„Van het Tatra gebergte Polen naar Slowakije oversteken is allesbehalve eenvoudig. Er zijn bijna geen verbindingen, ook al blijven politici maar zeggen dat er iets aan gedaan moet worden — vooralsnog blijft het bij mooie woorden.” Dat zei onze Slowaakse vriendin Dagmar terloops, en we hadden er veel meer aandacht aan moeten besteden. Misschien waren we dan niet gestrand in de Poolse Tatra, hopeloos uitkijkend of er nog een kans was om Slowakije op tijd te bereiken.
Als je online werkt, kun je dat beter niet in de trein doen
Ons uitje begon eigenlijk ergens anders. We vertrokken vanuit Tsjechië richting Kraków en besloten spontaan om deze keer alles per trein en bus te doen, zodat we onderweg konden werken.
Leuk idee, maar als je werk voor 95% afhankelijk is van een snelle internetverbinding, kun je dat plan beter vergeten. Na die week had ik zo’n achterstand opgelopen dat ik de week erna elke dag van 8 uur ’s ochtends tot middernacht achter mijn laptop zat.
Is Polen beter dan Zwitserland?
Kraków is een prachtige stad, en ik ben sowieso een grote fan van Polen — het pakt me elke keer opnieuw, ons allebei eigenlijk. We slenterden door de stad als twee Alice’s in Wonderland. Kraków deed ons denken aan Zwitserland: de straten waren overal brandschoon en we wisten niet welk café of restaurant we moesten kiezen.
Ik had er een nostalgisch gevoel bij — sommige tentjes leken sprekend op wat je in de VS of Canada ziet. Het hipsterparadijs werd aan het einde van onze dag nog mooi onderstreept door het museum voor moderne kunst MOCAK.
Op zoek naar kaartjes belandden we bij de psycholoog
Maar ook wie houdt van het verkennen van historische steden komt ruimschoots aan zijn trekken. Er gaat niets boven een wandeling over de Wawel-heuvel, waar het Koninklijk Kasteel en de kathedraal van Sint-Stanislaus en Václav staan.
Vergeet ook niet de Onze-Lieve-Vrouw-Tenhemelopnemingskerk te bezoeken, met zijn verbluffend blauw geschilderd plafond — dat overtrof zelfs de indruk van het meest waardevolle interieurstuk, het 13 meter hoge altaar van Veit Stoss uit 1489. Er wordt toegang gevraagd, maar die is zo laag dat je geen moment hoeft te twijfelen.
Proost op een boterbier bij de Lekkende Ketel!
Eén tip: pas op dat je niet per ongeluk bij de psychologische hulpdienst terechtkomt in plaats van bij de kassa. Ons overkwam het echt — we stonden in een rij te wachten op iets heel anders, en dat merkten we pas toen ze ons aan tafels begonnen te plaatsen. En voor alle Harry Potter-fans: een bezoekje aan de Lekkende Ketel voor een boterbier is een absolute must.
Pools leren: sneller dan je denkt
Reizen door Slavische landen heeft zo zijn voordelen als je Tsjechisch spreekt. De eerste dag sprak Lukáš Engels met de Polen, de tweede dag voegde hij Tsjechische woorden toe, en de derde dag sprak hij alleen nog maar Tsjechisch. De Poolse vrouwen werden er knalrood van en ik dacht: als hij hier een week zou blijven, begint hij misschien echt Pools te spreken — en dan ben ik hem kwijt. Voor Nederlandstalige reizigers is de taalbrug wat groter, maar een paar Poolse basiswoorden worden altijd gewaardeerd: dziękuję (dank je), proszę (alsjeblieft) en przepraszam (sorry) brengen je al een heel eind.
Als het leven je tekens geeft, luister er dan naar
Dat de logistiek niet van een leien dakje zou gaan, hadden niet alleen Dagmars woorden al aangeduid. Van het begin af aan liep alles mis. We kwamen om half drie aan in Kraków en wilden snel een Uber naar ons verblijf nemen om Kraków nog bij daglicht te verkennen. De Uber zou er over vijf minuten zijn, maar we stonden twintig minuten te wachten. In de app leek het alsof we verdwenen waren. Uiteindelijk annuleerden we hem en namen we een veel te dure taxi — te voet waren we eerder aangekomen.
De bijnaam voor onze reis door Polen: Vertraging
Na een mooie dag in Kraków stonden we op het station bijna dood te vriezen als sneeuwpoppen, want de bus naar Zakopane had vertraging. We keken nog vreemd op. Maar dat iets in Polen in die dagen vertraging had, begon al snel volkomen normaal te voelen.
Zakopane is een prachtig stadje in het Tatra gebergte Polen, vol Instagramwaardige houten pension-villa’s. Wij logeerden ook in zo’n villa, die uitzicht op de bergen zou moeten hebben. Die bergen hebben we niet gezien. Om meteen de spanning weg te nemen: we hebben de bergen de hele tijd in Polen geen enkele keer gezien. Maar dat maakte niet zoveel uit — we genoten van de villa, de koffietentjes en de sneeuwstorm, en keken uit naar onze oversteek naar Slowakije de volgende dag.
Met het openbaar vervoer van het Tatra gebergte Polen naar Slowakije? Dat is niet eenvoudig
Om Poprad in Slowakije te bereiken, moesten we eerst naar Bukowina Tatrzańska, op zo’n 20 minuten met de bus van Zakopane. We hielden een uur reservetijd aan voor de overstap — meer wilde je de Poolse winter niet tarten. Maar dat bleek een misrekening. De bus deed er in plaats van 20 minuten maar liefst 2 uur over, en we kwamen in het donker terecht midden in een skistadje, zonder onderdak en zonder enig zicht op een verbinding naar Slowakije.
