Alta Via 1: Królowa wielodniowych trekkingów w Dolomitach Włoch

Kiedy pada hasło Alta Via 1, Dolomity Włoch i góry, większość z nas natychmiast wyobraża sobie ostre skalne wieże płonące czerwienią podczas zachodu słońca i zapach świeżej polenty unoszący się ze schronisk. Z Łukaszem absolutnie uwielbiamy te widoki i wracamy do włoskich Alp praktycznie co roku. Wielodniowe przejścia górskie z plecakiem były kiedyś naszą letnią klasyką, ale odkąd mamy Jonaszka, musieliśmy odłożyć tak długie i wymagające wyprawy na nieokreślony czas. Nic nam jednak nie przeszkadza w tym, żeby o nich marzyć i skrupulatnie je planować. ☺️

Jednym z naszych największych marzeń jest przejście całej trasy w całości. Choć jeszcze nie przeszliśmy jej od początku do końca za jednym razem, ogromną część odcinków mamy już za sobą dzięki jednodniowym wycieczkom, kiedy mieliśmy bazę w Cortinie d’Ampezzo. Trasa wiedzie przez najpiękniejsze miejsca, takie jak Lago di Braies czy okolice ikonicznych skał przy schronisku Rifugio Lagazuoi. Ponieważ ciągle pytacie nas o Alta Via, postanowiłam w końcu usiąść i napisać ten szczegółowy przewodnik. Żebyście przeczytali raz i wiedzieli, czego się spodziewać.

A więc: chcecie wiedzieć, kiedy ruszać, gdzie spać, ile to kosztuje i co wrzucić do plecaka? Mam dla was rozpisane absolutnie wszystko, dzień po dniu, schronisko po schronisku. Czytajcie dalej. 😉

Podsumowanie dla tych, którzy nie mają czasu czytać całego artykułu

Wiem, wiem — na papierze te liczby wyglądają przerażająco. Ale uwierzcie mi, w terenie wszystko płynie o wiele naturalniej. Oto najważniejsze informacje w skrócie:

• Długość i przewyższenie: Trasa mierzy około 120 kilometrów, a łączne wzniesienie wynosi około 6 500 metrów.
• Czas trwania: Zazwyczaj chodzi się 10–12 dni, ale można zaplanować też krótsze warianty na 4 lub 6 dni.
• Skąd dokąd: Klasyczna trasa zaczyna się na północy przy ikonicznym jeziorze Lago di Braies i kończy na południu w miasteczku Belluno (ewentualnie na przystanku La Pissa).
• Trudność: Technicznie trek oceniany jest jako EE (Escursionisti Esperti), co oznacza, że nie potrzebujecie sprzętu via ferrata, ale musicie mieć bardzo dobrą kondycję fizyczną i pewny krok. Dla małych dzieci zdecydowanie nie jest to trasa odpowiednia.
• Noclegi: Śpi się wyłącznie w górskich schroniskach (rifugi), które musicie rezerwować 3–6 miesięcy wcześniej. Wolne biwakowanie jest surowo zabronione.
• Budżet: Przygotujcie około 1 100–1 300 EUR na osobę na cały trek (łącznie z półpensją w schroniskach, obiadami i transportem).

Czym jest Alta Via 1 i dla kogo jest odpowiednia

Jeśli interesujecie się wielodniowymi trekkingami we Włoszech, na pewno zetknęliście się z dylematem: Alta Via 1 czy Alta Via 2 w Dolomitach Włoch? Alta Via 1 (po polsku Wysoka Droga 1) to ta słynniejsza, bardziej klasyczna i technicznie przystępniejsza opcja. Podczas gdy Alta Via 2 wymaga już sprzętu via ferrata i dużo większego doświadczenia w skałach, „jedynka” jest przyjazna i poradzi sobie z nią każdy bardziej doświadczony turysta górski, który ma dobrą wytrzymałość i nie przeszkadza mu chodzenie z cięższym plecakiem przez kilka dni z rzędu.

