Ken je dat gevoel, als je op zoek bent naar exotiek zoals in de Caraïben, maar geen zin hebt om twaalf uur in het vliegtuig te zitten? Als er één plek in de Middellandse Zee is die volledig kan wedijveren met de Caraïbische stranden, dan is het zonder twijfel Sardinië. Dit enorme Italiaanse eiland biedt een ongelooflijk gevarieerd palet aan belevenissen, van stranden met fijn wit zand en turquoise water tot een ruig binnenland met diepe canyons.
Een vakantie op Sardinië kan welhaast oneindig veel gedaantes aannemen. De een komt hier voor de luxe van de befaamde Smaragdkust, de ander zoekt afgelegen baaien die je alleen na een pittige trektocht bereikt, en weer een ander wil gewoon rondslenteren door de romantische straatjes van historische stadjes. Daarbij staat het eiland bekend om zijn hoge levensverwachting en authentieke gastronomie, die net even anders is dan op het Italiaanse vasteland.
In deze gids geef ik je een compleet overzicht van het beste wat het op één na grootste Italiaanse eiland te bieden heeft. Samen lopen we 25 tips voor fascinerende plekken door, ik help je met de logistiek, veerboten en autohuur, en ik wijs je op de strenge regels die op de mooiste stranden gelden.
Samenvatting voor wie geen tijd heeft het hele artikel te lezen
- De mooiste stranden hebben limieten: Op de beroemdste baaien zoals La Pelosa of Cala Goloritzé kom je zonder reservering vooraf niet binnen. De autoriteiten houden ze in de gaten via een app, heffen toegangsgeld en hanteren strenge regels (zoals verplichte matjes onder je handdoek, om het zand te beschermen).
- Een auto is een must: Het openbaar vervoer op het eiland is behoorlijk beperkt. Wil je verborgen plekjes ontdekken, dan kun je waarschijnlijk niet zonder huurauto. Maar pas enorm op voor boetes als je een historisch centrum binnenrijdt (de ZTL-zones).
- Diversiteit aan regio’s: Het noordoosten lokt met de luxueuze Costa Smeralda en de eilandjes van La Maddalena, het noordwesten biedt het historische Alghero, het oosten verbluft je met de kliffen van de Golfo di Orosei en het zuiden bekoort met een rustigere sfeer rond Cagliari.
- Rijke geschiedenis: Over het hele eiland liggen meer dan 7.000 zogenoemde nuraghi verspreid. Het zijn mysterieuze stenen bouwwerken uit de bronstijd die je echt nergens anders ter wereld vindt.
- Wanneer gaan: Het beste weer op Sardinië heb je naar verluidt in juni en september. De zee is dan al aangenaam warm, maar je ontloopt de gekte van de augustusdrukte en de extreme prijzen.
Wanneer ga je naar Sardinië
De juiste timing plannen is cruciaal voor een geslaagde reis, want het eiland verandert door het jaar heen behoorlijk van karakter. Laten we eens kijken wanneer je naar Sardinië moet gaan om het meeste uit je verblijf te halen en vervelende verrassingen te vermijden.
De lentemaanden april en mei brengen heel aangename luchttemperaturen van rond de 18 tot 23 graden, wat ideale omstandigheden creëert voor wandelen en het bezoeken van bezienswaardigheden. De zee is in deze periode echter nog vrij koud, meestal tussen de 15 en 19 graden, dus zwemmen is eerder iets voor echte waaghalzen. De natuur is in dit seizoen wel prachtig groen en vol bloeiende bloemen.
Het echte strandseizoen begint in juni, als de temperaturen oplopen tot 28 graden en de zee opwarmt tot een heerlijke 22 graden. Reizigers beschouwen juni doorgaans als een van de beste maanden voor een bezoek, omdat het eiland dan nog niet uit zijn voegen barst, maar de zomerse sfeer al volop aanwezig is. Juli en augustus vormen daarentegen het absolute hoogtepunt van het seizoen, met temperaturen die vaak boven de 30 graden uitkomen en bloedwarm water. Houd dan wel rekening met een enorme toestroom van toeristen, overvolle stranden en accommodatie die gerust honderd procent duurder is.
Een absoluut kritieke datum is 15 augustus, het Italiaanse feest Ferragosto. Dan heeft zo’n beetje heel Italië vakantie en is het op het eiland praktisch onmogelijk te parkeren of een vrije tafel in een restaurant te vinden. September is daarentegen een geheime tip van veel reizigers. Na de hete zomer blijft de zee fantastisch opgewarmd tot 24 graden, de drukte neemt geleidelijk af en de luchttemperaturen blijven op een veel aangenamere 27 graden.
Hoe kom je op Sardinië
De reis naar het eiland vergt wat planning, maar dankzij de groeiende concurrentie tussen vervoerders is het tegenwoordig vrij eenvoudig en betaalbaar. Het hangt er alleen van af of je liever snel overvliegt of er een echte roadtrip van maakt en je eigen auto wilt meenemen.
