İnsanların Hâlâ Mutlu Yaşadığı Ülke: Kanada

KısacaSt. John’s, Kanada’nın Newfoundland eyaletinin başkenti, olağanüstü samimi, güler yüzlü ve dürüst insanların yaşadığı bir yer – burada kapılar ve arabalar kilitlenmiyor, ev sahipleri konuklarını zarfın içinde anahtarla birlikte bir mektupla karşılıyor. Görülmesi gerekenler arasında Water Street’teki rengarenk evler, The Rooms müzesi, 1897 yılından kalma Cabot Tower’ın bulunduğu Signal Hill anıtı (Guglielmo Marconi’nin 12 Aralık 1901’de ilk transatlantik kablosuz sinyali yakaladığı yer) ve yürüyerek yaklaşık 20 dakika uzaklıktaki terk edilmiş Quidi Vidi köyü bulunuyor. En uygun ziyaret zamanı, papağan balıklarının ve buzulların görülebildiği, sıcaklıkların 22 derece civarında olduğu temmuz ve ağustos ayları; eylülde ise yağmur, sert rüzgar ve kasırga uyarıları daha olası. Londra’dan St. John’s’e uçuş sadece 5 saat sürüyor ve yazarlar yazının sonunda yolculuk için dokuz pratik ipucu sunuyor.
Sürekli gülümsemek zorundayım. Bu hastalığa buraya iner inmez yakalandık. Ağzımın kenarları yukarı kalktı ve orada kaldı, sanki doğal konumları buymuş gibi. Burada herkes gülümsüyor. Kendimi gezegenin en sevimli insanlarının ülkesinde buldum. Kendimi insanların hâlâ mutlu yaşadığı bir ülkede buldum. Olmak ya da olmamak sorusu burada bilinmiyor. Kanada’nın Newfoundland eyaletindeki St. John’s’e hoş geldiniz. St. John's Havalimanı binasından kış montlarımızla çıktık ve ben kalın kuzey beremi sıkıştırıyordum. Annemle birlikte kış bekliyorduk. Tam anlamıyla kış. Ama hava sıcaktı. Gri gökyüzü başımızın üzerinde akıp gidiyor ve kesinlikle güzel bir hava müjdelemiyordu, çiseleyen yağmur da bize hoş olmayan bir nemlilik hissi veriyordu, ama kış hiç yoktu. Kanada’yı mükemmel bir şekilde tanıdığımı sanıyordum. Bu sakin ve az nüfuslu Atlantik eyaletlerinde hiçbir şeyin beni şaşırtamayacağını düşünüyordum. Ne kadar yanılmışım! Kanaadalıların samimi olduğunu düşünüyordum ama samimiyet nedir bilmiyormuşum. Kanada'da taşınma Burada insanlar kleptomaniden muzdarip değil Taksiyle B&B The Narrows’a gittik (şehirde toplu taşıma yok). Etrafta kimse yoktu, kapı açıktı ve bizi bir zarfın içinde anahtar ve hoş geldiniz mektubu bekliyordu. Henüz bilmiyorsanız, burada kimse soyulacağından korkmuyor. Bazıları arabaların camlarını bile açık bırakıyor, kapıları da öyle. Kış kıyafetlerimizi heyecanla çıkardık ve uyuklayan rengarenk evlerin şehrinde ilk uyuklayan keşif turuna çıktık. Uyumak istiyordum. Sonuçta sabah erken kalkmak, uzun yolculuk ve saat farkı göz kapaklarına ciddi bir yük bindirmişti. Water Street’e doğru yola çıktık. Bu arada Water Street neredeyse Atlantik eyaletlerinin her şehrinde var. Water Street ve Main Street. İsimlendirmede pek orijinal değiller. Water Street adını hak etmekte gecikmedi ve yolda ve kaldırımlarda bir nehir akmaya başladı. Uykululuktan şikayet ediyordum ama şimdi bulutlardan gelen buzlu duş bizi uyandırdı.
Kilise
Yerliler oldukça dindar. Kiliseye gitmeye alışkınlar ve kiliselerde sık sık gösteri ve konserler düzenleniyor.
100 gemi, yılda 5000 İrlandalı göçmen, 18. yüzyılın 70’li yıllarıydı bu İkinci gün daha iyi değildi. Yağmura muhteşem bir rüzgar da eklendi ve sıcaklık on derece düştü. Beremi ve kış montumu çıkardım. St. John’s’teki hedefimiz papağan balıklarıydı ama bu mevsimde burada değiller, ayrıca bir buzdağı görmek istiyorduk ama buzullar da sadece yazın burada. Bu yüzden en azından nefes kesici bir tekne gezisi yapacağımızı düşündük. Ama gökyüzü griydi, bulutlar üzerimize su kusuyordu ve rüzgar bizi başka bir evrene üfleyecek gibi görünüyordu. “Hayır, hayır, bu tipik hava değil, bu mevsimde normalde 22 derece oluyor ve bugüne kadar gerçekten güzeldi, güneşliydi.” Ev sahibimiz bize yaban mersini ve “Newfoundland meyveli” krep pişirirken özür diler gibi gülümsüyordu. Ben o meyvelerin kuşkonmaz olduğunu düşünüyorum. Ve böyle bir havada yapabileceğimiz aktiviteleri saymaya başladı. Sonunda The Rooms’ta, yerel müzede bittik. Birkaç yıllık müzede bir araya getirilmiş hiçbir şeyin olmadığı ziyaret gerçekten son çareydi. Modern bina dev bir sera gibiydi ve bizi ilgilendiren sergiler ya yeni bitmişti ya da henüz kuruluyordu. Böylece St. John’s’teki Kanaadalıların ataları hakkındaki kalıcı sergiyi dolaştık.
Yerel müze
Sadece birkaç yıl önce inşa edilen yerel müze. İçeriden şehre mükemmel manzara var… yağmur yağmıyorsa ve bir şey görülebiliyorsa
