Spitsbergen w Norwegii: wycieczki i rejsy – 12 rzeczy, które musisz wiedzieć

Jeśli planujesz wycieczki na Spitsbergenie w Norwegii, wiedz, że za tablicą z wizerunkiem niedźwiedzia polarnego na obrzeżach Longyearbyen kończy się świat, po którym możesz poruszać się samodzielnie. Wszystko dalej to dzika arktyczna przyroda, do której ze względów bezpieczeństwa dostaniesz się wyłącznie z uzbrojonym przewodnikiem. I właśnie dlatego trzeba wybierać wycieczki mądrze i planować z wyprzedzeniem. Na Spitsbergenie nie istnieje bowiem coś takiego jak bezcelowe wędrowanie po krajobrazie z plecakiem na plecach – chyba że masz pozwolenie na broń i specjalne zezwolenie gubernatora.

Jeśli źle poukładasz sobie podróż, łatwo może się zdarzyć, że przez cały tydzień będziesz tylko patrzeć z okna hotelu na ośnieżone szczyty i płacić astronomiczne kwoty za kolacje. Przygotowałam dla ciebie szczegółowy przewodnik, oparty na tym, co prawdziwi podróżnicy na forach i w recenzjach powtarzają w kółko. Żeby nie umknęła ci ta właściwa wycieczka tylko dlatego, że nie wiedziałeś, gdzie kliknąć.

Podsumowanie dla tych, którzy nie mają czasu czytać całego artykułu

Oto szybki przegląd najważniejszych rzeczy, które warto wiedzieć przed podróżą.

• Ani kroku bez przewodnika: Poza strefą stolicy Longyearbyen nie wolno poruszać się bez broni palnej i środków do odstraszania niedźwiedzi. Zorganizowane wycieczki są więc koniecznością.
• Wysokie budżety: Licz się z tym, że każdy dzień pełen aktywności coś kosztuje. Sześć dni wycieczek dla dwóch osób na forach kosztuje zwykle około 20 000 NOK (ok. 7 400 zł).
• Zorza polarna nie ma sensu: Spitsbergen leży zbyt daleko na północy, nad owalem zorzowym. Specjalne wycieczki na zorzę nie mają tu większego sensu – dużo lepiej wybrać się do Tromsø na kontynencie.
• Nowe surowe przepisy 2025: Statki ekspedycyjne na obszarach chronionych mogą mieć maksymalnie 200 pasażerów, a wysiadanie na ląd jest możliwe tylko w 43 zatwierdzonych miejscach. Drony są całkowicie zakazane.
• Zimowym hitem jest jaskinia: Podróżnicy są zgodni – eksploracja jaskini lodowcowej to absolutny szczyt sezonu zimowego.
• Wczesna rezerwacja to podstawa: Najlepsze wycieczki i rejsy w sezonie od marca do sierpnia bywają wyprzedane nawet na miesiące naprzód.

Kiedy wyruszyć na Spitsbergen

Odpowiednie zaplanowanie terminu jest na Spitsbergenie absolutnie kluczowe, bo każda pora roku oferuje zupełnie inne doświadczenie, a niektóre aktywności wzajemnie się wykluczają. Zima trwa tu od listopada do połowy lutego i przynosi ciemną noc polarną. W tym okresie słońce w ogóle nie wschodzi nad horyzont, a ty cieszysz się jedynie kilkoma godzinami magicznego, błękitnego półmroku około południa. Turyści przyjeżdżają tu zimą głównie dla tajemniczej atmosfery, ale oferta wycieczek jest mocno ograniczona.

Największym hitem wśród podróżników jest tzw. słoneczna zima, która startuje na przełomie lutego i marca i trwa aż do maja. Światło wraca w niesamowitym tempie i już w kwietniu doświadczysz dni, w których słońce w ogóle nie zachodzi. To właśnie wiosenne miesiące są absolutnym szczytem dla jazd na skuterach śnieżnych, zwiedzania jaskiń lodowcowych i wypraw z psim zaprzęgiem. Przygotuj się jednak na porządne mrozy, bo temperatury w marcu regularnie spadają do minus dwudziestu stopni, a terminy u operatorów znikają z prędkością błyskawicy.