Met het vliegtuig
De snelste manier om er te komen is uiteraard het vliegtuig. Het eiland heeft drie belangrijke internationale luchthavens: Cagliari in het zuiden, Olbia in het noordoosten en het schilderachtige Alghero in het noordwesten. Als je vluchten naar Sardinië zoekt vanuit Nederland, zijn er in het zomerseizoen rechtstreekse verbindingen vanaf Amsterdam Schiphol. Transavia en KLM vliegen onder andere op Olbia en Cagliari, terwijl je met low-costmaatschappijen zoals Ryanair of easyJet (deels vanaf Eindhoven of Brussel) ook Alghero kunt bereiken — een geweldige toegangspoort om de noordwestkust te verkennen. Het Sardinië-vliegveld dat het dichtst bij jouw eindbestemming ligt, kies je het beste op basis van de regio die je wilt zien.
Met de veerboot
Voor iedereen die het eiland met de eigen auto of camper wil doorkruisen, is de veerboot naar Sardinië de ideale keuze. De schepen vertrekken vanuit verschillende Italiaanse havens, waarbij de meest gebruikte routes vanuit Livorno, Genua of Civitavecchia lopen. De overtocht van Livorno naar Olbia is doorgaans de goedkoopste en duurt zo’n 7 tot 10 uur, dus veel mensen kiezen slim voor nachtovertochten met de mogelijkheid een hut te boeken. Wil je meerdere eilanden combineren, dan is er ook een prachtige en snelle verbinding vanaf het naastgelegen Corsica. Van het Franse Bonifacio naar Santa Teresa Gallura op Sardinië duurt het slechts 50 minuten. Vanuit Nederland is het overigens een lange autorit naar de Italiaanse vertrekhavens, dus reken op één of twee tussenstops onderweg.
Autohuur en de verraderlijke ZTL-zones
Een vakantie op Sardinië kan praktisch niet zonder auto, want hoewel de bussen de grotere steden vrij betrouwbaar met elkaar verbinden, brengen ze je helaas niet naar de mooiste verborgen stranden. Een auto huur je eenvoudig direct op de luchthavens, maar let op een paar valkuilen. Op forums wordt al langer gewaarschuwd voor sommige low-cost-verhuurders die behoorlijk agressief proberen dure verzekeringen aan te smeren als je geen klassieke creditcard hebt. Lokale bedrijven zijn vaak een stuk soepeler met debitcards, en maak altijd gedetailleerde foto’s van de auto bij het ophalen.
Besteed veel aandacht aan de verkeersbeperkingen in de steden. De afkorting ZTL (Zona a Traffico Limitato) staat voor zones met beperkte toegang tot de historische centra. Deze gebieden worden meedogenloos bewaakt door camera’s en onbevoegd binnenrijden, al is het maar een paar seconden bij een onschuldig keermanoeuvre, betekent een automatische boete van 80 tot 200 euro. Zie je een lichtbord met de tekst „Varco Attivo”, dan betekent dit dat de zone actief is en de toegang verboden. Geloof me, de beste strategie is altijd om netjes aan de rand te parkeren en het centrum te voet te verkennen.
Waar overnachten op Sardinië
De juiste uitvalsbasis kiezen is essentieel voor een fijne reis, want het eiland is veel groter dan het op de kaart lijkt. Van het ene uiteinde naar het andere rijden kost zo enkele uren, dus het is altijd beter om voor een korter verblijf één regio te kiezen en die goed te beleven.
Het noordoosten rond de gebieden Costa Smeralda en Gallura geldt als het meest luxueuze en, eerlijk gezegd, ook duurste deel van het eiland. Je vindt er weliswaar de meest exclusieve resorts en een prima uitvalsbasis voor bootexcursies naar de archipel van La Maddalena, maar je tast diep in de buidel. Het noordwesten met de luchthaven van Alghero biedt daarentegen een uitstekende prijs-kwaliteitverhouding met prachtige historische steden. De oostkust rond het kustplaatsje Cala Gonone is dan weer een paradijs voor liefhebbers van ongerepte natuur, dramatische kliffen en pittige trektochten.
Het zuiden van het eiland in de omgeving van hoofdstad Cagliari wordt door toeristen vaak onterecht overgeslagen, terwijl het naar verluidt de allerbeste stranden herbergt in de gebieden Chia en Villasimius. Wie bovendien absolute rust en een authentiek tintje Sardijnse cultuur zoekt, moet richting het bergachtige binnenland trekken. Daar stuit je namelijk op traditionele stenen dorpjes en zogenoemde agriturismi, romantische boerderijen die accommodatie en fantastisch zelfgemaakt eten bieden tegen heel redelijke prijzen.
💡 Concrete accommodatietips verspreid over de regio’s (prijzen en beschikbaarheid check je via Booking.com, reserveer in het hoogseizoen op tijd):
- Hotel Villa Las Tronas (Alghero)
- Su Gologone Experience Hotel (Oliena)
- Hotel Nuraghe Arvu (Cala Gonone)
- Cala Cuncheddi (Olbia)
- Hotel Nautilus (Villasimius)
Zuid-Sardinië: 5 bezienswaardigheden in en rond Cagliari
Het zuidelijke deel van het eiland biedt een fascinerende mix van eeuwenoude geschiedenis, bruisend stadsleven en uitgestrekte stranden die op foto’s in niets onderdoen voor de meest befaamde baaien in het noorden. Laten we eens kijken naar de interessantste plekken — echte bezienswaardigheden op Sardinië.
1. Cagliari en de historische wijk Castello
De hoofdstad van het eiland ligt romantisch op enkele heuvels en het historische hart is de majestueuze wijk Castello. Dit oude vestinggebied wordt omsloten door massieve muren en bestaat uit een wirwar van smalle straatjes, waarboven de Pisaanse torens Torre dell’Elefante en Torre di San Pancrazio uit de 14e eeuw uitsteken. Een wandeling door deze steile straatjes biedt voortdurend uitzicht op de blauwe baai Golfo degli Angeli.
