Camargue, Frankrijk: 12 tips voor het land van de flamingo’s in 2026

Stel je een landschap voor waar de door de zon verschroeide Provençaalse heuveltjes plotseling verdwijnen en plaatsmaken voor een absolute, eindeloze vlakte. Duizelingwekkende hoogtes en rotsen lossen hier op in een horizon die ademt naar zout, ongetemde wind en de geur van wild riet. Welkom in de Camargue, Frankrijk, de unieke delta van de rivier de Rhône in het zuiden van het land, die niet voor niets het Europese Wilde Westen wordt genoemd. Dit ruige, compromisloze stuk natuur laat je een heel andere kant van Frankrijk zien dan de gladgestreken lavendelvelden die je waarschijnlijk kent.

In dit artikel deel ik 12 tips voor wat je kunt zien en doen in de Camargue, zodat je de allermooiste herinneringen meeneemt uit dit moerasparadijs. Ik vertel je waar je het beste kunt overnachten, hoe je de beruchte zwermen muggen in de zomer ontwijkt en waar je de beste plekken vindt voor het spotten van de iconische roze flamingo’s en de halfwilde witte paarden. Maak je klaar voor een plek waar de natuur nog altijd de scepter zwaait en waar de tijd eerder wordt gemeten aan de hand van de kracht van de wind dan aan de klok.

Samenvatting

• Grootste trekpleisters: Wilde dieren die vrij in de natuur leven. Mis het vogelpark Pont de Gau met duizenden flamingo’s niet, evenals de vlaktes waar de witte Camargue-paarden grazen.
• Historisch juweel: Je moet zeker het middeleeuwse stadje Aigues-Mortes bezoeken, omringd door machtige stadsmuren die in dit vlakke landschap aanvoelen als een filmdecor.
• Natuurlijk unicum: Vlak achter de muren liggen de zoutpannen van Salin d’Aigues-Mortes, waar het water dankzij een speciale alg een ongelooflijk verzadigd roze tot bloedrood krijgt.
• Wanneer ga je het beste: De beste periode is ongetwijfeld het voorjaar of de herfst. In de zomer is het hier bloedheet en veranderen de moerassen in een broedplaats voor agressieve muggen.
• Vervoer en bewegen: Je hebt zeker een huurauto nodig, want het openbaar vervoer is in dit natuurreservaat erg beperkt en de afstanden zijn bedrieglijk lang.
• Lokale wind: Houd rekening met de sterke wind die mistral heet, die hier een groot deel van het jaar waait en de gevoelstemperatuur flink kan verlagen, dus pak een extra laag in.

Wanneer ga je naar de Camargue en waar moet je je op voorbereiden

De Camargue is een bestemming die slechte timing niet vergeeft, dus denk goed na over de keuze van je reisperiode. Terwijl je de nabijgelegen Provençaalse stadjes het hele jaar door kunt bewonderen, vraagt het moerasecosysteem hier wat meer tactiek. Ga je hierheen in juli of augustus, dan moet je rekening houden met de brandende zon, waar je in dit vlakke, boomloze landschap nergens voor kunt schuilen. De zomermaanden brengen bovendien één groot probleem met zich mee: enorme zwermen muggen. Zodra de zon ondergaat, kan een avond op een buitenterras snel veranderen in een gevecht om te overleven, en gewone insectenwerende middelen werken hier vaak maar heel beperkt.

De ideale periode voor een bezoek is daarom het voorjaar, met name april en mei. De temperaturen liggen rond aangename 20 tot 24 graden en je hebt de unieke kans om de baltsrituelen van de flamingo’s te zien. Honderden vogels draaien in deze periode synchroon hun kop en spreiden hun vleugels, een ronduit adembenemend schouwspel. Ook de herfst is een prima keuze, vooral september en oktober, wanneer de zomerse drukte is verdwenen en de zee na de zomer nog heerlijk warm is. Bovendien is de herfst de allerbeste tijd voor een bezoek aan de zoutpannen, omdat de zoutconcentratie dan op zijn hoogst is en het water in de meest intense rode tinten kleurt.

Bij het plannen van je reis moet je ook rekening houden met de alomtegenwoordige mistral, die onlosmakelijk bij deze streek hoort. Deze koude en droge noordwestenwind kan gerust een paar dagen achter elkaar met brute kracht waaien. Hij maakt de lucht weliswaar prachtig helder en zorgt voor dat ongelooflijk scherpe licht dat hier al eeuwenlang schilders aantrekt, maar fietsen tegen de wind in staat gelijk aan een stevige work-out. Vlieg je vanuit Nederland, dan raad ik je aan tickets naar Marseille of Nice te zoeken, waar onder andere Transavia en KLM op vliegen. Vandaar bereik je met een huurauto het hart van de delta in nog geen twee uur. In 2026 liggen de prijzen voor een weekverhuur van een kleinere auto rond de 250 tot 300 euro.