Trasa przecina Dolomity pięknie z północy na południe i zaprowadzi was w miejsca, do których zwykły turysta samochodem ani kolejką linową nie dotrze. To taki ucieczkę od cywilizacji, gdzie wasz dzień sprowadza się wyłącznie do chodzenia, podziwiania niesamowitych widoków, jedzenia i spania. Pod względem technicznym nie czekają was żadne odcinki wspinaczkowe, choć niektóre fragmenty mogą być strome, wąskie lub zabezpieczone stalową liną do trzymania. Dobre buty trekkingowe i brak lęku wysokości to tutaj absolutna podstawa.

Kiedy wybrać się na trek i jakiej pogody się spodziewać

Wybór odpowiedniego terminu jest przy tym treku absolutnie kluczowy, bo górskie schroniska mają bardzo krótki sezon, a pogoda w Dolomitach Włoch potrafi być naprawdę nieprzewidywalna. Zobaczmy, kiedy najlepiej zarezerwować noclegi i bilety.

Idealne okno czasowe na trek

Sezon jest naprawdę krótki — właściwie tylko od końca czerwca do połowy września — więc z planowaniem naprawdę nie warto zwlekać. Jeśli wyruszycie w lipcu lub sierpniu, macie największą pewność stabilniejszej pogody i otwartych schronisk na całej trasie.

Muszę was jednak zdecydowanie ostrzec przed okresem około 15 sierpnia. We Włoszech obchodzi się wtedy święto państwowe Ferragosto i Włosi masowo biorą urlopy. Dolomity (i właściwie całe Włochy) pękają wtedy w szwach, schroniska są wyprzedane rok naprzód, a na wąskich górskich ścieżkach poczujecie się jak na zatłoczonej promenadzie. Temu terminowi zdecydowanie bym się szeroko omijała, jeśli chcecie choć trochę spokoju. 😅

Początek września bywa za to absolutnie czarujący. Powietrze się oczyszcza, tłumy turystów opadają, bo dzieci wracają do szkoły, a schroniska są jeszcze otwarte. Trzeba tylko liczyć się z chłodniejszymi porankami i wieczorami. My kochamy górski wrzesień chyba najbardziej ze wszystkich miesięcy. Jeśli chcielibyście wyruszyć już w czerwcu, uważajcie — na większych wysokościach może zalegać sporo śniegu, a niektóre przełęcze mogą być bez raków i czekana nieprzejezdne.

Ile kosztuje Alta Via 1 i gdzie spać przed startem

Wielodniowe trekingi z schroniska do schroniska nie należą w Europie do najtańszych przygód, a w Dolomitach Włoch tym bardziej. Wolne biwakowanie (wild camping) jest w całym parku narodowym surowo zabronione, a kary są naprawdę wysokie, więc jesteście całkowicie zdani na sieć górskich schronisk.

Przed samym startem treku zazwyczaj śpi się w pobliżu jeziora Lago di Braies lub w niedalekiej Cortinie d’Ampezzo, skąd rano łatwo dostaniecie się autobusem nad jezioro. Cortina to strategiczna baza, z której świetnie wyrusza się na trek i gdzie można odpocząć oraz nabrać sił. Zawsze lepiej przyjechać dzień wcześniej, żeby pierwszy etap można było zacząć wczesnym rankiem.

Budżet na 10 dni w górach

Przyjrzyjmy się, ile taka przygoda realnie kosztuje. Największą pozycją będzie oczywiście zakwaterowanie połączone z wyżywieniem. Większość schronisk działa na zasadzie tak zwanej „mezzopensione” (półpensji), która obejmuje łóżko (często w zbiorowej sali ze składanymi piętrami), obfitą kolację kilkudaniową i śniadanie.

Z Łukaszem wszystko dokładnie liczymy z wyprzedzeniem, bo górskie dopłaty potrafią solidnie nadwyrężyć portfel.

• Nocleg z półpensją (rifugia): Liczcie na około 75–95 EUR od osoby za noc. Za 10 nocy to mniej więcej 800–1 000 EUR.
• Obiady i przekąski w ciągu dnia: Na trasie jest wiele mniejszych schronisk, gdzie można zjeść polentę albo zupę — zwykle to 15–25 EUR dziennie. Jeśli będziecie kupować jedzenie wcześniej lub zamawiać kanapki (panini) w schroniskach, trochę zaoszczędzicie. Łącznie liczcie na około 200 EUR.
• Transport na start i z mety treku: Autobusy, pociągi, ewentualnie taksówki. Liczcie około 100 EUR na osobę.
• Szacunkowy całkowity koszt: Na osobę polecam liczyć budżet 1 100–1 300 EUR za cały dziesięciodniowy trek — bez biletów lotniczych z Polski i sprzętu.