Een absoluut onmiskenbaar herkenningspunt is de Bastione di Saint Remy, een enorm neoclassicistisch uitkijkterras van witte kalksteen. Men zegt dat je vanaf hier het allermooiste uitzicht over de hele stad hebt, vooral op het moment dat de zon achter de horizon zakt. Indruk maakt ook het Romeinse amfitheater dat rechtstreeks in het rotsmassief is uitgehouwen, en het Nationaal Archeologisch Museum, waar een zeldzame collectie raadselachtige nuragische beeldjes verborgen ligt.
2. Het strand Poetto en roze flamingo’s
Direct aan de stad grenst het acht kilometer lange strand Poetto, het belangrijkste zomerse ontspanningscentrum voor de lokale bevolking. Het is bedekt met heerlijk fijn zand, omzoomd door honderden cafeetjes en bars, en aan het uiteinde verrijst majestueus de iconische rotsformatie Sella del Diavolo, oftewel het Duivelszadel.
Vlak achter het strand strekt zich een uitgestrekt systeem van ondiepe lagunes en zoutmeren uit in het park Molentargius, dat huisvesting biedt aan enorme kolonies wilde flamingo’s. Stel je voor: deze prachtige roze vogels leven hier het hele jaar door en je kunt ze prima observeren vanaf de fietspaden die door het park lopen.
💡 Tip: Tickets, bootexcursies en georganiseerde tochten zijn in het seizoen snel volgeboekt. Het loont dus om ze van tevoren online te kopen via GetYourGuide.
3. De antieke stad Nora
Vlak bij het kustplaatsje Pula ligt op een smal schiereiland een van de belangrijkste archeologische vindplaatsen van het eiland. Nora werd oorspronkelijk gesticht door de Feniciërs, vervolgens ingenomen door de Carthagers en uiteindelijk door de Romeinen, waarbij elk van deze culturen er een onuitwisbaar spoor achterliet.
Tegenwoordig kun je hier wandelen over oude geplaveide straten, bewonder je goed bewaarde mozaïeken in de ruïnes van oude huizen en verken je de overblijfselen van Romeinse baden. In het gedeeltelijk bewaarde theater vormt de ruisende zee het decor van het podium. Een deel van de antieke stad is bovendien in de loop der eeuwen onder het wateroppervlak verdwenen, dus duikers komen aan hun trekken en kunnen de ruïnes ook onder water ontdekken.
4. De stranden rond Chia en Tuerredda
Ongeveer een uur rijden ten westen van Cagliari ligt een kust die naar verluidt de mooiste stranden van Sardinië herbergt. Het gebied Chia is volstrekt kenmerkend door zijn enorme zandduinen, begroeid met eeuwenoude jeneverbessen en gelukkig beschermd tegen bebouwing. Het water vertoont hier ongelooflijk stralende tinten blauw en groen.
Het pronkstuk van dit gebied is het strand Tuerredda met uitzicht op het gelijknamige eilandje, waar je naar verluidt makkelijk naartoe kunt zwemmen. Omdat de schoonheid ervan onhoudbaar veel mensen aantrok, voerden ze hier een strikte dagelijkse limiet van maximaal 1.100 bezoekers in. Houd voor het actuele seizoen de officiële informatie goed in de gaten, want sinds de zomer van 2025 zou er een systeem van elektronische reserveringen via een mobiele app moeten werken.
5. Natuurreservaat Villasimius
Aan de andere kant van Cagliari ligt het stadje Villasimius en het prachtige beschermde schiereiland Capo Carbonara. Als je perfect beschermde lagunes en stranden zoekt die doen denken aan exotische bestemmingen, dan word je hier gegarandeerd enthousiast.
Een waar fenomeen is het strand Porto Giunco, dat aan de ene kant door de zee wordt omspoeld en aan de andere kant wordt begrensd door de lagune Notteri, waar opnieuw zwermen flamingo’s rondwaden. Niet minder beroemd is de baai Punta Molentis met fijn wit zand en granieten rotsblokken. Ik moet je wel waarschuwen dat de auto-toegang tot Punta Molentis behoorlijk duur is en dat de parkeerplaats in het zomerseizoen al vroeg in de ochtend vol staat, dus sta vooral op tijd op.
De oostkust: 4 tips voor adembenemende kliffen en bergen
Het oosten van het eiland in de gebieden Ogliastra en de baai Golfo di Orosei laat misschien wel het meest dramatische gezicht van Sardinië zien. Kalkstenen bergen storten hier via steile kliffen recht in zee en vormen zo perfect verborgen baaien waar over land alleen de allerbedrevensten komen.
6. De onbereikbare schoonheid van Cala Goloritzé
Dit strand wint regelmatig verkiezingen voor het mooiste strand ter wereld. Zijn blikvanger is de ruim honderd meter hoge kalkstenen naald Punta Caroddi, die majestueus boven de kleine witte kiezels uitsteekt. Zwemmen onder de natuurlijke stenen boog in kristalhelder water laat hier naar verluidt een herinnering voor het leven achter.