Polarne lato panuje od czerwca do września, a krajobraz dzięki nieprzerwanemu słońcu o północy zupełnie się zmienia. Śnieg topnieje, otwierają się zamarznięte fiordy i rozpoczyna się główny sezon na wycieczki statkiem oraz rejsy ekspedycyjne. To idealny czas na obserwację morsów, wielorybów i ogromnych ptasich kolonii. Licz się jednak z tym, że letnia arktyczna tundra jest ekstremalnie podmokła i błotnista, więc na piesze wędrówki na pewno nie obejdziesz się bez najlepszych wodoodpornych butów.

Gdzie się zatrzymać w Longyearbyen

💡 Wskazówka na nocleg i atrakcje: Nocleg najchętniej szukamy na Booking.com, gdzie zwykle są najlepsze warunki anulacji. Bilety, wycieczki i atrakcje warto porównać i kupić przez GetYourGuide.

Ponieważ poza stolicą Longyearbyen nie wolno swobodnie biwakować ani się poruszać, twój wybór noclegu zawęzi się właśnie do tej wyjątkowej arktycznej osady. Miasteczko jest dość małe i wszędzie dojdziesz pieszo, ale podczas zimowych zamieci docenisz hotel w samym centrum. Podstawową zasadą jest rezerwowanie noclegu z ogromnym wyprzedzeniem, bo miejsc jest niewiele, a w sezonie wiosennym często bywa beznadziejnie wyprzedane.

Funken Lodge leży na wzgórzu nad miastem i stanowi taką arktyczną, wyjątkową bazę – fantastyczne śniadanie i restauracja z zaskakująco dobrym menu wegetariańskim. Na więcej w Longyearbyen raczej nie licz, ale to spokojnie ci wystarczy. Bardzo popularny jest też Radisson Blu Polar Hotel, który może pochwalić się świetnym położeniem tuż przy pierwszym przystanku autobusu lotniskowego, a na dodatek po mroźnej wycieczce możesz odpocząć w zewnętrznych jacuzzi z widokiem na fiord.

Dla miłośników bardziej autentycznej atmosfery świetnym wyborem jest Basecamp Hotel, który z zewnątrz i wewnątrz przypomina tradycyjną chatę traperską pełną drewna i skór. Podróżnicy pilnujący budżetu bardzo często wybierają natomiast Gjestehuset 102 w peryferyjnej dzielnicy Nybyen. To dawna górnicza kwatera ze wspólnymi łazienkami, gdzie łóżko kupisz za bardzo rozsądne pieniądze. Przygotuj się tylko na jedną lokalną ciekawostkę: w większości hoteli tuż przy wejściu musisz zdjąć buty, a po korytarzach chodzi się wyłącznie w skarpetkach lub kapciach.

12 rzeczy, które musisz wiedzieć o wycieczkach na Spitsbergen w Norwegii

💡 Wskazówka: Część wycieczek jednodniowych możesz wygodnie zarezerwować online z wyprzedzeniem przez platformy takie jak GetYourGuide. Zdecydowanie polecam to zrobić, bo miejsca na miejscu szybko znikają.

1. Dlaczego każdy dzień to płatna wycieczka

Największym szokiem dla wielu odwiedzających bywa odkrycie, że na Spitsbergenie nie mogą zorganizować sobie programu na własną rękę. Gubernator archipelagu ściśle wymaga, aby każda osoba poruszająca się poza tzw. strefą 10 (Management Area 10 wokół Longyearbyen) miała środki do odstraszania niedźwiedzi polarnych. Zwykle oznacza to obowiązek noszenia sprawnej broni palnej i pistoletu sygnałowego.