Rezerwacja schronisk i niezbędne zasady

Jeśli chodzi o planowanie, muszę być absolutnie szczera: spontaniczność nie ma tu zbyt wiele miejsca. Liczenie na to, że wieczorem przyjdziecie do schroniska i znajdą dla was jakiś kąt do spania, to ogromne ryzyko, którego nie polecam podejmować.

💡 Wskazówka: Same schroniska (rifugia) na trasie rezerwujecie bezpośrednio przez ich strony internetowe lub e-mailem — na Bookingu ich nie ma. Ale na noc przed startem i po zakończeniu treku warto mieć bazę w dolinie: przy starcie nad Lago di Braies znajdziecie ikoniczny Hotel Pragser Wildsee.

Kiedy i jak rezerwować

Pojemność schronisk jest ściśle ograniczona, a zainteresowanie turystów z całego świata ogromne. Rifugia musicie rezerwować z dużym wyprzedzeniem — idealnie 3–6 miesięcy wcześniej. Oznacza to, że jeśli chcecie wyruszyć w lipcu, najpóźniej w styczniu lub lutym powinniście mieć dokładny plan i wysyłać e-maile do poszczególnych schronisk. Większość przyjmuje rezerwacje przez e-mail lub formularz na stronie internetowej — portale rezerwacyjne w górach zazwyczaj nie działają.

Ważną zasadą we włoskich górach jest też płatność gotówką. Choć sytuacja stopniowo się poprawia i wiele schronisk ma już terminale, zasięg wysoko w górach często zanika i nie możecie polegać na karcie. Zawsze miejcie przy sobie wystarczającą ilość euro w gotówce, żeby zapłacić za cały pobyt i jedzenie w ciągu dnia. Wodę możecie zawsze uzupełniać w schroniskach z kranu, więc przynajmniej za wodę butelkowaną zaoszczędzicie i nie będziecie generować plastikowych odpadów.

Klasyczny 10-dniowy wariant (Itinerarium dzień po dniu)

To jest dokładnie ta trasa, którą z Łukaszem mamy w głowie przygotowaną na moment, gdy wyruszymy sami we dwoje. Klasyczne dziesięć dni, które przeprowadzą was przez to, co natura w tej okolicy stworzyła najpiękniejszego. Pamiętajcie, że czasy przy poszczególnych etapach to czysty czas marszu bez przerw na zachwycanie się widokami, fotografowanie i obiady. Rzeczywistość bywa zawsze kilka godzin dłuższa. Sami zobaczycie, jak wam idzie! 😉

1. Lago di Braies do Rifugio Biella (Droga od jeziora)

Trek zaczyna się w jednym z najpiękniejszych miejsc Dolomitów Włoch — przy słynnym Lago di Braies. Jeśli czytacie naszego bloga od jakiegoś czasu, wiecie, że to jezioro jest po prostu zapierające dech w piersiach. Rano bywa tu tłoczno, bo to popularny cel jednodniowych wycieczkowiczów, ale gdy tylko zaczynacie wspinać się w górę trasą Alta Via 1, tłumy bardzo szybko rzedną.

Początkowe podejście jest dość strome — od razu testuje kondycję — ale gdy tylko znajdziecie się przy przełęczy Porta del Forno, otwierają się przed wami prawdziwe wapienne panoramy. Droga do schroniska Rifugio Biella (znane też pod niemiecką nazwą Seekofelhütte) zajmuje około 5 godzin marszu czystego czasu. Schronisko leży w dość surowym, księżycowym otoczeniu, które ma jednak niesamowitą atmosferę.

2. Rifugio Biella do Rifugio Sennes (Księżycowy krajobraz)

Drugi dzień to przyjemny i regenerujący etap. Czeka was około 6 godzin drogi przez piękny i niezwykły krajobraz płaskowyżu, który chwilami naprawdę przypomina powierzchnię księżyca. Zwłaszcza wczesnym latem mogą tu jeszcze kwitnąć wysokogórskie łąki.

