Pyramiden en Barentsburg, twee adembenemende en geïsoleerde Sovjetsteden op het Noorse Spitsbergen, katapulteren je meteen tientallen jaren terug in de tijd. Het noordelijkste Leninstandbeeld ter wereld staart hier over het bevroren fjord recht naar een majestueuze gletsjer. Het is een bizar tafereel in een verlaten stad waar de tijd in 1998 stil kwam te staan en de huissleutels tot op de dag van vandaag in de sloten hangen. Deze utopie vormt samen met het nabijgelegen Barentsburg een absoluut wereldwonder.
Op de Noorse archipel vind je namelijk kolensteden die hier al bijna honderd jaar volkomen legaal functioneren. Terwijl Pyramiden vandaag de dag een verlaten openluchtmuseum is waar je in de zomer slechts een handvol beheerders tegenkomt, is Barentsburg nog altijd een werkende mijnwerkersnederzetting met net geen vierhonderd inwoners. Het is een wereld vol enorme contrasten, ruige noordelijke natuur en een alomtegenwoordige Sovjetesthetiek waar je af en toe waarschijnlijk ongelovig naar zult staren.
We hebben tien dingen voor je op een rij gezet die je vóór vertrek beter kunt weten — van hoe je er überhaupt komt, over het morele dilemma rond de Russische kassa, tot wat je (niet) van straat in je zak mag meenemen. Je leest waar je veilig je hoofd te ruste kunt leggen en hoe de huidige geopolitieke situatie de kaarten voor de gewone reiziger heeft geschud. Geloof me, een Lenin die uitkijkt over de lege Arctische leegte krijg je niet zomaar uit je hoofd. 😅
Samenvatting voor wie geen tijd heeft om het hele artikel te lezen
- Twee Russische nederzettingen: Op het Noorse Spitsbergen bestaan het verlaten Pyramiden en het nog altijd levende Barentsburg, beide onder beheer van het Russische Trust Arktikugol.
- Bereikbaarheid per seizoen: In de zomer bereik je de nederzettingen per boot vanuit Longyearbyen, in de winter ga je op meerdaagse tochten met sneeuwscooters.
- Geopolitiek dilemma: Noorse touroperators boycotten de Russische staatsdiensten, daarom brengen Noorse boten je enkel voor een bezichtiging zonder dat je ter plaatse geld uitgeeft.
- Stad bevroren in de tijd: Pyramiden werd in 1998 verlaten, maar het cultuurhuis, het zwembad en Hotel Tulpan staan er nog steeds, waar je zelfs kunt overnachten.
- Laatste levende nederzetting: Barentsburg heeft zo’n 300 inwoners, een werkende kolenmijn, een orthodoxe kapel én de noordelijkste Russische brouwerij.
- Strenge bescherming: Alles wat van vóór 1946 dateert is een streng beschermd monument waar je absoluut niets aan mag aanraken of verplaatsen.
Wanneer ga je naar de Russische nederzettingen op Spitsbergen
Een reis naar Spitsbergen plannen volgt compleet andere regels dan de rest van Europa, want de seizoenen bepalen hier de mogelijkheden qua vervoer. De archipel bereik je enkel per vliegtuig vanuit Oslo of Tromsø, waarbij de verbindingen uitsluitend worden verzorgd door SAS en Norwegian. Een retourticket vanuit Oslo kost meestal rond de € 260, maar met een actie vind je het soms nog goedkoper. Vergeet je paspoort niet, want Spitsbergen ligt buiten de Schengenzone en op de luchthaven wacht je een paspoortcontrole.