Dla przeciętnego turysty oznacza to w praktyce, że każda wyprawa za miasto wymaga opłacenia profesjonalnego przewodnika. Samo Longyearbyen zwiedzisz spokojnie w pół dnia, a muzea zajmą ci kolejny dzień, ale bez opłaconych aktywności bardzo szybko zaczniesz się w mieście nudzić. Jeśli chciałbyś wypożyczyć broń samodzielnie, potrzebujesz do tego żmudnego pozwolenia od miejscowej policji lub europejskiej karty broni, co dla większości podróżnych nie ma sensu.

Nowe przepisy dodatkowo nakazują niezależnym wyprawom wykupienie specjalnego ubezpieczenia na wypadek akcji ratunkowej, które może wymagać gwarancji finansowej nawet do 650 000 NOK (ponad 240 000 zł). Zakup zorganizowanej wycieczki jest więc zdecydowanie najtańszym i najbezpieczniejszym sposobem, by doświadczyć arktycznej dziczy. Pamiętaj też, że wewnątrz miasta obowiązuje surowy zakaz noszenia naładowanej broni, a przed supermarketem i bankiem znajdziesz specjalne szafki na odłożenie strzelb.

2. Jaskinia lodowcowa to absolutny hit

Jeśli przyjedziesz zimą lub wiosną, wizyta w jaskini lodowcowej powinna być na pierwszym miejscu twojej listy. Podróżnicy wielokrotnie określają ją jako najlepsze przeżycie z całej podróży, a na forach przeczytasz, że przejście wąskimi błękitnymi korytarzami zapiera dech w piersiach. Wycieczki zazwyczaj kierują się do lodowców Longyearbreen lub Scott Turnerbreen, które leżą tuż za miastem.

Do środka zwykle dojeżdża się specjalnym ratrakiem śnieżnym, tzw. snowcatem, co samo w sobie jest świetnym przeżyciem. W środku czekają na ciebie niesamowite błękitne formacje lodowe i wąskie korytarzyki, które oświetlasz jedynie własną czołówką. Sezon trwa mniej więcej od połowy stycznia do połowy maja, przy czym temperatura wewnątrz stale utrzymuje się na poziomie około minus czternastu stopni, więc ciepłe ubranie to absolutna konieczność.

Firma Snowfox Travel oferuje wyprawy za około 1 300 NOK (ok. 480 zł) od osoby. Za te pieniądze dostaniesz przeżycie, które latem po prostu nie istnieje, bo jaskinia topnieje. Kwietniowe terminy bywają często wyprzedane nawet na miesiące naprzód, więc z rezerwacją na pewno nie zwlekaj.

3. Skuter śnieżny do Tempelfjorden dla początkujących

Jazda na skuterze śnieżnym jest na Spitsbergenie zupełnie zwyczajnym środkiem transportu, a skuterów jest tu nawet więcej niż samych mieszkańców. Dla turystów, którzy nigdy nie siedzieli na tej maszynie, najbardziej dostępnym pierwszym wyborem jest wycieczka do zachwycającego Tempelfjorden. Trasa prowadzi szeroką doliną Adventdalen i nie jest ekstremalnie wymagająca, więc bez problemu poradzi sobie z nią każdy przeciętnie sprawny człowiek z ważnym prawem jazdy na samochód.

Podczas jazdy masz ogromną szansę natknąć się na dzikie spitsbergeńskie renifery lub niepozorne lisy polarne. Doświadczeni operatorzy, jak Hurtigruten Svalbard, oferują nawet jazdy na nowoczesnych elektrycznych skuterach, które są pięknie ciche, nie śmierdzą benzyną i w niczym nie płoszą miejscowej zwierzyny. Od 2025 roku obowiązuje wprawdzie surowy zakaz jazdy bezpośrednio po morskim lodzie fiordu po pierwszym marca, ale widoki z wybrzeża na lodowcowe ściany pozostają absolutnie epickie.

