Als je lange tijd op dezelfde plek woont, kan het je overkomen dat je dagen steeds hetzelfde beginnen te voelen. Zeker als je als freelancer vanuit huis werkt. Routine is een sluipend gevaar. We gaan zelf ook niet zo vaak uit eten of naar cafés en bars — de meeste tijd koken we thuis en drinken we onze koffie en wijn lekker bij ons eigen aanrecht.
Deels uit gemak, deels om kosten te besparen, en ook omdat we zo beter kunnen bijhouden wat we eten. Maar dit weekend besloten we dat het anders moest. En dus hebben jullie nu een gids hoe je 48 uur lang toerist in je eigen stad kunt zijn — in ons geval: Praag, Tsjechië.
48 uur lang toeristen in onze eigen stad Praag
We zijn een paar kilo aangekomen. We bezochten plekken waar toeristen in de rij staan voor eten en het personeel je eerder in het Engels dan in het Tsjechisch aanspreekt. We maakten ook een uitstapje naar het Oosten en gingen op zoek naar de “beste Pho van Praag”. Superlatieven waren dit weekend onze beste vrienden. Laten we er meteen induiken!
Brunch in Coffee Room
We begonnen de ochtend op een tijdstip dat onze grootouders al als ‘bijna middag’ zouden bestempelen. Maar in het weekend mag je jezelf toch wel dat kleine luxe van een slaapje extra gunnen.
Gelukkig serveert Coffee Room op zaterdagen ontbijt tot 14:00 uur, dus we hoefden ons geen moment te haasten. Het sfeervolle hipster-interieur van dit kleine koffietentje aan de Korunní is altijd tot de nok toe gevuld — van die serene rust die je op de foto’s ziet, is in het echt weinig te merken. En dat is eigenlijk heel begrijpelijk.
De toast met avocado zal ik nog lang blijven dromen. De koffie zou ik hier niet snel opnieuw bestellen — hoewel hij er prachtig uitzag, was hij voor onze smaak wat te citrusachtig. Of zoals Lukáš het verwoordde: “Euhh, dat is zuur.” Misschien wisselen ze regelmatig van koffiebonen, dus laat je er niet door afschrikken. Honderd mensen, honderd smaken :-).
Nervous Trees van Krištofa Kintery
Als je ook maar een beetje op sociale media zit, heb je ze waarschijnlijk al voorbij zien komen: die wasmachines uit het Rudolfinum. Als je de tentoonstelling Nervous Trees van Krištofa Kintery nog niet in het echt hebt gezien, is dat een gemiste kans. De entree is gratis en zelfs de allerkleinsten leken er volledig door gefascineerd.
Iets tussen lunch en diner — oosters
Terwijl we door Praag wandelden, sloop de honger er voor we het wisten in. Ons oog viel op het reizigersrestaurant Hedvábná stezka (Zijderoute), vlak bij het Nationaal Theater. In de Libanese keuken eet je niet één groot gerecht, maar deel je liever meerdere kleine gerechtjes. We kozen dan ook voor die aanpak: gevulde pitabroodjes met kaas, falafel, gevulde deegzakjes en hummus erbij. Voor twee personen meer dan voldoende — zeker omdat we ook nog kanjeelcake en gekruide halva op ons programma hadden staan.
Wijn. Serieus.
Ik rij al jaren langs Vinograf, maar we zijn er nooit naar binnen gestapt. Ze wonnen mijn hart al bij de eerste blik op hun website, waar ik ontdekte dat ze een wijn genaamd Lucie hebben. Wie kan daar nu weerstand aan bieden? Vinograf verraste ons met een intieme sfeer die we na een dag tussen de mensenmassa’s echt nodig hadden. Beter bediening vind je in Praag amper, en uit het uitgebreide (écht uitgebreide) wijnassortiment is altijd wel iets te kiezen naar jouw smaak — en anders helpt het personeel je er graag bij.
De bioscoop als reddingsboei
Lucie was uitstekend, dus het was maar goed dat we anderhalf uur later de bioscoop in moesten, anders waren we waarschijnlijk niet bij één glas gebleven. En de dag erna mochten we de toeristenrol opnieuw spelen.