Celem jest urocze schronisko Rifugio Sennes. Ma świetną reputację jeśli chodzi o jedzenie, więc koniecznie zamówcie coś lokalnego — choćby klasyczny Kaiserschmarrn (poszarpany naleśnik z jabłkami), który dotarł tu z niedalekiej Austrii. Południowy Tyrol jest pod tym względem fantastyczną mieszanką i łączy to, co najlepsze z kuchni włoskiej i austriackiej. 😋

3. Rifugio Sennes do Rifugio Lagazuoi (Droga w chmury)

To jeden z absolutnych szczytów całego treku. Czeka was dość długi dzień (około 7 godzin marszu), ale widoki są warte każdej kropli potu. Po drodze miniecie kolejne piękne miejsca, a na koniec wejdziecie do schroniska Rifugio Lagazuoi, które leży na wysokości ponad 2 700 metrów n.p.m. To jedno z najbardziej ikonicznych miejsc w Dolomitach Włoch, o którym pisaliśmy już w naszym artykule o Cinque Torri i Lagazuoi.

Okolice Lagazuoi usiane są tunelami z pierwszej wojny światowej, kiedy toczyły się tu ciężkie walki między Włochami a Austriakami. Jeśli po obiedzie zostanie wam jeszcze energia, koniecznie weźcie czołówkę i bezpiecznie pozwiedzajcie część z nich. A wieczór? Zachód słońca z tarasu schroniska Lagazuoi należy do przeżyć, których na pewno nigdy nie zapomnicie.

4. Rifugio Lagazuoi do Rifugio Nuvolau (Widoki na pięć wież)

Czwartego dnia rano zejdziecie od Lagazuoi (ewentualnie możecie skorzystać z kolejki linowej, jeśli kolana potrzebują odpoczynku) i skierujecie się w stronę kolejnej bardzo popularnej okolicy. Marsz zajmuje około 5 godzin, a przez cały czas macie przed oczami niesamowite formacje skalne.

Dzisiejszym celem jest Rifugio Nuvolau. To schronisko posadzone na samym szczycie góry o tej samej nazwie jak orle gniazdo — i jest najstarszym schroniskiem w całych Dolomitach. Warunki są tu nieco ciasniejsze, ale widok na pobliskie Cinque Torri i majestatyczną Marmolada (najwyższy szczyt Dolomitów z lodowcem) w pełni to rekompensuje.

5. Rifugio Nuvolau do Rifugio Città di Fiume (Zmiana krajobrazu)

Podczas piątego dnia, zajmującego około 6 godzin, zaczynacie zauważać, jak zmienia się krajobraz. Z ostrych północnych szczytów powoli przechodzicie w nieco bardziej zieloną okolicę. Mijaną atrakcją jest przełęcz Passo Giau, na którą często jeździliśmy z Łukaszem samochodem, bo to niesamowite miejsce pełne pasących się krówek i dzwoneczków.

Trasa prowadzi następnie pod ogromną, masywną ścianą góry Monte Pelmo. Wasze łóżko na tę noc będzie w schronisku Rifugio Città di Fiume. To schronisko słynie z przytulności i bardzo przyjaznego personelu, więc po pięciu dniach w górach poczujecie się niemal jak w domu.

6. Rifugio Città di Fiume do Rifugio Coldai (Pod majestatyczną Civettą)

Szósty etap jest nieco krótszy — zajmuje około 5 godzin — a główną rolę gra tu masyw Civetta. Ten ogromny skalny masyw towarzyszyć wam będzie przez większą część dnia i choć na pewno nie będziecie się po nim wspinać, widok na kilometry pionowych ścian będących domem wspinaczy z całego świata po prostu zapiera dech.