Ceny zależą od tego, czy sam prowadzisz skuter, czy jedziesz jako pasażer na tylnym siedzeniu. Za kierowcę zapłacisz około 3 500 NOK (1 300 zł), a za pasażera około 2 100 NOK (780 zł). W cenie u solidnych firm masz zawsze kompletny ciepły ekwipunek – od ogromnego kombinezonu przez specjalne buty po kask – więc na pewno nie będzie ci zimno.

4. Wschodnie wybrzeże jako całodniowa ekspedycja

Dla tych odważniejszych i bardziej odpornych istnieje znacznie dłuższy wariant – wyprawa skuterem aż na odległe wschodnie wybrzeże. To wymagająca całodniowa ekspedycja trwająca nawet dziesięć godzin, podczas której przejedziesz ponad sto kilometrów niezwykle surowego arktycznego krajobrazu. Trasa często kieruje się w rejon Agardhbukta, gdzie czekają na ciebie niekończące się ośnieżone równiny i ogromne bryły lodu spadające do morza.

To właśnie na wschodnim wybrzeżu i przy krawędzi zamarzniętego morza masz największą szansę zobaczyć żyjącego na wolności niedźwiedzia polarnego. Musisz jednak liczyć się z nowymi surowymi przepisami ochrony przyrody, które od 2025 roku nakazują utrzymywać od zwierząt odległość co najmniej 300 metrów, a w miesiącach wiosennych nawet pół kilometra. Jeśli więc chcesz zrobić dobre zdjęcia, nie obejdziesz się bez porządnego teleobiektywu i lornetki, bo na telefon uchwycisz jedynie białą kropkę w oddali.

Ta wycieczka jest fizycznie bardzo wymagająca i wymaga naprawdę dobrej bielizny termicznej pod wypożyczonym kombinezonem ekspedycyjnym, bo temperatury mogą spaść głęboko poniżej trzydziestu stopni. Cena wynosi około 4 000 do 4 500 NOK (1 480 do 1 670 zł) dla kierowcy. Polecam zaplanować to przeżycie raczej na marzec lub kwiecień, kiedy za dnia jest już wystarczająco dużo światła słonecznego.

5. Psi zaprzęg zimą i latem

Jazda psim zaprzęgiem należy do najbardziej autentycznych sposobów poznania arktycznego krajobrazu w zupełnej ciszy. Firmy takie jak Green Dog Svalbard czy Arctic Husky Travellers oferują wspaniałe wycieczki z husky alaskańskimi do dolin za Longyearbyen. Sfory są niesamowicie przyjazne, a psy kochają bieganie ponad wszystko, co poznasz po ich głośnym szczekaniu i entuzjazmie tuż przed startem.

Podczas nocy polarnej i klasycznej zimy jedziesz na drewnianych saniach po ośnieżonych dolinach. Turyści na forach bardzo często polecają połączyć psi zaprzęg z wizytą w jaskini lodowcowej, co oferuje świetny całodniowy program za około 333 EUR (ok. 1 470 zł). To także jedna z najlepszych aktywności dla rodzin, bo operatorzy zwykle pozwalają na jazdę saniami dzieciom już od sześciu do ośmiu lat.

A co jeśli przyjedziesz latem, kiedy śnieg z dolin całkowicie zniknie? Żaden problem – psy pociągowe muszą trenować cały rok, żeby nie stracić kondycji. W letnich miesiącach sanie po prostu wymienia się na specjalne wózki na kółkach, więc tego pięknego przeżycia z arktycznymi kudłaczami nie stracisz nawet w cieplejszym lipcu czy sierpniu.

6. Jednodniowe rejsy statkiem do lodowców

Gdy w maju ustąpi gruby lód i otworzą się główne fiordy, rozpoczyna się wyczekiwany sezon rejsów statkiem. Widok na poszarpane czoła lodowców bezpośrednio z tafli wody jest absolutnie niezapomniany, a często usłyszysz ogłuszający trzask, gdy ogromne kawały lodu runą do morza. Bardzo popularny jest nowoczesny hybrydowy statek Brim Explorer, który część rejsu pokonuje wyłącznie na cichym napędzie elektrycznym, więc nie płoszy okolicznej przyrody.