De toegang tot het strand is echter een ware beproeving. Om ecologische redenen mogen boten niet dicht bij de kust komen en ankeren ze ver op zee. Over land kom je er alleen via een trektocht vanaf het plateau van Golgo, die ongeveer anderhalf uur naar beneden duurt en aanzienlijk langer bij de klim terug. De toegang tot het pad kost bovendien zo’n 7 euro en er geldt een strikte limiet van 250 personen tegelijk. Je reservering moet je vooraf aanklikken via de app „Heart of Sardinia” en de toegangspoort tot het pad gaat ’s middags onverbiddelijk dicht. Controleer de regels altijd liever op de officiële website van het Baunei-gebied.
7. Bootexcursie vanuit Cala Gonone en de baai Cala Mariolu
Gezien de ontoegankelijkheid van het grootste deel van de oostkust is het een absolute must om een rubberboot te huren, hier gommone genoemd, of een georganiseerde bootexcursie te boeken. De meeste boten vertrekken vanuit de schilderachtige haven van Cala Gonone of iets zuidelijker vanuit Arbatax.
Het grootste juweel van deze vaartochten is de baai Cala Mariolu, beroemd om haar roze-witte kiezels en water dat zo helder is dat boten lijken te zweven in de lucht. Ook hier grepen de autoriteiten in tegen de overbevolking en voerden ze een limiet van 700 bezoekers per dag in. Iedere bezoeker moet kortom een QR-code genereren en een kleine ecologische bijdrage betalen, ook als je er met je eigen gehuurde boot naartoe vaart.
💡 Tip: Tickets, bootexcursies en georganiseerde tochten zijn in het seizoen snel volgeboekt. Het loont dus om ze van tevoren online te kopen via GetYourGuide.
8. De zwaarste trektocht van Europa en de Gorropu-canyon
De bergen van de Supramonte, die zich pal boven de baai verheffen, herbergen het pad genaamd Selvaggio Blu. Reizigers beschouwen deze meerdaagse trektocht doorgaans als een van de zwaarste routes in heel Europa. Hij vereist een perfect oriëntatievermogen, abseilen en vaak ook de begeleiding van een professionele berggids.
Voor ons gewone stervelingen is een tocht naar de canyon Gola Su Gorropu veel toegankelijker. Met zijn tot 500 meter hoge loodrechte wanden behoort hij tot de diepste kloven van Europa. De weg naar de bodem van de canyon en het wurmen tussen de gigantische kalkstenen rotsblokken vormt een heel mooi avontuur voor een halve dag.
9. De baai Cala Luna en de grot Bue Marino
Cala Luna is een zeer iconisch halvemaanvormig strand, dat aan de achterkant wordt omzoomd door diepe grotten en een zoetwaterlagune vol roze oleanders. In tegenstelling tot andere baaien kun je hier naar verluidt vrij goed begaanbaar komen via een ongeveer twee uur durend wandelpad rechtstreeks vanuit het kustplaatsje Cala Gonone.
Vlak bij het strand bevindt zich bovendien de zeegrot Grotta del Bue Marino, waar je alleen per boot naar binnen kunt varen. De grot dankt haar naam aan de zeldzame monniksrob die hier vroeger lag te zonnen. Een bezoek aan de enorme ondergrondse zalen vol verlichte druipstenen is een heerlijke ontsnapping aan de hete middagzon.
Het noordoosten: 5 plekken vol luxe en natuurschoon
Dit gebied combineert op ongelooflijke wijze de ongerepte natuur van nationale parken met de enorme rijkdom van de internationale jetset, die de noordoostkust al in de jaren zestig van de vorige eeuw in haar hart sloot.
10. Nationaal park en archipel La Maddalena
De archipel, bestaande uit zeven hoofdeilanden en tientallen kleinere eilandjes, behoort tot de absolute hoogtepunten van wat je op Sardinië kunt zien. Het hele gebied is een beschermd nationaal park dat pronkt met een prachtig grillig kustlijn en tientallen verborgen baaien met kristalhelder water.
Uit ervaring blijkt dat de beste manier om de archipel te verkennen een dagexcursie per boot is, die meestal vertrekt vanuit de haven van Palau. Wie zijn eigen tempo verkiest, kan gebruikmaken van de reguliere veerboot, die je auto in minder dan twintig minuten van Palau naar het hoofdeiland brengt. Vandaar kun je over de weg ook doorrijden naar het naastgelegen eiland Caprera, dat alleen via een smalle brug met het hoofdeiland verbonden is.
💡 Tip: Tickets, bootexcursies en georganiseerde tochten zijn in het seizoen snel volgeboekt. Het loont dus om ze van tevoren online te kopen via GetYourGuide.
11. De Smaragdkust en Porto Cervo
De beroemde Costa Smeralda, oftewel de Smaragdkust, ontstond in de jaren zestig als visie van prins Aga Khan. Hij maakte van de onherbergzame, met struikgewas begroeide kust een waar speelterrein voor wereldwijde miljardairs en beroemdheden. Het hele gebied is architectonisch verenigd in een prachtige mediterrane stijl, die perfect harmonieert met het omringende landschap.
Het centrum van alle luxe is het stadje Porto Cervo met een enorme jachthaven, waar doorgaans ’s werelds grootste megajachten aangemeerd liggen. Maar ook de gewone reiziger kan hier flaneren over de promenades vol boetieks van de duurste modemerken. De stranden hier, zoals Spiaggia del Principe of Liscia Ruja, zijn weliswaar openbaar toegankelijk, maar ik ga niet liegen: parkeren in de omgeving lucht je portemonnee flink op.