Schronisko Rifugio Coldai leży tuż nad przepięknym jeziorem Lago di Coldai. Gdy dotrzycie tu odpowiednio wcześnie, koniecznie wybierzcie się na krótki spacer nad jezioro — woda jest nieprawdopodobnie przejrzysta, choć kąpiel w niej wytrzyma chyba tylko Wim Hof. 😂

7. Rifugio Coldai do Rifugio Vazzoler (Wśród skalnych gigantów)

Siódmy dzień (ok. 6 godzin marszu) prowadzi was bezpośrednio pod ogromnymi ścianami masywu Civetta. Ta część trasy słynie z dzikości i mniejszej liczby jednodniowych turystów. Mijanymi atrakcjami są kolejne dwa schroniska (Rifugio Tissi to świetne miejsce na obiadową zupę lub kawę), a stopniowo schodzicie na nieco cieplejsze wysokości.

Wieczorem dotrzycie do schroniska Rifugio Vazzoler, uroczo ukrytego w lesie przy małym ogrodzie botanicznym. Panuje tu niesamowity spokój, a wieczorne powietrze pachnie zupełnie inaczej niż na północy na początku treku.

8. Rifugio Vazzoler do Rifugio Carestiato (Droga do parku narodowego)

Ten etap trwa niespełna 7 godzin i prowadzi was pod kolejną piękną górą — masywem Moiazza. Ścieżka jest tu często nieco zdradliwa, bardziej kamienista i wymaga ostrożności, zwłaszcza gdy po drodze padało.

Krajobraz coraz bardziej otwiera się w kierunku południowych równin — to znak, że zbliżacie się do końca waszej wielkiej wędrówki. Rifugio Carestiato leży pod przełęczą Passo Duran i znów czeka na was doskonałe lokalne jedzenie i zasłużony odpoczynek.

9. Rifugio Carestiato do Rifugio Pian de Fontana (Najtrudniejszy dzień)

Przedostatni etap jest szczerze mówiąc prawdopodobnie najtrudniejszy z całego treku, więc uzbrójcie się w cierpliwość i siły. Czeka was około 8 godzin forsownego marszu w dość izolowanej okolicy Parku Narodowego Dolomiti Bellunesi. Będziecie musieli pokonać kilka dość głębokich dolin i ostrych podejść na górskie przełęcze.

Gdy w końcu przekroczycie ostatni grzbiet, z ulgą zobaczycie Rifugio Pian de Fontana. To taki malowniczy przysiółek pasterski przebudowany na schronisko górskie, gdzie bardzo dobrze się o was zatroszą i gdzie prawdopodobnie zjecie podwójną porcję kolacji. 😅

10. Rifugio Pian de Fontana do Belluno (Słodki powrót do cywilizacji)

Ostatni dzień! Zostaje wam około 5 godzin marszu w dół, w dół i jeszcze raz w dół. Strome zejścia dają kolan ostro w kość (zdecydowanie nie bagatelizujcie kijków trekkingowych, o których za chwilę), więc się nie spieszcie.

Trasa kończy się przy przystanku autobusowym w miejscu zwanym La Pissa, skąd kursują regularne autobusy do miasteczka Belluno. Gdy dotrzecie na plac w Belluno, weźcie największą kulkę lodów i solidny Aperol Spritz na świętowanie — zasłużyliście!

Jak skrócić trek, jeśli nie macie dziesięciu dni

Dziesięć dni urlopu to sporo i rozumiemy, że nie każdy ma tyle czasu lub odwagi. Dobra wiadomość: Alta Via 1 oferuje kilka świetnych „dróg ucieczki” do cywilizacji, dzięki którym można zaplanować znacznie krótszy itinerar.

Wariant północny na 4 dni

Jeśli chcecie zobaczyć to, co absolutnie najsłynniejsze (Lago di Braies i okolice Lagazuoi), wystarczą wam pierwsze 4 dni treku. Wyruszacie z Braies, a czwartego dnia po południu po prostu schodzicie ze schroniska Lagazuoi na przełęcz Passo Falzarego. Stąd kursują wygodne i częste autobusy bezpośrednio do Cortiny d’Ampezzo, gdzie spędzaliśmy wiele lat letnie wakacje.

Ten wariant jest idealny dla tych, którzy nie mają dużo urlopu, ale chcą poczuć prawdziwą atmosferę wysokich gór. Widoki są tu najpiękniejsze i na pewno nie ominiecie żadnych ikonicznych miejsc — zaoszczędzicie tylko kolana przed długim zejściem.

