Kısaca“Kanadalılar neden bu kadar nazik, neden hep bu kadar güler yüzlüler?” sorusunun cevabı şu: hem yazara hem de Calgary’de çalışan ve hikâyesini anlatan Slovak bir adama göre Kanadalıların abartılı dostluğu gerçek ve kalıcı, kartpostallardan fırlamış bir klişe değil. Yazar bunu Kanada’da geçirdiği yaklaşık beş ay boyunca, Quebec eyaletindeki Montreal‘den Calgary, Canmore ve Lake Louise‘a kadar bizzat yaşadı. Üstelik Kanada’nın en az nazik insanları sayılan Quebecliler bile Avrupa ülkelerinin çoğundaki insanlardan hâlâ daha nazik. OECD’ye göre Kanadalılar dünyanın en mutlu milletleri arasında. Yazar bunu, kasiyerlerle ve yabancılara kimse istemeden yardım eden rastgele müşterilerle yaşadığı hikâyelerle anlatıyor. Yani bu bir istisna değil, kültürel bir özellik ve yazar bunu Kanada’ya yaptığı dördüncü yolculukta da bir kez daha doğruluyor.
Dünyada, toprak ananın büyüsünün ya da insan elinin yarattığı binlerce güzel köşe var. Dünyanın dört bir yanından turistler buralara, kiç kupaların üzerinde ya da takvimlerde zaten binlerce kez gördükleri o manzarayla Facebook’a bir selfie koyabilmek için akın ediyor.
Ama beni dördüncü kez Kanada’ya çeken şey o kupalar ve takvimler değildi. Çekya’daki Adršpach kaya şehri de çok güzel; belki dağlarımız üç bin metre değil ama buna karşılık uçaktan bakınca binlerce parmağın polka dansı yaptığını andıran dağlarımız var.
Kelowna, Britanya Kolumbiyası
Kanada’ya gitmek, insanların nasıl yaşanacağını bildiği bir ülkeye geri dönmek demek. OECD’ye göre Kanadalılar dünyanın en mutlu milletlerinden biri. Ben de oraya her gidişimde, toplam üç kez, bunun nedenini çözmeye çalıştım: nüfus neredeyse tamamen göçmenlerden oluşurken bu nasıl mümkün olabilir? Nasıl herkes aynı derecede “bu kadar çılgınca arkadaş canlısı” olabilir?
“Bazen hep bu kadar nazik olmaları sinirimi bozuyor. İşe gidiyorum, içimi dökmek, doya doya söylenmek istiyorum, onlarsa öyle memnunlar ki. Neyiniz var sizin, insanlar!” diye anlatıyor Calgary’de çalışan Slovak bir adam.
Lukáš’ı birkaç aylığına Kanada’ya taşınacağımıza ikna ettiğimde, açıkçası biraz korkuyordum. Ya bu dostluğu kafamda kurduysam, ya orada yaşamaya başlayınca aslında öyle olmadıklarını görürsek? Hele ki Kanadalıların tüm Kanada’da en az nazik olduğu yer olan Quebec eyaletindeki Montreal’e indiğimizde (ki oradakiler bile Avrupa ülkelerinin çoğundaki insanlardan hâlâ daha nazik).
Montreal’de photobombSadece üç yıl sonra yeniden Montreal’e döneceğimi hiç düşünmemiştim. Üstelik bu sefer havalimanından elimde akçaağaç yapraklı bir kâğıt ve insanların hâlâ yaşamaktan keyif aldığı bu ülkede bir yıl çalışabileceğimi gösteren bir damgayla çıkacağımı. Kanada’da geçirdiğimiz yaklaşık 5 ayın tamamını Facebook’ta paylaştık.
Kanadalıları dünyanın en nazik milleti yapan şeyi Lukáš daha Montreal’deki ilk gününde keşfetti. Yiyecek bir şeyler almak istedik ama süpermarket bulamadık, sonunda kendimizi bir Hint gıda dükkânında bulduk.
“Yardımcı olabilir miyim?” diye atıldı, tüm gün süren yolculuktan yorgun bakışlarımızı okuyan bir müşteri. Belli ki buraya sık geliyordu, ne almamız gerektiği konusunda bize tavsiye vermeye çalıştı.
“Az ileride bir süpermarket var, durun, size adresini bulayım,” dedi ve çalıştığı otelı arayıp sonra telefonunda oraya nasıl gideceğimizi gösterdi.
Kananaskis CountryCanmore’daki kasiyerimiz bizim hakkımızda Prag’daki komşularımızdan daha çok şey biliyor
“Durun, gitmeden önce şunu mutlaka tatmalısınız.” diye seslendi arkamızdan, şu an aç olmadığımızı ve önerdiklerini almayacağımızı söylediğimizde. Sonunda dükkândan, “çünkü bunları kesinlikle tatmamız gerekiyormuş” diye onun bize satın aldığı birkaç Hint lezzetiyle çıktık. İçim rahatladı. Buradaki insanlar değişmemişti.