12. Het eiland Caprera en het monument voor een held
Het eiland Caprera wordt geliefd niet alleen om zijn ongerepte stranden en geurige dennenbossen, maar ook dankzij een Italiaanse nationale held. Giuseppe Garibaldi koos juist dit eiland uit om de laatste jaren van zijn leven door te brengen, en van zijn huis is tegenwoordig een fascinerend museum gemaakt.
Vanuit natuuroogpunt is de grootste trekpleister van Caprera het zogenoemde Sardijnse Tahiti, het strand Cala Coticcio. Vanwege de enorme populariteit en de kleine afmetingen voerden de autoriteiten op het strand een strikte limiet van slechts 60 personen per dag in. Bovendien is toegang alleen mogelijk in gezelschap van een gecertificeerde gids, na voorafgaande reservering en betaling van een bijdrage, dus je bezoek moet je goed plannen.
13. Het maanlandschap van Capo Testa
Op de uiterste noordpunt van het eiland, vlak bij het stadje Santa Teresa Gallura, steekt de landtong Capo Testa in zee. Deze plek is een waar geologisch wonder, want de voortdurende inwerking van de sterke wind en zeegolven heeft er fantastische vormen uitgehouwen in de enorme granieten rotsblokken.
Een wandeling tussen deze gladgeslepen rotsen doet naar verluidt denken aan een tocht over het oppervlak van een andere planeet. Tussen de rotsblokken liggen kleine baaitjes met kristalhelder water verscholen, en het hele gebied is ronduit magisch bij zonsondergang, als het graniet een diepe goudkleur krijgt en aan de horizon de witte kliffen van het naastgelegen Corsica zich aftekenen.
14. Het verboden Roze Strand op het eiland Budelli
Spiaggia Rosa, oftewel het Roze Strand, is een fenomeen dat helaas slachtoffer werd van zijn eigen populariteit. Het zand kreeg hier namelijk een unieke roze tint dankzij de microscopische schaaltjes van zeeorganismen. In het verleden namen toeristen dit roze zand bij de kilo’s mee in flessen, wat leidde tot onomkeerbare schade aan het hele ecosysteem.
Daarom is de toegang tot het strand sinds 1998 strikt verboden en geldt er ook een absoluut verbod op zwemmen of ankeren binnen 70 meter van de kust. Overtreed je het verbod of wil je wat zand meenemen, dan riskeer je een draconische boete van 500 tot maar liefst 3.500 euro. Het strand kun je tegenwoordig alleen nog bewonderen vanaf het dek van een boot en op veilige afstand.
Het noordwesten: 5 tips voor historische steden en Caraïbische stranden
De noordwestkust heeft alweer een totaal andere sfeer. Dat heeft ze te danken aan de jarenlange Spaanse overheersing en de wat ruigere weersomstandigheden, die de majestueuze kliffen hier eeuwenlang gevormd hebben.
15. De Catalaanse stad Alghero
Alghero wordt vaak het kleine Barcelona genoemd, omdat het tot op de dag van vandaag een ongelooflijk sterk Catalaans karakter heeft behouden, inclusief het lokale dialect en tweetalige straatnamen. Het historische centrum wordt fraai omsloten door machtige vestingmuren, waarover een prachtige promenade loopt, omzoomd door oude kanonnen en restaurants met uitzicht op zee.
Binnen de muren wacht je een wirwar van smalle geplaveide straatjes, vol winkeltjes met het typische Sardijnse rode koraal. De hele oude stad is een strikte ZTL-zone, dus je moet je auto achterlaten op de grote opvangparkeerplaatsen langs de haven en het centrum te voet verkennen.
16. Het druipstenenrijk Grotta di Nettuno
Vlak bij Alghero rijzen de steile kalkstenen kliffen van Capo Caccia uit zee op, in wier ingewanden je de adembenemende Grot van Neptunus vindt. Dit enorme ondergrondse systeem vol machtige stalactieten en stalagmieten strekt zich uit over een lengte van bijna tweeëneenhalve kilometer en verbergt ook een groot ondergronds zoutmeer.
Je kunt de grot op twee manieren bereiken. De meest comfortabele is met een excursieboot rechtstreeks vanuit de haven in Alghero. De tweede, een stuk avontuurlijkere route loopt over land en omvat een afdaling via de zogenoemde geitentrap, waarvan er precies 654 treden in de loodrechte rotswand zijn uitgehouwen. Je moet wel de weersvoorspelling in de gaten houden, want bij sterke wind en hoge golven gaat de grot logischerwijs dicht. Informatie over de openingstijden vind je op het officiële informatieportaal van Alghero.
17. Het Caraïbische strand La Pelosa in Stintino
Op de uiterste noordwestpunt van het eiland ligt een strand waarvan vaak gezegd wordt dat het misschien wel het allermooiste van Europa is. Het ondiepe water vertoont hier alle denkbare tinten turquoise en het fijne witte zand contrasteert prachtig met de oude wachttoren op een klein eilandje.