Wariant środkowy na 6 dni

Bardzo popularny jest też sześciodniowy wariant. Trasa jest zasadniczo taka sama aż do schroniska Rifugio Città di Fiume lub pobliskiej przełęczy Passo Staulanza. Stąd można łatwo złapać autobus z powrotem do samochodu lub do większych miast na pociąg. Nie poczujecie co prawda satysfakcji z ukończenia pełnego przejścia aż na południe, ale i tak będziecie to wspominać przez lata.

Polecamy ten wariant rodzinom ze starszymi dziećmi lub tym, którzy nie są pewni swojej wytrzymałości na całe dziesięć dni. Sześć dni w górach to akurat tyle, żeby przewietrzyć głowę, nie zaczynając jeszcze nienawidzić własnego plecaka. 😅

Co spakować na wielodniowy trek

Kluczowe słowo w pakowaniu jest jedno: mniej znaczy więcej. Każdy gram po kilku dniach daje się we znaki, a każdy dodatkowy sweter czuć na plecach. Z Łukaszem trzymamy się zasady, że plecak na podobne wyprawy nie powinien przekraczać 8–10 kilogramów (łącznie z wodą i jedzeniem). Oto rzeczy, bez których nigdy nie wyruszylibyśmy w góry.

Podstawowy sprzęt i odzież

Podstawą są solidne buty trekkingowe. Nigdy nie idźcie na trek w zupełnie nowych, nierozkodowanych butach — to pewna recepta na zepsute wakacje pełne odcisków. Na tę trasę polecamy raczej wyższe buty trekkingowe, które dobrze stabilizują kostkę w kamienistym terenie. Z Łukaszem przysięgam na Lowę (mam jedną parę od ponad sześciu lat i nadal trzyma się świetnie). La Sportiva podobno jest jeszcze lepsza na technicznym terenie, ale ja nie próbowałam.

Drugą najważniejszą rzeczą jest odzież. Nie zapomnijcie o warstwowalności: w dolinie możecie mieć ponad trzydzieści stopni i chodzić w koszulce, podczas gdy wieczorem w schronisku na dwóch tysiącach metrów lub wczesnym rankiem przy Lagazuoi docenicie puchową kurtkę, rękawiczki i czapkę. Koniecznie spakujcie też dobrą kurtkę przeciwdeszczową (Gore-Tex) lub porządną pelerynę, bo pogoda w górach zmienia się z minuty na minutę.

Inne niezbędniki do plecaka

Staramy się nie brać nic zbędnego, ale tych rzeczy po prostu musicie mieć przy sobie, cokolwiek się dzieje.

• Kijki trekkingowe: Nawet jeśli myślicie, że ich nie potrzebujecie, przy długich zejściach z plecakiem wasze kolana będą wdzięczne. My nie wyobrażamy sobie bez lekkich składanych Leki.
• Wkładka do śpiwora (liner): W górskich schroniskach nie dostarcza się czystej pościeli dla każdego gościa, dlatego z higienicznych względów obowiązkowe jest posiadanie własnej lekkiej wkładki tekstylnej lub jedwabnej. Samego śpiwora nie trzeba ciągnąć — w schroniskach dostajecie grube wełniane koce.
• Czołówka: Niezbędna nie tylko na wieczorne wycieczki, ale też gdy zostaniecie dłużej w górach i będziecie wracać po zmroku. Nawet latem w górach szybciej się ściemnia niż na dole w mieście.
• Apteczka: Plastry na odciski (np. Compeed), leki przeciwbólowe, bandaż, środek dezynfekujący i folia aluminiowa na wypadek hipotermii.
• Powerbank: W wielu schroniskach nie można ładować telefonu na pokoju — prąd bywa dostępny tylko w świetlicy, a gniazdka szybko się zapełniają. Powerbank o pojemności co najmniej 10 000 mAh to prawdziwy ratunek.

Bezpieczeństwo w górach i przydatne aplikacje

Góry są piękne, ale potrafią być też bezwzględne i nieprzewidywalne. Choć Alta Via 1 jest trasą oznakowaną i nie chodzicie po żadnym lodowcu, nigdy nie powinniście lekceważyć kilku podstawowych zasad poruszania się w alpskim terenie.