Wycieczka trwa około czterech godzin i kosztuje około 2 295 NOK (850 zł) za osobę dorosłą. Na pokładzie jest ogrzewany salon z widokiem i barem, więc spokojnie skocz na kawę i się ogrzej – arktyczny wiatr na pokładzie jest naprawdę ostry. Statki najczęściej kierują się w rejon Billefjorden do majestatycznego lodowca Nordenskiöldbreen.

Z pokładu możesz obserwować ogromne masy lodu, a jeśli będziesz mieć trochę szczęścia, zobaczysz też przepływające białuchy albo morsy odpoczywające na krze. Nowe przepisy ekologiczne ograniczyły wielkość statków na obszarach chronionych do maksymalnie 200 pasażerów, co oznacza, że wielkie wycieczkowe kolosy nie dostaną się już do najpiękniejszych lodowców, a przeżycie na mniejszych statkach pozostaje dużo bardziej kameralne.

7. Rosyjskie miasta Pyramiden i Barentsburg

Dużym i często kontrowersyjnym tematem na forach podróżniczych jest wizyta w rosyjskich osadach górniczych. Pyramiden to fascynujące sowieckie miasto duchów, opuszczone z dnia na dzień w 1998 roku, gdzie do dziś stoi najbardziej wysunięty na północ pomnik Lenina na świecie oraz odrestaurowany dom kultury. Barentsburg to z kolei wciąż żywa osada górnicza z kilkoma setkami mieszkańców, działającą kopalnią i własnym browarem.

Oba miasta należą do rosyjskiego przedsiębiorstwa państwowego Trust Arktikugol i są przez nie zarządzane. Po inwazji na Ukrainę w 2022 roku większość norweskich operatorów zdecydowała się z powodów etycznych bojkotować współpracę z tą rosyjską firmą państwową. Z oferty oficjalnego centrum turystycznego te wycieczki z wysiadaniem na ląd praktycznie zniknęły, a społeczność podróżników często spiera się, czy wypada tam wydawać swoje pieniądze.

Jeśli mimo to chcesz zobaczyć tę okolicę, możesz kupić rejs u niezależnych norweskich firm, takich jak Henningsen czy Polar Charter. Zyskasz w ten sposób przepiękny widok ze statku na lodowiec i miasto bez wydawania pieniędzy na lądzie – w ramach tego, co miejscowi nazywają window shopping. Sam Billefjord i lodowcowa ściana są na tyle imponujące, że rejs za około 2 800 NOK (ok. 1 040 zł) jest tego wart nawet bez spaceru między sowieckimi blokami.

8. Wielodniowe rejsy ekspedycyjne dla wymagających

Jeśli chcesz naprawdę poznać cały archipelag i wydostać się poza cywilizację, jednodniowe wycieczki z Longyearbyen po prostu ci nie wystarczą. Jedynym rozwiązaniem jest wsiąść na wielodniowy rejs ekspedycyjny. Te wyprawy zwykle trwają od ośmiu do czternastu dni i oferują niesamowite możliwości fotografowania, bo zabiorą cię do klifów Alkefjellet pełnych ptaków albo do cieśniny Hinlopenstretet.

Doświadczeni podróżnicy nie dadzą złego słowa powiedzieć na mniejsze statki ekspedycyjne, jak MS Plancius czy flota HX od Hurtigruten Expeditions. Mniejsze statki dostają się głębiej w fiordy i wysadzają turystów na lądzie za pomocą małych gumowych pontonów typu Zodiac. Najlepsze szanse na udane opłynięcie całego archipelagu są w lipcu i sierpniu, kiedy lód cofa się najbardziej na północ i zwalnia drogę.

Ceny tych premium rejsów sięgają bardzo wysokich pułapów. Zaczynają się mniej więcej od 6 900 EUR (ok. 30 000 zł) u mniejszych standardowych statków i mogą wspiąć się nawet do dwunastu tysięcy euro u tych luksusowszych. W cenie masz jednak pełne wyżywienie, nocleg oraz wszystkie przygodowe desanty z fachowym komentarzem biologów i geologów.