Newfoundland sakinlerinin çoğu İrlanda kökenli, en fazla göçmen 18. yüzyılın 70’li yıllarında geldi. St. John’s limanına her bahar 5000’den fazla İrlandalı ayak bastı. Sergi ayrıca İnuitler ve Kızılderililere de ayrılmıştı. Tümü Kanaadalıların tarihlerine, köklerine ve temsil ettikleri kültür karışımına duydukları gururu gösteriyordu. “Gerçekten o kadar azdan çok şey yaratmaya çalışıyorlar,” diye yorumluyordu annem her zaman büyük bir hayranlıkla. Ve evet, onlarda gerçekten 18. yüzyıldan daha eski bir şey bulmak nadirdir. Ama sahip oldukları her şeyle gurur duyuyorlar. https://www.youtube.com/watch?v=yQUemRgR8Ic Kasırga adında bir kutu “Evinizden çok uzaksınız. Burası nasıl?” Sokakta bizimle sohbet etmeye başlayan genç bir adam bize gülümsüyor. Bu normal, bunu çoktan anladık. İnsanlar ilgileniyor ama garip bir şekilde rahatsız etmeden. Daha ikinci günümüzdeyiz ama sokakta turistleri yerel halktan ayırt etmeyi zaten öğrendik. Kanaadalılar sizi selamlıyor, nasıl olduğunuzu ve nereden geldiğinizi soruyor. Sonra size güzel bir gün diliyorlar. Turistler fark etmeden geçiyorlar. Ve özellikle. Kanaadalılar sürekli teşekkür ediyor, teşekkür etmek onlar için nefes almaktan daha doğal. Ve o sürekli gülümseme. Sanki soğuk yokmuş gibi, sanki hava kötü değilmiş gibi. O gülümsemeyi ataları oraya oymuş ve artık hiçbir şey onu tehdit etmiyor. “Dur, burada bir şey bip sesi çıkarıyor.” Akşam Skype görüşmesi sırasında bir şey delici bir şekilde ötmeye başladı. Mutfaktan geliyordu. “İşte çekmecede.” Annem hoş olmayan sesler çıkaran beyaz bir şeyi gösteriyor. “Bu ne için olabilir?” “Bilmiyorum. Ama bunu tüm akşam dinlemeyeceğiz!” Bir süre daha bakıyoruz, sonra annem zaferle çekmeceden çıkarıyor. “Ne oldu?” Lukáš’a ne olduğunu soruyor. “Sorun yok, annem çekmeceden çıkardı.” Daha sonra bunun kasırgadan önce uyaran bir cihaz olduğunu öğrendik. Neyse ki bu bip sesi bu durumda sadece güçlü rüzgar tehlikesi anlamına geliyordu. O gerçekten geldi. https://www.youtube.com/watch?v=i45icCkV0x8 Ölüm ve yaşamın simgesi Üçüncü gün hava aklını başına aldı, rüzgar hız kazandı ama yağmur durdu. Gece binalarla çarpışıp yüksek hoş olmayan ıslık sesleri çıkarırken onu duymuştuk. Yine de rüzgarla dövülen Signal Hill National Historic Site anıtının bulunduğu tepeye çıktık. Burada ilk kez doğanın vahşetini ve gücünü hissettim, tepedeki Cabot Tower’a sert rüzgar çarpıyor, biz de ondan güçlü okyanusun kayalıklara çarparken nasıl fırtınalı olduğunu gözlemliyorduk.
Okyanus manzarası
Signal Hill’den manzara
1897 yılından kalma Cabot Tower, Kraliçe Victoria’nın elmas yıldönümü onuruna inşa edildi, ancak onu Guglielmo Marconi ünlü yaptı, 12 Aralık 1901’de burada İngiltere’den ilk transatlantik kablosuz sinyali yakaladı. Hemen ardından St. John’s’ten yürüyerek yaklaşık 20 dakika uzaklıkta olan Quidi Vidi köyüne koştuk. Etrafta kimse yoktu. Tamamen ıssız. Yaz aylarında limandan buzulları gözlemlemek için turistlerin akın ettiği yer terk edilmişti. Burada boşuna yemek aradık. Neredeyse kimseyle karşılaşmadık. Sadece evlerin önünde park edilmiş arabalar bize burada yalnız olmadığımızı gösteriyordu.
Hippiler için özel giriş
Hippiler için özel giriş
Limanı ve körfezi dolaştık ve okyanusa baktık. Suyun kayalara nasıl çarptığını, su seviyesinin nasıl yükselip alçaldığını, büyük ve küçük dalgaların nasıl geldiğini gözlemledik. O doğa gücü. Yüzyıllardır yerel balıkçıları büyüleyen o güçlü okyanus gücü. Yüzyıllardır hem ölümün hem de yaşamın simgesi olan o güç. Getirdiği ve götürdüğü gücü ancak ayrılırken gördüm, az önce durduğum yeri bir dalga süpürdü. Quidi Vidi Halifax’a giden sabah uçağını yetiştirebilmek için sabah dört buçukta kalktık. Böylece rengarenk evlerin boş sokaklarında aynı sessizlik içinde havalimanına gittik. Ve işte o zaman muhtemelen şunu anladık: güzel doğayı görmek için değil, asla şüphe duymadığımız doğayı değil, burada yaşayan insanları görmek için gelmişiz. Yaşamaktan hâlâ zevk alan insanları görmek için. Sizin için düşünceler:
  1. Otel yerine B&B’de kalın, yaklaşım daha kişisel ve özellikle nakit ödeme yaparsanız vergi indirimi bile alabilirsiniz (uzun konaklamalarda 100 euroyu bile aşabilir). Ve en önemlisi, dünyanın her yerinden başka turistlerle tanışabilirsiniz. Biz St. John’s’te Halifax’tan müzisyenlerle tanıştık (http://www.maritimebrassquintet.ca)
  2. Yerel versiyonda Caesar salatası somonla yapılıyor
  3. Ziyaret için ideal dönem gerçekten temmuz/ağustos, bizim gibi eylülde değil, her ne kadar genellikle sıcak olsa da (ayrılışımızdan sonra gerçekten öyleydi)
  4. Bip sesi çıkaran kutuları çekmeceden çıkarmayın. Haber kanallarını açın daha iyi. Kasırga gelebilir.
  5. Londra’dan buraya sadece 5 saat sürüyor!
  6. Burada gerçekten komik posta kutuları var (fotoğrafa bakın)
  7. Orada ikinci Türk olacaksınız (biz ilktik), bu elbette muhtemelen doğru değil ama herkes bize bunu söyledi 🙂
lukas a lucka
Lukáš ve Lucie’nin önerileri
St. John’s’ta Nerede Konaklanır
Tatiliniz için önerilen 2 konaklama yeri
Kanada'da kiralık onaylı araçlar🚗 Reklam · Seyahatte araç kiralamaKanada'da kiralık onaylı araçlar