Maar zoals je inmiddels weet, zou een vakantie op Sardinië niet compleet zijn zonder de strenge regels te noemen. Om het verdwijnende zand te beschermen, hebben de autoriteiten de verplichting ingevoerd om onder je handdoek een speciaal stevig matje te leggen, dat je gewoon in de buurt kunt kopen. Wie zijn handdoek rechtstreeks op het zand legt, riskeert een boete tot 100 euro. Daarnaast betaal je een toegangsbijdrage van zo’n 3,50 euro en ben je verplicht je voeten af te spoelen voordat je het strand verlaat. Er geldt een strikte dagelijkse limiet van 1.500 bezoekers, dus klik je reservering liever ruim van tevoren aan via het officiële reserveringssysteem van Spiaggia La Pelosa.
18. Nationaal park Asinara en de witte ezeltjes
Recht tegenover het strand La Pelosa tekent zich in zee het langgerekte eiland Asinara af. Tot eind jaren negentig van de vorige eeuw diende dit eiland als een soort Italiaanse Alcatraz. Hier bevond zich namelijk een zwaarbeveiligde gevangenis voor gevreesde maffiabazen.
Dankzij deze totale isolatie bleef de lokale natuur echter ongelooflijk ongerept en werd het eiland uitgeroepen tot nationaal park. Tegenwoordig komen hier georganiseerde excursies, waarbij bezoekers de wilde natuur bewonderen en vooral het symbool van het hele eiland. Dat is een uniek soort kleine albino-ezeltjes met betoverende blauwe ogen.
19. Het pastelkleurige stadje Bosa
De rit van Alghero naar het zuiden over de kustweg SP105 behoort naar verluidt tot de allermooiste panoramaroutes van het eiland. Het doel van deze tocht is meestal het schilderachtige stadje Bosa, dat zich uitstrekt langs de Temo, de enige bevaarbare rivier van Sardinië.
Bosa betovert je met zijn bonte huisjes, die zich terrasvormig tegen de helling verheffen en gedomineerd worden door het middeleeuwse kasteel Castello Malaspina. Het stadje werd beroemd om de traditionele leerbewerking, kantnijverheid en de productie van de heerlijke dessertwijn Malvasia, die je zonde zou doen om niet te proeven.
Binnenland en westen: 6 belevenissen uit het authentieke Sardinië
Wie alleen aan de zee blijft, leert eigenlijk maar de helft van het eiland kennen. Het binnenland en de westrand bieden geweldige archeologische raadsels, ruige bergen en tradities die hier moeiteloos millennia hebben overleefd.
20. De megalithische nuraghi en het complex Su Nuraxi
Tijdens het reizen over het eiland vallen je vast de vreemde stenen torens in de vorm van een afgeknotte kegel op, die de locals nuraghi noemen. Deze gigantische bouwwerken van enorme rotsblokken, zonder een druppel mortel op elkaar gestapeld, stammen al uit de bronstijd en er zijn er op het eiland maar liefst 7.000 bewaard gebleven. Historici twisten tot op de dag van vandaag of ze dienden als forten, tempels of woningen van oude stamhoofden.
Het best bewaarde en meest grandioze complex is Su Nuraxi bij het dorp Barumini. Zijn centrale toren bereikt een respectabele hoogte van ruim achttien meter en wordt omringd door een heel dorp van kleinere stenen woningen. De uitzonderlijkheid van deze plek wordt bevestigd door de vermelding op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Een rondleiding maak je hier alleen met een gids, die je tot in detail het ingenieuze verdedigingssysteem van het bouwwerk uitlegt.
21. Streetart in het dorp Orgosolo
Diep in de ruige bergen van de regio Barbagia ligt het dorp Orgosolo, dat in het verleden vooral bekendstond als toevluchtsoord voor bandieten en bandeloze figuren. Tegenwoordig is het echter wereldberoemd om iets heel anders, namelijk de muurschilderingen, oftewel murales.
De muren van de huizen hier zijn versierd met ruim 150 grote schilderingen, waarvan de eerste eind jaren zestig ontstonden. Deze muurschilderingen dragen vaak sterke politieke en sociale boodschappen, bekritiseren oorlogen of illustreren simpelweg het zware leven van de lokale herders. Een wandeling door de straatjes van Orgosolo is als een bezoek aan een heel mooie openluchtgalerie.
22. Het rijststrand Is Arutas op het schiereiland Sinis
De westkust in de provincie Oristano herbergt een volstrekt uniek geologisch wonder. Het strand Is Arutas bestaat namelijk niet uit gewoon zand, maar uit kleine, perfect gladgeslepen korreltjes gekleurd kwarts, die qua grootte en vorm echt doen denken aan rijstkorrels.
Deze korreltjes vertonen witte, roze en groenige tinten en creëren zo een ongelooflijk schouwspel. Helaas werd ook hier in het verleden massaal zand gestolen, en daarom is het verzamelen van kwartskiezels absoluut verboden en wordt het onder toezicht van bewakers en camera’s hard beboet. Het water bij dit strand wordt al snel diep en het is populair onder surfers, omdat er vrij vaak een sterke mistral waait.
23. De antieke stad Tharros
Helemaal aan het einde van het schiereiland Sinis, met uitzicht op de eindeloze zee, strekken zich de uitgestrekte ruïnes van de antieke stad Tharros uit. Net als Nora in het zuiden, kende ook deze geweldige stad een Fenicische, Punische en vervolgens uiteraard Romeinse overheersing.
Je kunt hier de overblijfselen van oude Romeinse straten, fundamenten van tempels en majestueuze zuilen bewonderen, die pal boven het zeeoppervlak oprijzen. Een rondleiding door de antieke stad is weliswaar fascinerend, maar in de zomermaanden moet je rekening houden met een absoluut gebrek aan schaduw. Daarom wordt sterk aangeraden je bezoek vroeg in de ochtend of in de late namiddag te plannen.