Wil je beide Sovjetsteden vanaf het dek van een boot zien, dan is de ideale periode van eind mei tot oktober. In die tijd smelt het zee-ijs in de fjorden en kunnen de excursieboten vanuit Longyearbyen veilig aanleggen bij de steigers van Pyramiden en Barentsburg. Tijdens de Arctische zomer geniet je van het fenomeen van de middernachtzon, wanneer het van eind april tot eind augustus 24 uur per dag licht is. De temperaturen liggen in juli en augustus rond de 5 tot 8 °C, wat als milde koelte klinkt, maar de Arctische wind drukt de gevoelstemperatuur flink omlaag. Wollen thermokleding, een goede winddichte jas en wanten in plaats van vingerhandschoenen worden je beste vrienden. ☺️ Houd er bovendien rekening mee dat de zomerse toendra behoorlijk drassig en modderig kan zijn, dus zonder goede waterdichte schoenen red je het beslist niet.
Een winterbezoek van februari tot begin mei belooft juist een ruiger Arctisch avontuur. De fjorden liggen dan stevig bevroren en je bezoekt de nederzettingen tijdens tochten van enkele uren op sneeuwscooters. De overgang van februari naar maart is extreem geliefd, wanneer het prachtige blauwe licht terugkeert in het landschap en fotografen aan hun trekken komen, al zakken de temperaturen dan geregeld tot -20 °C. Sinds 2025 gelden op de hele archipel bovendien erg strenge regels ter bescherming van de natuur. Excursieboten in beschermde gebieden mogen maximaal 200 passagiers aan boord hebben en de verplichte afstanden tot in het wild levende dieren zijn flink vergroot. Tot ijsberen mogen boten maximaal tot 300 meter naderen, in de lentemaanden zelfs tot een halve kilometer, waardoor een goede verrekijker vandaag een absolute noodzaak is.
Waar overnachten op Spitsbergen en in de nederzettingen
💡 Tip voor overnachtingen en belevenissen: We zoeken onze accommodatie het liefst op Booking.com, waar de annuleringsvoorwaarden vaak het beste zijn. Tickets, uitstapjes en activiteiten vergelijk en boek je dan het handigst via GetYourGuide.
De meeste reizigers kiezen de Noorse plaats Longyearbyen als hun hoofdbasis, van waaruit ze dagtochten in de omgeving ondernemen. Longyearbyen heeft heel wat te bieden — van gezellige hostels in omgebouwde mijnwerkersonderkomens tot hotels waar je in een bubbelbad met uitzicht op het fjord ligt. De prijzen zijn navenant, dus boek ruim op voorhand en kies met beleid. Het hoogseizoen van maart tot augustus is namelijk razendsnel uitverkocht.
Voor maximaal comfort is het Radisson Blu Polar Hotel Spitsbergen een uitstekende keuze, gelegen midden in het centrum. Vanuit de bubbelbaden buiten heb je een ongelooflijk uitzicht op het fjord en een nacht in een tweepersoonskamer kost hier meestal € 280 tot € 370. Zoek je een onvergetelijke traperssfeer, kijk dan naar het Basecamp Hotel, gebouwd van aangespoeld hout en oude zeehondenvellen. Het is een prachtig designjuweeltje waar je je een echte poolreiziger voelt, al ligt de prijs nog een tikje hoger.
Voor reizigers met een krapper budget raden de locals vaak Gjestehuset 102 in het dal van Nybyen aan. Het is weliswaar zo’n dertig minuten lopen vanaf het centrum, wat in een sneeuwstorm best een uitdaging kan zijn, maar de sfeer van een oud mijnwerkersonderkomen heeft een enorme charme. Een bed in een gedeelde kamer krijg je hier al vanaf € 65 per nacht, en dat is voor Arctische begrippen een bijna ongelooflijke prijs — hier koop je voor een nacht amper nog een taxi naar de luchthaven. De gedeelde keuken is bovendien een geweldige plek om ’s avonds ervaringen uit te wisselen met andere avonturiers.