Het begint erop te lijken dat Polen en Slowakije elkaar niet zo goed liggen. Vanuit het Tatra gebergte Polen rijden namelijk slechts drie verbindingen naar Slowakije — en die worden verzorgd door kleine minibusjes met maar 7 plaatsen. Geen wonder dus dat alles volgeboekt was.
Het geluk was met ons op één punt: het hotel in Poprad waar we gereserveerd hadden via Booking.com bleek onze reservering niet te hebben (ook al stond die er gewoon in), en het hotel zat vol. Annuleren hoefden we dus niet te regelen. Het enige beschikbare hotel in Bukowina lag echter meer dan een kilometer van de bushalte — door een bos, over een ijsvlakte. We gleden er op onze kont naartoe en sliepen met de hoop op een betere dag.
Wachten op Godot
Die betere dag kwam er uiteindelijk toch. We wisten een verbinding te bemachtigen, maar pas om half twee ’s middags. Dat betekende dat we Bratislava wel zouden halen, maar dat onze kaartjes voor de kabelbaan naar de Lomnický štít — waar we zo naar hadden uitgekeken — verloren zouden gaan. De enige hindernis tussen ons en Slowakije was nog een wandeling van vijf kilometer naar de halte waar de minibus vertrok. Een stevig uur later stonden we te wachten.
Vijf minuten. Tien. Vijftien. We hadden ondertussen kennis gemaakt met de kaasverkoper en onze ogen en neuzen liepen van de kou, maar de bus liet zich niet zien. We wachtten veertig minuten, en de pijn van de kou begon me net zo hard te treffen als die min-30-graden-dag die ik ooit in Canada had meegemaakt.
We belden Leo Express om te vragen of de bus ons al voorbij was gereden. „Waarschijnlijk niet,” klonk het antwoord. „We kunnen de GPS-locatie niet zien, u moet de Poolse infolijn bellen.” Na een uur laadde een minibus twee ijspegels in.
We hadden genoeg kou gehad voor het hele jaar. Toen in Poprad de Slowaakse Tatra zich voor ons ontvouwde, hadden wij — bergenliefhebbers — er gewoon geen interesse meer in. We doken het dichtstbijzijnde koffietentje in, proefden alle soorten thee en keken uit naar onze trein.
Bratislava: de kleine grote stad van de pannenkoeken
Bratislava troostte ons. We logeerden in een perfect hipster-appartement vlak in het centrum voor weinig geld, en begonnen elke ochtend met een heerlijk ontbijt in het retro restaurant Žufaňa Bistro. Bratislava is voor mij een van de favoriete bestemmingen vlakbij huis — en vanuit Amsterdam ben je er met de trein of bus ook prima te bereiken.
Een bezoekje aan Lacinka — een pannenkoekenrestaurant dat al tientallen jaren onveranderd is gebleven — en rondhangen in de koffiebars van de boekwinkels die al hipster waren lang voordat dat woord bestond: voor mij zijn dat de absolute must-do’s in deze kleine grote Slowaakse stad.
Op zoek naar iets anders? Ga naar Flat Gallery
Voor wat afwisseling trokken we naar het kasteel van Bratislava en het monument Slavín. En als afsluiter van ons verhaal nog een tip: verstopt in het stadscentrum bevindt zich Flat Gallery, de eerste appartementsgalerie van Bratislava.
Dit concept is erg populair in Berlijn. Het is in feite een galerie in een privéappartement, waarvoor je moet aanbellen om binnen te komen. Kunsthistoricus Andrej Jaroš doet open en neemt je mee door de tentoonstelling. Welke er op dat moment te zien is, vind je op hun Facebook.
Wil je weten hoeveel dit uitje ons heeft gekost? Schrijf het ons en we maken er een artikel over!
Vind je onze foto’s mooi? Lees hoe we ze bewerken >>>5 tipů na nejlepší presety pro Lightroom
Tipy a triky pro vaší dovolenou
Nepřeplácejte za letenky
Letenky hledejte na Kayaku. Je to náš nejoblíbenější vyhledávač, protože prohledává webové stránky všech leteckých společností a vždy najde to nejlevnější spojení.
Rezervujte si ubytování chytře
Nejlepší zkušenosti při vyhledávání ubytování (od Aljašky až po Maroko) máme s Booking.com, kde bývají hotely, apartmány i celé domy nejlevnější a v nejširší nabídce.
Nezapomeňte na cestovní pojištění
Kvalitní cestovní pojištění vás ochrání před nemocí, úrazem, krádeží nebo stornem letenek. Pár návštěv nemocnic jsme v zahraničí už absolvovali, takže víme, jak se hodí mít sjednané pořádné pojištění.
Kde se pojišťujeme my: SafetyWing (nejlepší pro všechny) a TrueTraveller (na extra dlouhé cesty).
Proč nedoporučujeme nějakou českou pojišťovnu? Protože mají dost omezení. Mají limity na počet dnů v zahraničí, v případě cestovka u kreditní karty po vás chtějí platit zdravotní výdaje pouze danou kreditní kartou a často limitují počet návratů do ČR.
Najděte ty nejlepší zážitky
Get Your Guide je obří on-line tržiště, kde si můžete rezervovat komentované procházky, výlety, skip-the-line vstupenky, průvodce a mnoho dalšího. Vždy tam najdeme nějakou extra zábavu!