24. De stenen reuzen van Mont’e Prama
Op slechts een steenworp van Tharros en de stad Cabras vond in de jaren zeventig een van de belangrijkste archeologische ontdekkingen in het Middellandse Zeegebied plaats. Tijdens het gewone ploegen van een akker vonden boeren hier duizenden fragmenten, waaruit archeologen geleidelijk gigantische stenen beelden van tot tweeëneenhalve meter hoog samenstelden.
Deze stenen reuzen, die verschillende krijgers of boogschutters met typische ronde ogen voorstellen, behoren tot de oudste monumentale beelden van Europa en stammen uit de nuragische periode. De meeste van deze unieke reuzen kun je tegenwoordig probleemloos bekijken in een mooi modern museum middenin het stadje Cabras.
25. De bergstreek Barbagia en agriturismo
De regio Barbagia is de ziel van het eiland zelf. De naam zouden de oude Romeinen hebben gegeven, die dit gebied vol dichte bossen en steile bergen nooit volledig wisten te beheersen en de lokale bevolking daarom als barbaren bestempelden. Het landschap wordt gedomineerd door het massief Gennargentu met de hoogste berg van Sardinië, Punta La Marmora.
Reizigers roemen het feit dat de beste manier om dit gebied te leren kennen is om te overnachten in een traditionele agriturismo. Deze familieboerderijen bieden niet alleen rustige accommodatie in de natuur, maar vooral onvergetelijke avondmaaltijden vol lokale ingrediënten. Bereid je er wel op voor dat het diner hier wordt geserveerd in de vorm van een vast menu met vele gangen en doorgaans pas rond half negen ’s avonds begint.
Wat te proeven op Sardinië
De Sardijnse keuken verschilt behoorlijk van de klassieke Italiaanse, omdat ze voortkomt uit de herderstradities van het ruige binnenland, en niet alleen uit de visserij, zoals je bij een eiland misschien zou verwachten. De gastronomie is hier flink stevig, gebouwd op kwaliteitsvolle lokale ingrediënten en kruiden.
Vegetarische specialiteiten
Als jij net als wij eerder op zoek bent naar vleesloze gerechten, word je op het eiland zeker enthousiast. Het absolute hoogtepunt is de lokale pasta genaamd culurgiones. Het zijn prachtig dichtgevouwen pasteitjes gevuld met een mengsel van aardappel, verse munt en pecorino-kaas, die je meestal geserveerd krijgt met een simpele tomatensaus. Een volstrekt typische begeleider van elke maaltijd is het dunne en knapperige brood pane carasau, dat liefkozend muziekpapier wordt genoemd. Herders namen het mee de bergen in omdat het maandenlang houdbaar bleef, en je kunt het overgieten met saus als de heerlijke maaltijd pane frattau.
Als dessert zou het zonde zijn om seadas over te slaan. Het zijn grote gefrituurde deegpasteitjes gevuld met jonge, draderige kaas, die warm rijkelijk worden overgoten met bitterzoete Sardijnse honing, vaak uit de bloemen van de wilde aardbeiboom. Een prima bijgerecht bij veel gerechten is de verfrissende salade van dunne plakjes rauwe artisjok, insalata di carciofi genaamd.
Traditionele vlees- en visgerechten
Om het totaalbeeld van de Sardijnse gastronomie compleet te maken, is het eerlijk te vermelden dat een groot symbool van de eilandkeuken porceddu is, oftewel een speenvarken dat enkele uren wordt geroosterd boven een vuur van geurig mirte- en jeneverbeshout. Van de zeevruchten is bottarga befaamd, namelijk gedroogde en geraspte kuit van harder, die de Sardijnse kaviaar wordt genoemd. De locals voegen deze graag toe aan de couscousachtige pasta genaamd fregola.
Sardijnse wijnen en likeuren
De wijnen hier zijn behoorlijk robuust en krachtig. Koning van de rode wijnen is de druif Cannonau, die naar verluidt een ongewoon hoog gehalte aan antioxidanten bevat en waaraan vaak een aandeel in de befaamde Sardijnse hoge levensverwachting wordt toegeschreven. Onder de witte wijnen domineert de heerlijk frisse Vermentino, vooral die uit het gebied Gallura. Aan het eind van elk diner belandt automatisch een ijskoud glaasje mirto op tafel, een zeer sterke kruidenlikeur van de bessen van de alomtegenwoordige mirte.
Praktische tips tot slot
Om te voorkomen dat er tijdens je droomverblijf iets vervelends misgaat, is het handig om een paar basale praktische tips te kennen, of het nu om je portemonnee, je veiligheid of fouten gaat die wij toeristen vaak herhalen.
Budget en prijzen
Ik ga niet liegen: Sardinië behoort niet bepaald tot de goedkoopste bestemmingen, maar met wat planning is het haalbaar tegen een redelijke prijs. Het dagbudget ligt doorgaans ergens tussen de 100 en 250 euro per persoon, afhankelijk van je reisstijl. Verreweg het duurst is een verblijf in het noordoosten in het gebied Costa Smeralda, en dat in juli en augustus, wanneer de accommodatieprijzen gerust met 100 procent omhoogschieten. Je bespaart aanzienlijk door in juni of september te reizen, in het binnenland te overnachten en te eten in lokale familiepizzeria’s. Vergeet niet ook de parkeerkosten bij de stranden in je budget mee te nemen, die gerust 2 euro per uur bedragen.