9. Nowe przepisy dla rejsów od 2025 roku

Od 2025 roku Norwegia poważnie podchodzi do ochrony przyrody, a arktyczna turystyka dzięki temu dość zasadniczo się zmieniła – i to na lepsze. W parkach narodowych i rezerwatach przyrody mogą pływać tylko statki z maksymalnie 200 pasażerami. Wielkie konwencjonalne wycieczkowce dostaną się więc od razu tylko w niechronione okolice Isfjorden, a do najpiękniejszych miejsc już nie dopłyną.

Zasadniczą zmianą jest też drastyczne ograniczenie poruszania się turystów na lądzie. Na obszarach chronionych dozwolone jest teraz wysiadanie ze statków komercyjnych tylko w 43 dokładnie wyznaczonych miejscach, podczas gdy wcześniej operatorzy korzystali z ponad dwustu. Ma to zapobiec naruszaniu wrażliwej północnej tundry i płoszeniu gniazdujących ptaków.

Dalej obowiązuje całkowity zakaz latania dronami we wszystkich rezerwatach oraz ścisłe przestrzeganie odstępów od zwierząt. Od morsów statki muszą trzymać się co najmniej 150 metrów, przy ptasich koloniach muszą zwolnić do pięciu węzłów, a do niedźwiedzi polarnych nie wolno zbliżać się bardziej niż na 300 do 500 metrów. Oczekuje się, że wyraźnie zmieni to sposób, w jaki turyści fotografują zwierzęta, a dobra lornetka nagle stanie się ważniejsza niż aparat.

10. Camp Barentz i wieczory o niedźwiedziach

Jeśli szukasz spokojniejszego, ale bardzo autentycznego przeżycia, wybierz się do chaty Camp Barentz. Znajduje się ona jakieś dziesięć kilometrów za Longyearbyen w opuszczonej dolinie Adventdalen, z dala od jakiegokolwiek smogu świetlnego miasta. To piękna i przytulna replika historycznej chaty odkrywcy Willema Barentsa, gdzie ogrzewa się w otwartym palenisku pośrodku pomieszczenia.

W trakcie wieczoru doświadczeni przewodnicy podadzą ci sytą lokalną kolację, zaparzą kawę bezpośrednio na ogniu i będą opowiadać fascynujące historie o życiu niedźwiedzi polarnych. Dowiesz się mnóstwa ciekawostek o zwyczajach niedźwiedzi polarnych oraz o tym, jak wygląda codzienne współistnienie ludzi z tymi ogromnymi drapieżnikami, którzy po prostu nie są tu gośćmi, lecz panami krajobrazu.

Ten około trzygodzinny program kosztuje około 1 545 NOK (570 zł) i jest absolutnie idealną aktywnością na pierwsze dni pobytu lub dla rodzin z dziećmi. W miesiącach zimowych jest też ogromna szansa, że w drodze wyjazdowej z doliny dostrzeżesz jasne niebo usiane gwiazdami, a jeśli będziesz mieć ogromne szczęście, to i zorzę polarną bezpośrednio nad chatą.

11. Co nie działa i na co uważać

Internet jest pełen pokus, które w surowej arktycznej rzeczywistości nie mają zupełnie żadnego sensu. Największym mitem są komercyjne wycieczki na zorzę polarną. Spitsbergen leży paradoksalnie zbyt wysoko na północy, nad owalem zorzowym, więc zorza bywa tu często gorzej widoczna niż w północnej Norwegii. Na dodatek brakuje tu sieci dróg, którą mógłbyś przejechać setki kilometrów w poszukiwaniu jasnego nieba. Lepiej wybierz się we wrześniu lub październiku do Tromsø.

