Hayatınızın uzun bir bölümünü aynı yerde yaşıyorsanız, günlerinizin hep aynı şekilde aktığını fark edebilirsiniz. Özellikle evden çalışan bir serbest meslek sahibi hayatı yaşıyorsanız. Rutin, cehenneme giden yoldur. Biz pek restoran, kafe ve bar süpürgesi değiliz, zamanımızın çoğunu evde yemek yaparak ve kahve ile şarap içerek geçiriyoruz.
Hem rahatlık açısından, hem ekonomik nedenlerle, hem de tam olarak ne yediğimizi daha fazla kontrol altında tutmak için. Bu hafta sonu farklı olmasına karar verdik. İşte size 48 saat boyunca kendi şehrinizde turist olma rehberi.
48 Saat Boyunca Kendi Şehrimizde Turist Olduk

Böylece 5 kilo aldık. Turistlerin yemek için sıra beklediği ve garsonların size önce İngilizce sonra Çekçe konuştuğu yerlere gittik. Biraz Doğu’ya da uğradık ve “Prag’daki en iyi Pho”nun nerede olduğuna baktık. Programımızda sadece “en iyi”ler vardı. Hadi bir bakalım!

Coffee Room’da Brunch
Büyükanne ve büyükbabalarımızın öğle vakti olarak adlandıracağı bir sabahla başladık. Ama hafta sonu hepimiz kendimize biraz bu uyku lüksünü hak edebiliriz herhalde.

Neyse ki Coffee Room‘da cumartesi günleri 14:00’e kadar kahvaltı veriyorlar, bu yüzden acele etmemize bile gerek yoktu. Korunní’deki küçük kafenin harika hipster atmosferi patlamak üzereydi ve fotoğraflardaki gibi sakin kesinlikle görünmüyordu. Şaşılacak bir şey değil.

Avokadolu tostlarının hayalini uzun süre kuracağım. Kahveye bir daha gelmezdik, güzel görünmesine rağmen bizim damak tadımıza göre fazla sitrusluydu. Ya da Lukáš’ın dediği gibi: “Eeh bu ekşi.” Ama belki de çeşitleri değiştiriyorlardır, bu yüzden sizi caydırmasın. Yüz kişi = yüz damak tadı 🙂

Krištof Kintera’nın Nervous Trees Sergisi
Muhtemelen Rudolfinum’daki bu çamaşır makinelerini en azından sosyal medyada görmüşsünüzdür, eğer Krištof Kintera’nın Nervous Trees sergisini bizzat görmediyseniz. Sergi ücretsiz ve en küçük çocukları bile büyülüyor gibi görünüyordu.

Öğle ve Akşam Yemeği Arası Doğu Esintisi
Prag’da yürürken ne zaman oldu bilmiyoruz ama açlık geldi ve gözümüze Ulusal Tiyatro yakınlarındaki gezgin restoranı Hedvábná stezka ilişti. Lübnanlılar genellikle büyük bir yemek yerine birkaç küçük yemeği paylaşırlar. Bu yüzden aynı yolu seçtik ve peynirli, falafel’li ve dolmalı pide ekmeği ile yanında humus sipariş ettik. İki kişi için tamamen yeterliydi, özellikle de tarçınlı kek ve baharatlı helva denemeyi planladığımız için.

Şarap. Düzgünce.
Vinograf‘ın önünden yıllardır geçiyorum. Ama hiç içeri girmemiştik. Web sitelerindeki ilk bakışta beni kazandılar, çünkü Lucie adında bir şarapları olduğunu öğrendim. Kim dayanabilir ki. Vinograf bizi samimi atmosferiyle şaşırttı, kalabalıklar arasında geçirdiğimiz günden sonra buna ihtiyacımız vardı. Prag’da daha iyi bir hizmet bulmakta zorlanırsınız ve geniş (gerçekten geniş) şarap seçenekleri arasından seçim yapmak sorun olmayacaktır. Yoksa size kesinlikle tavsiye verirler.

Sinema Kurtarıcı
Lucie mükemmeldi, bu yüzden şanslıydık ki bir buçuk saat sonra sinemamız vardı, yoksa belki de bir tanede kalmayabilirdik. Ve ertesi gün yeniden turist olmayı oynamalıydık.
Kahvaltı İçin Sıra Beklemek Zorunda Kaldık

Avrupa’nın en iyi pankek’i. Den Noc bistrosu hakkında çok az olumsuz söz okursunuz, genellikle mekanın küçük olduğu ve beklemeniz gerektiği ile ilgili. Biz de bundan kaçamadık ve bistronun önünde masa için yaklaşık on beş dakika bekledik. Menüde birkaç tuzlu ve tatlı varyant pankek bulunuyor.

Bu hafta sonu açıkça tatlıya gittik. İkimiz de tatlıyı seviyoruz ve ikimiz de “normal işleyişte” kendimizi bundan mahrum ediyoruz. Lukáš Lindt çikolata, krem şanti ve ekstra porsiyon dondurmalu olanı aldı ve ben de tarçın, tereyağı ve muzlu olanı tercih ettim.
Kahve Coffee Room’dakinden daha sade olmasına rağmen ekşi bir tadı yoktu, ama süt biraz fazla yakılmıştı (kahveye deliyiz, fark ettiniz mi?), pankeğe en çok Amerikan usulü damla kahve yakışırdı, ama maalesef sunmuyorlar.

Kültürel Güvence Dox’tur
Kanada’dayken, tam Dox‘taki hava gemisi açılıyordu. Döner dönmez oraya gideceğime söz verdim. Ama zaman akıp gitti ve hala birkaç boş saatimiz olmamıştı.

Ve böylece sonunda boş hafta sonunu hava gemisini görmek için kullandık ve bunu uzun süredir gitmeyi planladığım GÖZÜMÜZÜN ÖNÜNDE: Irak Hikayeleri sergisi ile tek hamleyle başardık.


En İyi Pho Nerede (Değil)?
“Pho yerdim.” Bu cümleyi Lukáş’tan iki günde bir duyarım, bu yüzden başka bir hipster bistroya ilişkin planları iptal ettiğimizde ve hafta sonumuzu Prag’daki en iyi Pho diye anılan birçok mekan gibi tarif edilen Pho u Letné‘de sonlandırdığımızda hiç şaşırmıyorum.

Çoğu Vietnam restoranı gibi sıradan bir iç mekana sahip ve ilk bakışta özel görünmüyor. Yine de burada tıklım tıklım. Ben Pho meraklısı değilim, bu yüzden seramik tencerede köri ve pilav sipariş ediyorum.
Başlangıç olarak sarma alıyoruz. Bunlar alıştığımızdan biraz daha yağlı ama yine de kahvaltı yapmamışız gibi hızla içimizde kayboluyor. Pho biraz daha belirgin olabilirdi, ama köriyi içtenlikle önerebilirim.

Civarda acıkırsak kesinlikle tekrar gideriz, ama Prag’daki favori Vietnam restoranımız olarak sınıflandırmayacağız.