Waar overnachten in de Camargue

💡 Tip voor accommodatie en ervaringen: Accommodatie zoeken we het liefst op Booking.com, waar je meestal de beste annuleringsvoorwaarden hebt. Tickets, uitstapjes en activiteiten kun je het beste vergelijken en boeken via GetYourGuide.

Hoewel de Camargue een uitgestrekt natuurreservaat is, vind je er meerdere strategische plekken die je perfect als uitvalsbasis voor dagelijkse uitstapjes kunnen dienen. Het is helemaal aan jou of je de voorkeur geeft aan historische straatjes, de nabijheid van de zee, of dat je liever middenin de natuur slaapt. Vanwege de grote vraag, vooral in de lente- en herfstmaanden, raad ik je absoluut aan om je accommodatie ruim van tevoren via Booking te reserveren, gerust een half jaar van tevoren.

Hou je van geschiedenis en avondwandelingen door stenen straatjes? Dan kun je het beste overnachten in het schilderachtige Aigues-Mortes. Deze plek zit vol uitstekende restaurants, kleine boetiekjes en cafeetjes waar je je ochtendkoffie kunt drinken met uitzicht op de majestueuze stadsmuren. Een prima keuze is hier bijvoorbeeld Hôtel des Remparts, gevestigd in een historisch pand met een prachtige sfeer midden in het centrum. Een tweepersoonskamer kost hier in 2026 ongeveer 130 euro per nacht, wat voor zo’n locatie een heel vriendelijke prijs is.

Voor wie de zee-atmosfeer wil opsnuiven en slechts een paar passen van het strand wil zitten, is Saintes-Maries-de-la-Mer de ideale keuze. Dit bruisende stadje fungeert als een soort onofficiële hoofdstad van de hele streek en biedt een mooie mix van cultuur en strandplezier. Je kunt er bijvoorbeeld overnachten in de Vila de la Mar, een stijlvol hotel met zwembad waar je na een dag vol uitstapjes heerlijk kunt ontspannen. Zoek je daarentegen absolute rust en wil je het authentieke leven op een lokale boerderij ervaren, zoek dan naar de accommodaties van het type “mas”, verspreid middenin de moerassen. Een mooie ervaring biedt bijvoorbeeld Mas des Barres, waar je ’s ochtends wakker wordt en direct vanuit je raam de grazende witte paarden kunt bewonderen.

Camargue, Frankrijk: 12 tips voor het land van de flamingo’s

Laten we nu samen kijken naar concrete tips en plekken die deze streek zo bijzonder maken. Ik heb voor jou een gevarieerde mix van activiteiten samengesteld, van het bewonderen van historische vestingen en zwerftochten door de wilde natuur tot het proeven van lokale rijstspecialiteiten. Om de regio echt ten volle te genieten, raad ik je aan minstens drie volle dagen uit te trekken voor verkenning.

1. Vogelpark Pont de Gau

Als er één plek is die je in de Camargue gegarandeerd niet mag missen, dan is het de Parc Ornithologique de Pont de Gau. Vergeet klassieke dierentuinen met kooien, want dit is een enorm beschermd moerasgebied waar wilde vogels volledig vrijwillig naartoe vliegen op zoek naar voedsel. Je wandelt hier over zorgvuldig onderhouden houten paadjes en honderden roze flamingo’s waden door de ondiepe lagunes, vaak op slechts een paar meter afstand, een ronduit fascinerende en buitengewoon fotogenieke ervaring.

Het geheim van hun prachtige kleur zit in het lokale voedsel: flamingo’s worden grijs geboren en krijgen hun iconische roze kleur pas door het eten van kleine kreeftachtigen die rijk zijn aan bètacaroteen. Hoe meer van deze pekelkreeftjes een vogel eet, hoe intenser zijn kleur. Het park is verdeeld in verschillende routes van uiteenlopende lengte, waarbij de kortste ongeveer anderhalf uur kost, maar ik raad je aan gerust een halve dag uit te trekken. Je vindt er talloze bankjes en uitkijkpunten waar je rustig kunt gaan zitten en het vogelgewoel kunt observeren.

💡 Tip: Koop je tickets het liefst meteen ’s ochtends bij opening, zodat je de grootste drukte vermijdt en geniet van het magische ochtendlicht. De entree kost in 2026 rond de 8 euro en een groot voordeel is dat je ticket de hele dag geldig blijft. Je kunt het park dus ’s ochtends bezoeken, weggaan voor de lunch en tegen de avond terugkeren voor het gouden uur, wanneer de lucht in ongelooflijke tinten kleurt en de vogels het actiefst zijn.