Verlang je naar een volkomen geïsoleerde ervaring, dan kun je ook rechtstreeks in de Russische nederzettingen overnachten. In Pyramiden is in de zomer Hotel Tulpan open, dat erg spartaans is, maar overnachten in een verlaten spookstad is naar verluidt een ervaring die je rillingen over de rug bezorgt. In het levendigere Barentsburg vind je dan het gerenoveerde Hotel Barentsburg met veel modernere voorzieningen. Kamers in deze Russische nederzettingen vind je echter niet op de gewone boekingssites en een reservering regel je tegenwoordig uitsluitend rechtstreeks met de Russische uitbater ter plaatse.
10 tips en feiten over Pyramiden en Barentsburg
Deze twee Arctische nederzettingen zijn niet zomaar een gewone tocht boven de poolcirkel. Het zijn plekken waar de ruige noordelijke natuur volop samenkomt met geschiedenis en heel ingewikkelde politiek. Als je door de verlaten straten wandelt, voel je bij elke stap de zwaarte van het verleden, terwijl boven je hoofd de meeuwen krijsen en in de verte een gletsjer kraakt.
We hebben het belangrijkste voor je uitgekozen dat je vóór je reis moet weten, of je nu geïnteresseerd bent in vergeten Sovjetarchitectuur of je afvraagt of het wel ethisch is om hier vandaag de dag naartoe te reizen. Bereid je erop voor dat Spitsbergen je een wereld toont die je werkelijk nergens anders zult zien.
1. Waarom liggen er Russische steden op Noors grondgebied?
Misschien breekt het je op hoe het überhaupt mogelijk is dat er op het soevereine grondgebied van Noorwegen volkomen Russische kolennederzettingen legaal functioneren. Het antwoord ligt in het beroemde Spitsbergenverdrag van 1920, dat vijf jaar later van kracht werd. Dat kende weliswaar de volledige soevereiniteit over de archipel toe aan Noorwegen, maar garandeerde tegelijk aan burgers van alle ondertekenende landen volstrekt gelijke rechten op verblijf en ondernemen. De eilanden moesten permanent gedemilitariseerd blijven en alle geïnde belastingen moeten terugvloeien naar de lokale, ruige infrastructuur.
De Sovjet-Unie maakte handig gebruik van deze unieke geopolitieke maas in de wet en kocht Pyramiden in 1932 van de oorspronkelijke Zweedse eigenaars. Het beheer van beide steden ligt sindsdien bij het Russische staatsbedrijf Trust Arktikugol, dat hier een eigen werkende wereld opbouwde, los van de Noren. Interessant detail: aan het verdrag sloot in 1930 ook Nederland zich aan, waardoor ook Nederlandse burgers op Spitsbergen legaal mogen wonen, werken en ondernemen zonder een visum te hoeven aanvragen, wat de eilanden tot een van de vrijste plekken op de planeet maakt.
2. Pyramiden als etalage van de Sovjet-Unie
In zijn gouden tijdperk in de jaren 70 en 80 was Pyramiden niet zomaar een gewoon kolenkamp, maar een heuse Arctische utopie. De stad kreeg overigens haar naam van de piramidevormige berg die er pal boven oprijst. Meer dan duizend inwoners woonden hier permanent en beschikten midden in de ijzige leegte over ongelofelijke luxe en comfort. De Sovjet-Unie stuurde hier enorme subsidies naartoe om de westerse wereld te tonen hoe geweldig en modern men zelfs diep boven de poolcirkel kon leven. Het was kortom een etalagestad van het communistische regime, gebouwd in de allerruigste klimatologische omstandigheden.
De plaatselijke mijnwerkers en hun families konden gebruikmaken van een prachtig cultuurpaleis met een grote concertzaal, waar tot op vandaag een verlaten piano op het podium staat. Ook een volledig verwarmd zwembad ontbrak niet, evenmin als een ruime sporthal met een vloer die helemaal uit het verre Siberië was aangevoerd en zelfs verwarmde kassen voor het kweken van verse groenten. Er was zelfs veeteelt, zodat de inwoners melk hadden. Ooggetuigen herinneren zich dat mensen vanaf het vasteland hiernaartoe trokken als voor een goudzoekersexpeditie, voor een aanzienlijk beter loon, verse melk en groenten die je elders in het Sovjetbevoorradingsnet niet zomaar te zien kreeg.