Veiligheid en gezondheid
Het eiland geldt naar verluidt als een echt zeer veilige bestemming met minimale criminaliteit, en het standaard Europese alarmnummer 112 werkt hier gewoon. Eerder moet je oppassen voor de natuurkrachten. De zomerzon is hier extreem fel, dus een goede zonnebrand en beschutting tegen de middaghitte zijn absoluut noodzakelijk. In zee kunnen soms vervelende kwallen verschijnen. Als je gestoken wordt, raadt men aan de plek niet met zoet water af te spoelen, maar grondig met zout zeewater, en de resten van tentakels met een hard pasje weg te schrapen. Heb ook veel respect voor de sterke mistral-wind, die gevaarlijk grote golven kan opzwepen, dus houd op het strand altijd de waarschuwingsvlaggen in de gaten.
De meest gemaakte fouten van bezoekers
Een van de allergrootste vergissingen is het onderschatten van de afstanden. Op het eiland zijn niet bepaald modelsnelwegen, veel wegen zitten vol bochten en het overbruggen van een afstand van zestig kilometer kan in de bergen gerust anderhalf uur kosten. Een andere fout is de poging om dit hele enorme eiland in één week rond te rijden, want het is veel beter om één uitvalsbasis te kiezen en de omgeving ervan grondig te verkennen. In de zomer is het ook onverstandig om pas rond het middaguur bij populaire stranden aan te komen, want de parkeerplaatsen barsten al voor twaalven uit hun voegen. En controleer natuurlijk altijd of je droomstrand geen online reservering vereist, zodat je niet voor niets de reis maakt.
Waar naartoe daarna
Als het eilandleven in de Middellandse Zee je aanspreekt en je nadenkt waar je naartoe gaat voor je volgende avontuur, hebben we meteen een aantal andere inspiratiebronnen voor je:
- Het eiland net aan de overkant van de straat biedt een totaal andere sfeer; lees onze uitgebreide gids over Corsica.
- Voor liefhebbers van extreme bergtochten schreven we onze belevenissen en adviezen voor de beroemde Corsicaanse GR20-trek.
- Geef je de voorkeur aan een koeler klimaat en dramatische geschiedenis, bekijk dan onze reisroute voor een roadtrip door Normandië en Bretagne.
🚗 Auto huren op reisGeverifieerde huurauto's in ItaliëZoek via de DiscoverCars-vergelijker — vergelijkt prijzen van tientallen lokale en internationale verhuurders, en de meeste boekingen zijn gratis te annuleren.
Autoprijzen in Italië vergelijken →Veelgestelde vragen
Wanneer is de beste tijd voor een vakantie op Sardinië?
De beste combinatie van warme zee, aangename luchttemperaturen en vooral minder toeristenmenigten bieden de maanden juni en september. In juli en augustus is de zee weliswaar heerlijk warm, maar het eiland wordt overspoeld door bezoekers en zijn de prijzen behoorlijk overdreven.
Hoe kom je op Sardinië vanuit Tsjechië?
Verreweg de snelste manier is met directe vluchten, bijvoorbeeld met Smartwings vanuit Praag naar Olbia of Cagliari, of met Ryanair naar het prachtige Alghero. Wie met de eigen auto wil gaan, moet naar Italiaanse havens rijden (bijvoorbeeld naar Livorno of Genua) en gebruik maken van nacht- of dagveerboten.
Is Sardinië duur?
Eerlijk gezegd, behoort het eerder tot de duurdere Europese bestemmingen, vooral in augustus en in de noordoostelijke regio’s zoals Costa Smeralda. Maar je kunt het ook prima met een kleinere begroting bezoeken als je accommodatie iets meer landinwaarts kiest, buiten het hoogseizoen reist en boodschappen doet in supermarkten.
Heb ik een auto nodig op Sardinië?
Absoluut ja, een auto is bijna onmisbaar om het eiland volledig te ontdekken. Het openbaar vervoer functioneert prima tussen de grote steden, maar helaas kom je met de bus simpelweg niet bij de mooiste stranden en nationale parken.
Wat zijn de mooiste stranden van Sardinië?
Onder de absolute toppers behoren het beroemde La Pelosa in het noordwesten, Cala Goloritzé en Cala Mariolu aan de oostelijke rotskust of bijvoorbeeld de prachtige zandduinen op het strand van Chia in het zuiden. Het hangt er alleen van af of je de voorkeur geeft aan zand of rotsen.
Moet ik van tevoren toegang tot de stranden reserveren?
Bij de bekendste stranden is dit tegenwoordig echt een noodzaak. Bijvoorbeeld voor de baaien La Pelosa, Cala Goloritzé of Cala Brandinchi geldt een zeer strenge limiet voor het aantal bezoekers en moet je de reservering voor de zekerheid via de officiële apps al enkele dagen van tevoren doen.
Wat is een nuraghe en waar kun je ze zien?
Nuraghe is een ontzettend mysterieuze megalithische toren uit de bronstijd, die serieus nergens anders ter wereld voorkomt. Op het eiland vind je er meer dan 7.000 en het allergrootste complex is Su Nuraxi bij het dorpje Barumini, dat ook op de UNESCO-lijst staat.