DiscoverCars fiyat karşılaştırma sitesini kullanın: onlarca yerel ve uluslararası araç kiralama firmasının fiyatlarını karşılaştırır, rezervasyonların çoğunu da ücretsiz iptal edebilirsiniz.

Kanada'da araç fiyatlarını karşılaştırın →
✓ DiscoverCars fiyat karşılaştırma✓ çoğu rezervasyonda ücretsiz iptal✓ gizli ücret yok
✈️ Ucuz uçak biletleri
Kanada: en ucuz uçak biletleri 601 €’dan başlayan fiyatlarla
Tüm havayollarının fiyatlarını karşılaştırın, en ucuz tarihleri bulun.
Uçak bileti bulun →
📶 SEYAHATTE MOBİL İNTERNET · Kanada
Tatilde eSIM ile mobil internet
⚡ 2 dakikada QR ile etkinleştirme · 📱 fiziksel SIM kart gerekmez · 🌍 3 ülke · başlangıç fiyatı 4,50 €
Kuzey Amerika için eSIM seçin →
✅ Loudavým krokem seyahat blogunun ekibinden · Kendi projemiz – lk-sim.com

İlgili yazılar

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

Buradasınız

DestinasyonlarKanadaİnsanların Hâlâ Mutlu Yaşadığı Ülke: Kanada

Blogdaki son yazılar