3. De noordelijkste Lenin die uitkijkt over de gletsjer
Wanneer je vandaag in Pyramiden aankomt, valt je waarschijnlijk meteen de noordelijkste buste van Vladimir Iljitsj Lenin ter wereld op. Dit majestueuze monument staat op het lege plein voor het cultuurhuis en zijn blik richt zich recht over het bevroren fjord naar de prachtige gletsjer Nordenskiöldbreen. Het is een dermate absurd en visueel krachtig contrast dat fotografen van over de hele wereld hier voor dagtochten naartoe komen, alleen al voor deze ene opname.
De stad ademt een vreemde leegte: de boulevards zijn stil, de flatgebouwen brokkelen af en tussen de huizen dwalen af en toe ijsberen rond, die niet bepaald op jouw komst zitten te wachten. Buitenlandse reizigers omschrijven de sfeer als diep verontrustend, je hebt het gevoel dat de inwoners even zijn weggewipt en elk moment kunnen terugkeren — maar sinds 1998 zijn ze niet meer teruggekomen. Juist vanwege de alomtegenwoordige beren mag je je door de stad enkel bewegen onder begeleiding van een gewapende gids die een geweer en een seinpistool bij zich heeft. Sinds 2025 geldt bovendien de strenge regel om minstens 300 meter afstand tot de beren te houden, dus voor gedetailleerde dierenfoto’s heb je een stevige telelens nodig.
4. Een nacht in de spookzone: Hotel Tulpan
Jarenlang na de ontruiming van de stad was het onmogelijk om in Pyramiden officieel te overnachten; toeristen kwamen vanuit Longyearbyen enkel voor een tocht van enkele uren heen en terug. Dat veranderde in 2013, toen Trust Arktikugol Hotel Tulpan gedeeltelijk renoveerde en opnieuw opende. Vandaag wonen hier in het zomerseizoen zo’n tien tot twintig medewerkers die het hotel draaiende houden, de enorme dieselgeneratoren onderhouden en als gids optreden voor het handjevol avonturiers dat besluit te blijven overnachten. De bootreis hierheen kost trouwens zo’n 2.800 tot 3.900 Noorse kronen (€ 240 tot € 330), afhankelijk van de operator.
Verwacht echter geen luxe kuuroord. De accommodatie is erg sober en spartaans, de kamers doen eerder denken aan een wat beter onderkomen uit de jaren zeventig en warm water stroomt maar af en toe. In het hotel zijn wel een klein barretje en een minisouvenirshop, waar je originele Sovjetspeldjes koopt die je elders maar moeilijk vindt. Reizigers waarschuwen op fora dat de dienstverlening in een enigszins retromodus draait en dat voor betalen vaak contant geld vereist is. Toch is een nachtelijke wandeling door de verlaten stad, wanneer de motoren van de excursieboten verstommen en er een absolute Arctische stilte heerst, naar verluidt een volstrekt fascinerende ervaring die je nergens anders ter wereld beleeft.
5. De tragedie op de Operafjellet en het einde van een tijdperk
Wat zorgde er eigenlijk voor dat zo’n welvarende en gesubsidieerde stad veranderde in een verlaten spookstad? Het begin van het einde was de enorme luchtvaarttragedie van 29 augustus 1996. Een Russisch toestel, een Toepolev Tu-154 die mijnwerkers en hun families vanuit Moskou terugvloog naar de mijnen op Spitsbergen, boorde zich in slecht weer in de berg Operafjellet nabij Longyearbyen. Bij het ongeval kwamen alle 141 mensen aan boord om het leven, wat tot op vandaag de ergste luchtvaartramp in de geschiedenis van heel Noorwegen is.