“Bilmiyorum, nesi var bunların, bu insanların. Cumartesi günleri herkes nedense sinirli. Bugün bir psikopat geldi, sanki birini öldürmek ister gibi bakıyordu. Anlayabiliyor musunuz?” Calgary’de bir süpermarketteki kasiyer bunu bize enerjik bir şekilde anlatıyordu; birinin nasıl sinirli olabileceğini bir türlü anlayamıyordu. Gülüyordu, biz de alışverişimizi poşetlere koyarken içinden bu kadar çok şeyi dökebilmesine öylece aptal aptal bakıyorduk. Sonra poşetleri uzattı ve bize iyi günler diledi.
Canmore’da ise artık kendi kasiyerimiz vardı. İki işte çalışıyordu, bize hep o yorgun gülümsemesiyle gülümsüyor ve iki saat sonra diğer vardiyasına gideceğini anlatıyordu. Biz de ona anlatıyorduk. Kasiyerimiz bizim hakkımızda Prag’daki komşularımızdan daha çok şey biliyor. Biz de hangi kasiyerin evlenmek için Samoa’ya döneceğini ya da evde kedi mi köpek mi beslediğini biliyoruz. Oradan ayrılırken bizimkini ilk kez enerji dolu gördük. “Artık tek bir işim var! Yakında burayı da bırakıyorum.”
Kananaskis CountryHavasında var
“Nasılsınız, nerelisiniz, burayı beğendiniz mi? Bir tavsiye ister misiniz? Hayır, maalesef boş odamız yok ama isterseniz yandaki oteli arayayım, belki onlarda vardır?” Herhalde bu havada var. Bana da bulaştı. Bütün hayatı boyunca bu havayı soluyanlar için bu bir uyuşturucu gibi. Bir otelde çalışıyorsunuz ama arayan insanlar için başka otellerde de yer arıyorsunuz.
Rehberlik yapmak için Lake Louise’a taşındığımızda artık İngilizce biliyorsa birini 30 saniye içinde baştan sona sorguya çekebiliyor, üstüne bir de bizim burada ne yaptığımızı anlatabiliyorduk.
Bir de en sevdiğim, sık sık tekrarladığım replik var: Amerikalılar şaşkınlıkla bana “Kanadalılar ne kadaaaaaaaar nazik insanlar!” diye bağırdığında, gözlerimi kocaman açıp hep “Biliyoruuuum, değil mi?” diyordum.
Bir firmanın Banff’ın havasını neden şişelere doldurup dünyaya ihraç ettiğini artık anlıyorum; belki biz de biraz almalıyız. Belki hayatımıza o gülümsemeden biraz daha katmalıyız. Belki çevremizle daha çok ilgilenmeye başlarız. Ya da belki bir sürü para çöpe gider ve hiçbir şey olmaz.
Evde oturmuş, üzerinde “Mountains are calling and I must go.” (Dağlar çağırıyor, gitmeliyim) yazan kupamdan kahvemi içiyorum. O dağlar, 5 ay sonra gözlerimi kapattığımda şekillerini hâlâ gördüğüm o zirveler… Onları da bir dahaki sefere anlatırım.
/Kanada’da Working Holiday deneyimimizden bir hikâye/
Tofino, Britanya Kolumbiyası
DiscoverCars fiyat karşılaştırma sitesini kullanın: onlarca yerel ve uluslararası araç kiralama firmasının fiyatlarını karşılaştırır, rezervasyonların çoğunu da ücretsiz iptal edebilirsiniz.
Gerçekten kullanacakları 50 gezgin hediyesi önerisi: kendi kullandığımız ürünler, uçak ve su kenarı için hediyeler, Çekya'daki deneyimler ve hediye çekleri ile çocuklu aileler için fikirler.
Romanya'da Târgu Jiu'dan Banat'taki Çek köylerine ve Oravița'ya uzanan bir yolculuk: koyun çanları, Tuna manzarası ve Greník ile Oravița arasında hiç unutamayacağımız 20 kilometre.
Prag'ın Eden semtine yalnızca birkaç adım uzaklıktaki Slatiny ile Pod Bohdalcem ve Na Slatinách gecekondu kolonilerinde çocukların tehditleri, saldırgan kurt köpekleri ve yanmış evlerle yüz yüze geldik. Aynı yerde bahçecilerin ve eski sakinlerin şaşırtıcı derecede sıcak topluluk hayatını da keşfettik.
Banff National Park nerede ve çevresinde hangi rotalar yürünür? Tunnel Mountain, Sulphur Mountain ve Cascade Mountain için süreleri, irtifa farklarını ve kişisel önerilerimizi paylaşıyoruz.