Voor het ontbijt moesten we in de rij staan
De beste pannenkoeken van Europa. Over bistro Den Noc lees je eigenlijk alleen maar positieve dingen — op één puntje na: de ruimte is klein en je moet wachten. Dat overkwam ons ook, en we stonden zo’n kwartier buiten te wachten op een tafeltje. Het menu biedt diverse zoete en hartige varianten van pannenkoeken.
Dit weekend kozen we duidelijk voor zoet. We zijn allebei dol op zoet, maar onthouding is in ons dagelijks leven de norm. Lukáš koos voor Lindt-chocolade, slagroom en een extra portie ijs, terwijl ik voor kaneel, boter en banaan ging.
De koffie was wat eenvoudiger dan bij Coffee Room, maar had geen zure nasmaak — de melk was echter iets te heet gestoomd (ja, we zijn koffiegekken, dat is inmiddels duidelijk). Bij pannenkoeken had een gewone filterkoffie op Amerikaanse wijze het eigenlijk het beste gedaan, maar die serveren ze helaas niet.
Dox is een culturele garantie
Toen we in Canada waren, opende net het luchtschip in Dox. Ik beloofde mezelf dat ik er meteen naartoe zou gaan zodra we terug waren. Maar de tijd gleed voorbij en een vrij uurtje bleek er steeds niet van te komen.
Dit vrije weekend gaven we onszelf eindelijk de kans om het luchtschip te bezoeken, én tegelijk de tentoonstelling VOOR OGEN: Verhalen uit Irak te zien, die al een tijdje op mijn lijstje stond.
Als iemand me vraagt waar je in Praag naartoe kunt voor een tentoonstelling, zeg ik altijd: Dox. 99% van wat ze daar exposeren is echt de moeite waard.
Waar is (niet) de beste Pho?
“Ik wil wel Pho.” Die zin hoor ik van Lukáš zo’n keer per twee dagen, dus het verbaast me niets wanneer we onze plannen voor het volgende hippe bistro laten varen en ons weekend afsluiten bij Pho u Letné — ook zo’n plek waarover je leest dat het de beste Pho van Praag zou zijn.
Net als de meeste Vietnamese restaurants heeft het een sober interieur en springt het op het eerste gezicht niet echt in het oog. Toch zit het er tjokvol. Ik ben geen Pho-fan, dus ik bestel curry in een keramische pot met rijst.
Als voorgerecht nemen we loempia’s. Ze zijn wat vetter dan we gewend zijn, maar verdwijnen net zo snel als wanneer we niet zouden hebben ontbeten. De Pho had wat meer smaak mogen hebben, maar de curry kan ik van harte aanbevelen.
Als we ooit in de buurt honger hebben, zullen we hier zeker nog een keer langskomen, maar als favoriete Vietnamese in Praag staat het bij ons niet in de lijst.
Waar gaan jullie de volgende keer naartoe? Hebben jullie tips voor ons? Schrijf ze in de reacties hieronder! 🙂
Tipy a triky pro vaší dovolenou
Nepřeplácejte za letenky
Letenky hledejte na Kayaku. Je to náš nejoblíbenější vyhledávač, protože prohledává webové stránky všech leteckých společností a vždy najde to nejlevnější spojení.
Rezervujte si ubytování chytře
Nejlepší zkušenosti při vyhledávání ubytování (od Aljašky až po Maroko) máme s Booking.com, kde bývají hotely, apartmány i celé domy nejlevnější a v nejširší nabídce.
Nezapomeňte na cestovní pojištění
Kvalitní cestovní pojištění vás ochrání před nemocí, úrazem, krádeží nebo stornem letenek. Pár návštěv nemocnic jsme v zahraničí už absolvovali, takže víme, jak se hodí mít sjednané pořádné pojištění.
Kde se pojišťujeme my: SafetyWing (nejlepší pro všechny) a TrueTraveller (na extra dlouhé cesty).
Proč nedoporučujeme nějakou českou pojišťovnu? Protože mají dost omezení. Mají limity na počet dnů v zahraničí, v případě cestovka u kreditní karty po vás chtějí platit zdravotní výdaje pouze danou kreditní kartou a často limitují počet návratů do ČR.
Najděte ty nejlepší zážitky
Get Your Guide je obří on-line tržiště, kde si můžete rezervovat komentované procházky, výlety, skip-the-line vstupenky, průvodce a mnoho dalšího. Vždy tam najdeme nějakou extra zábavu!