Zasada 13:00 i burze

Tej zasady staramy się z Łukaszem trzymać od wielu lat i na szczęście jeszcze nas nie zawiodła. Latem w Dolomitach Włoch, zwłaszcza w sierpniu, bardzo często tworzą się silne lokalne burze termiczne. Nadchodzą błyskawicznie i z niesamowitą gwałtownością, zazwyczaj w godzinach popołudniowych. Złota zasada brzmi więc: planujcie wycieczki tak, żeby do godziny 13:00, najpóźniej 14:00, być już w schronisku albo przynajmniej w bezpiecznym, nieeksponowanym fragmencie grzbietu. Najgorsze, co może was spotkać, to zostać po południu na stalowych linach ferrat lub na gołych szczytach, gdy zaczyna grzmieć.

Jeśli jednak utknięcie na zewnątrz i zacznie grzmieć, natychmiast schodźcie z grzbietów jak najniżej. Odrzućcie kijki trekkingowe, które działają jak piorunochrony, i skryjcie się w jakimś zagłębieniu terenu — nigdy pod samotnym drzewem.

Zasięg i nawigacja

Choć Włochy mają przyzwoity zasięg, w wielu dolinach po prostu nie ma sygnału, dlatego mapy offline — np. Maps.me lub Mapy.cz — to absolutna konieczność, nie opcja. Ściągnijcie je jeszcze w domu, kiedy macie wifi. Jeśli idziecie trasy pierwszy raz i obawiacie się o bezpieczeństwo lub słabą widoczność, dla spokoju ducha świetnym rozwiązaniem jest satelitarny komunikator (np. Garmin InReach).

Jeśli jako początkujący nie czujecie się gotowi na samodzielne wyjście, możecie oczywiście wynająć certyfikowanego przewodnika górskiego (IFMGA). Wycieczka grupowa z przewodnikiem kosztuje zazwyczaj około 250 EUR dziennie dla całej grupy, co w większym gronie może się opłacić, a przy okazji zyskujecie spokój ducha.

Praktyczne wskazówki na koniec i oszczędności

Jeśli już planujecie loty i ubezpieczenie na waszą podróż do Włoch, oto zestawienie usług, z których naprawdę korzystamy z Łukaszem — nie dlatego, że ktoś nam za to zapłacił, ale bo wielokrotnie ratowały nam nerwy:

Gdzie szukać lotów do Włoch

Najlepszym punktem startowym do Dolomitów jest lotnisko w Wenecji, ewentualnie w Treviso. Z Polski latają tu m.in. Ryanair i Wizz Air, a loty warto porównywać na agregatorach takich jak Kiwi.com — to nasz absolutnie ulubiony portal do porównywania wszystkich linii lotniczych.

Oszczędność na bilecie lotniczym to więcej pieniędzy na bombardino albo aperol na tarasie schroniska. Zazwyczaj opłaca się kupować bilety z wyprzedzeniem około 2–3 miesięcy, gdy ceny są najkorzystniejsze.

Wynajem samochodu na przejazdy

Jeśli lecicie samolotem do Włoch i nie zamierzacie polegać wyłącznie na autobusach, korzystamy zwykle z porównywarki DiscoverCars.com. Mamy z nią najlepsze doświadczenia na całym świecie. Droga samochodem z Wenecji do Lago di Braies zajmuje niecałe 3 godziny.

Zdecydowanie polecam dopłacić za pełne ubezpieczenie, bo włoskie dróżki są wąskie, a miejscowi kierowcy mają swój własny styl jazdy. I nie zapomnijcie wziąć samochodu z wystarczającą mocą — na serpentynach pod górę naprawdę to docenicie!

Nie zapomnijcie o ubezpieczeniu górskim

To absolutnie kluczowe! Zwykłe ubezpieczenie podróżne do karty płatniczej zdecydowanie nie wystarczy na wielodniowy trek w górach — często nie pokrywa ratownictwa śmigłowcem. Na krótsze wyjazdy po Europie wybieramy zwykle ubezpieczenie AXA, a na dłuższe lub bardziej wymagające podróże stawiamy na sprawdzone ubezpieczenie dla podróżników od True Traveller (możecie też przeczytać naszą recenzję SafetyWing). Ubezpieczenie obejmujące „mountain search and rescue” i duże wysokości to po prostu konieczność.