Deze gebeurtenis betekende voor de Russische gemeenschap op Spitsbergen een enorme psychologische én economische klap. De mijnbouw in Pyramiden was bovendien steeds minder rendabel en het onderhouden van twee volledig functionerende nederzettingen was voor de wegkwijnende Russische economie van de jaren negentig volstrekt onhoudbaar. Daarom viel het definitieve besluit om de stad volledig te evacueren. In de loop van enkele maanden in 1998 pakten de mensen alleen het hoognodige in, sloten hun appartementen af en lieten de stad over aan de Arctische vorst, die haar perfect conserveerde voor toekomstige generaties.
6. Barentsburg: de laatste levende Russische nederzetting
Terwijl Pyramiden in slaap viel, leeft Barentsburg tot op vandaag en delft er kolen. Volgens de laatste statistieken wonen hier momenteel iets meer dan driehonderd inwoners permanent, overwegend mijnwerkers uit Rusland en Tadzjikistan. Als je hier per boot aankomt, verwelkomt je een veel levendigere sfeer, al maken de alomtegenwoordige kolenstof en de rook uit de schoorstenen duidelijk dat het om een bijzonder harde, industriële plek gaat. De plaatselijke kolenmijn produceert ook vandaag nog zo’n 100.000 ton kolen per jaar.
De geschiedenis van de nederzetting is intussen erg bewogen; tijdens de Tweede Wereldoorlog werd ze namelijk praktisch met de grond gelijkgemaakt door de Duitse slagschepen Tirpitz en Scharnhorst. De meeste huidige gebouwen stammen daarom uit de naoorlogse wederopbouw. Bij een wandeling houden de Sovjetmozaïeken op de gevels je tegen; ze verheerlijken de verovering van het poolgebied en zien er verrassend gaaf uit. Vlak ernaast staat een houten orthodoxe kapel, die in de hele industriële coulisse haast poëtisch aandoet. Je vindt hier ook een interessant museum gewijd aan de geschiedenis van de oude Russische jagers en zelfs een volledig functionerend Russisch consulaat, waarvan de aanwezigheid midden in de ijzige leegte volkomen surrealistisch overkomt. Barentsburg heeft de dienstverlening onlangs verbeterd, dus in veel gevallen kun je hier al met de kaart betalen en er is zelfs een klein postkantoor van waaruit je een ansichtkaart met een Russische postzegel naar huis verstuurt.
7. Waar eet je: de noordelijkste brouwerij en traditionele borsjt
💡 Tip: Als je in Barentsburg terechtkomt, mag je zeker de brouwerij Krasnyj Medved niet missen, die zich mag beroemen op de titel van noordelijkste Russische brouwerij ter wereld. Het lokale ambachtelijke bier wordt hier gebrouwen met zuiver gletsjerwater en zet je na een ijskoude wandeling door de stad gegarandeerd weer op de been. Over alcohol op Spitsbergen zou je overigens romans kunnen schrijven, want op de hele archipel geldt een streng rantsoeneringssysteem. Plaatselijke inwoners mogen per maand maximaal 24 biertjes en twee flessen sterke drank kopen. Als toerist koop je alcohol in de winkels enkel wanneer je aan de kassa je retourticket toont.
Deel van het brouwerijcomplex is ook een traditioneel restaurant, waar klassieke Russische en Oekraïense gerechten worden geserveerd. Volgens recensies van reizigers maken ze hier heerlijke warme borsjt of traditionele pelmeni; op de kaart staan ook vleesloze varianten. Het eten is eerlijk, stevig en past perfect bij het ruige Arctische klimaat. En dat besef je des te meer als je bedenkt dat elke aardappel hier over half het poolgebied naartoe moest reizen.