Drugim absolutnym nonsensem są tzw. polar bear tours. Aktywne naganianie i tropienie niedźwiedzi polarnych jest surowo zakazane przez prawo. Na żadnej wycieczce nikt rozsądny nie da ci gwarancji, że zobaczysz niedźwiedzia. Na jednodniowych rejsach z miasta szansa jest bardzo mała, a realną okazję oferują dopiero drogie wielodniowe statki ekspedycyjne kierujące się na wschód archipelagu.

Przygotuj się też na to, że pogoda jest tu absolutnym panem sytuacji. Odwołane wycieczki lub przełożone loty z powodu zamieci albo mgły są tu zupełnie normalne, więc do planu podróży zawsze dodaj przynajmniej jeden wolny dzień jako bufor, inaczej na przesiadce w Oslo na pewno się spocisz.

12. Turystyka piesza i letnie kajaki

Kiedy w czerwcu stopnieje większość śniegu i rozpocznie się okres słońca o północy, doliny wokół Longyearbyen otwierają się dla turystyki pieszej. Oczywiście znów obowiązuje zasada, że wyruszyć możesz wyłącznie z uzbrojonym przewodnikiem. Bardzo popularne są średnio wymagające podejścia na szczyty Sarkofagen i Trollsteinen, skąd rozpościera się wspaniały widok na całą okolicę i lodowiec Longyearbreen.

Miłośnicy wody mogą z kolei latem wypróbować jazdę na kajaku morskim w wodach Isfjorden. Wiosłowanie w bezpośredniej bliskości kier lodowcowych i obserwowanie przy tym arktycznych ptaków krążących nad głową jest dla wielu osób absolutnym szczytem podróży. Letnie aktywności trwają zwykle od połowy czerwca do końca września i oferują świetną ucieczkę od głośnych silników skuterów śnieżnych.

Licz się jednak z tym, że letnia tundra jest ekstremalnie podmokła, gąbczasta i pełna błota. Podróżnicy na forach bardzo stanowczo doradzają zabrać najlepsze wodoodporne buty, najlepiej wysokie trekkingowe, bo na pewno czeka cię brodzenie w lodowatych potokach i chodzenie przez topniejące pola śnieżne. Jeśli przeszkadza ci spanie przy nieprzerwanym świetle dziennym, koniecznie spakuj też dobrą maskę na oczy.

Gdzie się zatrzymać, praktyczne podsumowanie i orientacyjne ceny

Planując budżet, musisz wziąć pod uwagę, że Spitsbergen to po prostu drogi kierunek. Jeśli podejdziesz do tego mądrze, zrobisz zakupy w miejscowym supermarkecie Svalbardbutikken i starannie dobierzesz aktywności, budżet cię nie zabije, mimo że Spitsbergen ma reputację jednego z najdroższych miejsc na świecie. Ciekawostką jest, że archipelag funkcjonuje jako strefa bezcłowa, więc wiele rzeczy w sklepach jest tu paradoksalnie tańszych niż na norweskim kontynencie, ale przy zakupie alkoholu w miejscowym dziale Nordpolet przy kasie będziesz musiał pokazać bilet lotniczy.

Dla wyobrażenia: realny low-cost budżet podróżników z forów pokazuje około 870 EUR (ok. 3 800 zł) na osobę za cztery dni pobytu. W tej cenie zawarte są bilety lotnicze w obie strony z Europy, tańszy nocleg we wspólnym pokoju, rejs statkiem i wizyta w jaskini lodowcowej.

Dokąd dalej

Przeczytaj kolejne artykuły, które pomogą ci w planowaniu tej podróży życia:

• Jak dostać się na Spitsbergen
• Spitsbergen: co zobaczyć i przeżyć na końcu świata
• Longyearbyen: co zobaczyć
• Pyramiden i Barentsburg
• Tromsø: brama na zorzę polarną
• Hurtigruten: rejs wzdłuż wybrzeża Norwegii

Najczęściej zadawane pytania

Przedstawiamy odpowiedzi na najczęstsze pytania, z którymi podróżnicy mierzą się przed wyprawą.