Mamy taką zasadę: kto nie ma na porządne ubezpieczenie, nie ma też na wyjazd. Nigdy nie wiecie, kiedy się potknięcie, a śmigłowiec w Dolomitach naprawdę nie jest tanią zabawą — możecie mi wierzyć na słowo.

Jak z internetem we Włoszech

Włochy należą do Unii Europejskiej, więc możecie korzystać z danych ze swojego polskiego abonamentu bez dodatkowych opłat za roaming. Jeśli jednak podróżujecie spoza UE i potrzebujecie lokalnych danych, zajrzyjcie do naszej ulubionej e-SIM Holafly (więcej w artykule recenzja Holafly).

Ale szczerze mówiąc, gdy tylko trochę wyżej wejdziecie na trasę, sygnał często ginie nawet z najlepszymi danymi na świecie. Traktujcie to jako plus i cieszcie się prawdziwym cyfrowym detoksem — czasem to najlepszy relaks!

Gdzie spać przed trekiem i po nim

Jak już wspominałam, na samej trasie śpicie wyłącznie w górskich schroniskach. Ale co zrobić w nocy przed startem lub gdy triumfalnie zakończycie całą przygodę koło Belluno? Znalezienie dobrego hotelu, który po takim wysiłku was rozpieści, to podstawa.

Z Łukaszem mamy kilka ulubionych miejsc, do których chętnie wracamy, gdy chcemy odpocząć. Zazwyczaj szukamy czegoś z odrobiną alpskiego uroku, co jednocześnie nie rozsadzi budżetu.

Nasze propozycje hoteli w Cortinie i nad jeziorem

Bezpośrednio nad Lago di Braies klasycznym wyborem jest Hotel Lago di Braies. To nieco droższe rozwiązanie, ale obudzić się nad jeziorem zanim jeszcze dotrą pierwsze autobusy z turystami — to bezcenne. My spędziliśmy tam jedną niezapomnianą noc.

Jeśli szukacie bazy w Cortinie d’Ampezzo, z sentymentem wspominamy Hotel de la Poste. Leży bezpośrednio w centrum, ma niesamowicie przyjazny personel, a przede wszystkim fantastyczne łóżka — po powrocie z gór dosłownie w nie zapadacie. I jeszcze te śniadania!

Gdzie jeść i uzupełniać energię

W górach po prostu trzeba jeść. A włoskie Alpy to temat sam w sobie. Zapomnijcie o suchych kanapkach — tu nawet na wysokości ponad dwóch tysięcy metrów gotuje się jak w wykwintnej restauracji.

Jedzenie w górskich schroniskach jest zazwyczaj absolutnie doskonałe i sycące. Większość rifugiów oferuje trójdaniowe kolacje, które postawią was na nogi bez względu na to, ile tego dnia przeszliście.

Najlepsze kulinarne przystanki

Podczas treku koniecznie nie omińcie kuchni w schronisku Rifugio Sennes. Wspominałam o tym już w itinerarze, ale ich Kaiserschmarrn z puree jabłkowym jest po prostu legendarny. Czasem mi się o nim śni, taki był dobry!

A gdy już będziecie w Cortinie, zajrzyjcie do Ristorante Pizzeria Croda. Mają tu najlepsze i najcieńsze pizze w okolicy, a ser po prostu nie daje się opisać słowami. Z Łukaszem zawsze jemy tam pizzę i popijamy kieliszkiem lokalnego wina jak prawdziwi Włosi.

Co dalej po Dolomitach

Jeśli po treku zostajecie w okolicy (lub, jak my, całe przejście odkładacie na czas, gdy Jonaszek trochę podrośnie 😄), zajrzyjcie do naszych innych artykułów o Dolomitach: przeczytajcie, co robić w Dolomitach, gdzie dzielimy się tym, co najpiękniejsze w całych górach, albo wypróbujcie nasz szczegółowy przewodnik po 5 szlakach turystycznych dla każdego we włoskich Dolomitach. Wszystkie te trasy przeszedł z nami mały Jonaszek w nosidełku! ☺️

FAQ