8. Geopolitiek en het morele dilemma van reizigers
Een bezoek aan de Russische nederzettingen kent sinds begin 2022 één groot moreel addertje. Na de Russische invasie van Oekraïne besloot de Noorse toeristische centrale Visit Svalbard om het staatsbedrijf Trust Arktikugol, dat beide steden uitbaat, volledig te boycotten. Producten van de Russische toeristische tak Grumant verdwenen daarom helemaal van alle officiële Noorse boekingssites, waardoor je ze op de gewone manier via het Noorse infocentrum simpelweg niet meer kunt reserveren.
Als reiziger sta je zo voor een lastige keuze. Je kunt meevaren met een Noorse rederij, zoals bijvoorbeeld Henningsen, die je weliswaar naar de nederzettingen brengt, maar aan boord geldt om ethische redenen een strikt verbod op elke uitgave ter plaatse. Je kunt dan alleen wandelen en fotograferen. Of je koopt een dagbeleving rechtstreeks bij de Russische operators, waarvoor je zo’n 3.900 Noorse kronen (€ 330) betaalt in de wetenschap dat je geld rechtstreeks in de Russische staatskas vloeit. Het is een erg gevoelig thema dat op reizigersfora hevig wordt besproken, en iedereen moet het voor zichzelf innerlijk beantwoorden.
9. De situatie in 2026 en het ecologische ultimatum
En wat is de actuele situatie in de nederzettingen? Volgens de officiële statistieken van de Noorse overheid woonden er begin 2026 in Barentsburg en Pyramiden samen 392 inwoners, wat een tamelijk forse daling is ten opzichte van de vooroorlogse jaren. De Noorse regering probeert bovendien haar eigen invloed in de regio te versterken en volgt alle activiteiten van het Russische mijnbouwbedrijf op de voet. Een veelzeggend contrast: de Noren sloten in de zomer van 2025 plechtig hun laatste kolenmijn Gruve 7, terwijl een stukje verderop de Russische mijnbouw rustig doorgaat.
Bij recente inspecties ontdekten de Noorse autoriteiten bovendien ernstige ecologische tekortkomingen, vooral wat betreft gevaarlijke lekkages uit oude brandstoftanks. Trust Arktikugol kreeg daarom van de plaatselijke gouverneur een hard ultimatum en een ecologische deadline om alles voor oktober 2026 recht te zetten. Als het deze massale gebreken niet op tijd verhelpt, dreigen astronomische boetes en een mogelijk drastische inperking van de bedrijfsvoering. De toekomst van beide Russische nederzettingen is dus momenteel erg onzeker en het is best mogelijk dat we aan de vooravond van hun einde staan.
10. Strenge regels en onaantastbare monumenten
Als je naar Pyramiden of Barentsburg trekt, moet je onvoorwaardelijk de plaatselijke wetten ter bescherming van het cultureel erfgoed respecteren. Op heel Spitsbergen geldt namelijk één fascinerende regel: alle voorwerpen en bouwwerken die van vóór 1946 dateren zijn automatisch een beschermd monument. Dat geldt voor oude verroeste vaten, verlaten houten hutten én walvisbeenderen op het strand. Rondom al deze historische relicten geldt bovendien een strikte beschermingszone van honderd meter.
Uit Pyramiden mag je dus absoluut niets meenemen, zelfs niet het kleinste vergeten schroefje of stukje kolen van straat. Sinds 2025 geldt bovendien een strikt verbod op vliegen met drones in alle nationale parken en reservaten, dus luchtopnames kun je meteen vergeten. Tegelijk geldt een absoluut verbod om verlaten gebouwen te betreden zonder officiële plaatselijke gids. De oude vervallen constructies kunnen erg instabiel zijn en er dreigt reëel letselgevaar, dus houd je altijd aan de gemarkeerde routes en volg de aanwijzingen van je begeleiding.
Waar naartoe vanaf Spitsbergen
Plan je een reis naar deze fantastische Arctische wildernis, sla dan zeker onze andere gidsen niet over, die je helpen bij de voorbereiding. Een algemeen overzicht van hoe je inpakt en wat je kunt verwachten vind je in het artikel Spitsbergen: wat te zien en beleven aan het einde van de wereld. Voor een gedetailleerde verkenning van de Noorse basis lees je onze tips voor Longyearbyen: wat te zien.
Zoek je concrete inspiratie voor activiteiten buiten de steden, dan hebben we een uitgebreid overzicht voor je in de tekst Uitstapjes en vaartochten op Spitsbergen. En vind je lokale curiosa leuker en wil je weten waarom hier een alcoholrantsoen geldt of waarom er geen katten mogen leven, kijk dan naar Wetenswaardigheden over Spitsbergen.
Veelgestelde vragen
Kun je Pyramiden überhaupt bezoeken?
Ja, je kunt de verlaten stad legaal bezoeken, ofwel met toeristische boten in de zomer, ofwel in de winter met een sneeuwscooter vanuit Longyearbyen. Je moet je echter altijd alleen in gezelschap van een gewapende gids bewegen, omdat er soms ijsberen tussen de gebouwen rondzwerven.
Is het daar ter plaatse veilig?
Veiligheid is op Svalbard een absolute prioriteit. In de nederzettingen zelf is er geen criminaliteit, het belangrijkste risico is het arctische weer en wilde dieren. Georganiseerde excursies hebben altijd gidsen die uitgerust zijn met een geweer en een signaalwapen voor het geval je een beer tegenkomt. Uit veiligheidsoverwegingen mag je vervallen gebouwen niet zonder toezicht betreden.
Kun je er ook in de winter naartoe?
Een winterbezoek is mogelijk en populair onder avonturiers, maar fysiek aanzienlijk zwaarder, omdat je naar de nederzettingen rijdt over bevroren fjorden op sneeuwscooters. Tijdens de poolnacht (tot februari) worden er niet veel excursies georganiseerd, het hoofdseizoen begint vanaf maart tot begin mei, wanneer het daglicht terugkeert en de omstandigheden voor rijden absoluut ideaal zijn.
Mag je in Pyramiden de oude gebouwen in?
De basisregel is dat zelfstandig naar binnen gaan in welk verlaten gebouw dan ook streng verboden is. Vervallen plafonds en vloeren kunnen gevaarlijk zijn. Officiële gidsen nemen je echter tijdens de rondleiding veilig mee naar binnen in het cultureel centrum, het zwembad of de oude eetzaal, waar de staat van de gebouwen regelmatig wordt gecontroleerd.
Hoeveel mensen wonen daar eigenlijk tegenwoordig?
Volgens officiële Noorse statistieken woonden begin 2026 in Barentsburg en Pyramiden samen precies 392 inwoners. De meesten van hen wonen permanent in Barentsburg, terwijl in Pyramiden alleen seizoenspersoneel verblijft, ongeveer 10 tot 20 mensen die zich bezighouden met onderhoud en toeristen.
Waarom is Rusland daar nog steeds, als het verliesgevend is?
Voor de Russische Federatie hebben de nederzettingen op Spitsbergen een enorme geopolitieke en strategische betekenis. Het onderhouden van een actieve gemeenschap, mijnbouw en een eigen consulaat garandeert hen een legale fysieke aanwezigheid in het Arctisch gebied direct op het grondgebied van een NAVO-lidstaat. De kolenwinning is dus eerder een dekmantel om de machtsinvloed in de regio te behouden.
Kun je in Pyramiden echt overnachten?
Ja, ook al klinkt het ongelooflijk, overnachten is mogelijk in Hotel Tulpan, dat na jaren gedeeltelijk gereconstrueerd is. Verwacht geen enkel comfort, de kamers zijn zeer basic en warm water stroomt alleen af en toe, maar de mogelijkheid om een nacht door te brengen in de absolute stilte van een arctische spookstad wordt gezocht door fotografen uit de hele wereld.