2. Aigues-Mortes en zijn massieve stadsmuren

In een volkomen vlak landschap, waar je oog normaal gesproken geen enkel houvast vindt, doet het stadje Aigues-Mortes aan als een complete verschijning. Deze perfect bewaarde middeleeuwse stad liet koning Lodewijk IX in de 13e eeuw bouwen als vertrekhaven voor zijn kruistochten, omdat Frankrijk destijds geen andere toegang tot de Middellandse Zee had. Het hele historische centrum wordt omsloten door majestueuze stadsmuren van ruim anderhalve kilometer lang, die zo perfect bewaard zijn gebleven dat je je waant op de set van een historische film.

De grootste belevenis is de wandeling over deze muren zelf, waarvoor je een ticket kunt kopen. Eenmaal boven opent zich een verbluffend dubbel uitzicht dat je nergens anders ervaart. Aan de ene kant kijk je neer op de smalle stenen straatjes vol wemelende toeristen, en aan de andere kant strekken zich de eindeloze roze zoutpannen voor je uit, helemaal tot aan de horizon. De wandeling over de wallen kost je ongeveer anderhalf uur en onderweg passeer je verschillende wachttorens, waarvan de bekendste de Tour de Constance is, die ooit als ruwe gevangenis diende.

💡 Tip: Na het bezoek aan de muren moet je je zeker verliezen in de wirwar van straatjes binnen de stad. Het centrale punt is het Place Saint-Louis, waar je tal van schaduwrijke cafeetjes en heerlijke bakkerijen vindt. Proef de lokale zoete specialiteit fougasse d’Aigues-Mortes, een luchtige cake op smaak gebracht met sinaasappelbloesem die op je tong smelt.

3. De roze zoutpannen Salin d’Aigues-Mortes

Vlak achter de poorten van de middeleeuwse stad strekt zich een plek uit die er eerder uitziet als van een andere planeet dan uit het zuiden van Frankrijk. Salin d’Aigues-Mortes is een enorm systeem van ondiepe bassins voor het verdampen van zeewater en het winnen van zout, dat hier al sinds de tijd van de oude Romeinen in bedrijf is. Maar wat hier bezoekers van over de hele wereld naartoe trekt, is de kleur van het water. Dankzij een microscopische alg die carotenoïden produceert, kleuren de lagunes in ongelooflijke tinten roze, paars en soms zelfs bloedrood.

Het contrast van dit gekleurde water met de felblauwe lucht en de enorme witte bergen gewonnen zout, die camelles worden genoemd, is een ronduit fascinerend schouwspel. Deze zoutbergen torenen hier tientallen meters hoog op en lijken op besneeuwde toppen midden in een zonnige vlakte. Het gebied is zo uitgestrekt dat je het niet zomaar lukraak te voet kunt verkennen, maar gebruik moet maken van officiële rondleidingen. Je kunt kiezen voor een rit met een speciaal toeristentreintje, ideaal voor gezinnen, of het gebied verkennen met een gids op een huurfiets, wat je een veel groter gevoel van vrijheid geeft.

💡 Tip: Wil je het water echt verzadigd van kleur zien, plan je bezoek dan voor het einde van de zomer of de herfst, wanneer de concentratie van algen en zout door de sterke verdamping op zijn hoogst is. Vergeet geen goede zonnebril mee te nemen, want de weerkaatsing van de middagzon op de stralend witte zoutkristallen kan behoorlijk verblindend zijn.

4. De alternatieve zoutpannen Salin de Giraud

Vind je de zoutpannen bij Aigues-Mortes te toeristisch en te druk, dan heb ik een mooi alternatief voor je dat aan de tegenovergestelde, oostelijke kant van de delta ligt. Het stadje Salin de Giraud werd aan het einde van de negentiende eeuw speciaal gebouwd voor de arbeiders in de zoutpannen en de architectuur is volkomen anders dan de rest van de regio. Je ziet er lange rijen huisjes van rode baksteen met schaduwrijke voortuintjes, die je eerder aan Noord-Frankrijk of Belgische mijnwerkersdorpen doen denken dan aan de typische zonnige Provence.

Vlak achter de stad strekken zich nog meer uitgestrekte zoutvlaktes uit, die opnieuw schitteren in alle tinten roze en rood. De sfeer is hier veel rustiger en rauwer, er rijden niet zoveel toeristentreintjes en je hebt een grotere kans om de stille schoonheid van het landschap helemaal voor jezelf te genieten. Je vindt er een verhoogd uitkijkplatform dat een fantastisch panoramisch uitzicht biedt op de eindeloze zoutlagunes en de reusachtige witte zouthopen die op verwerking wachten.

💡 Tip: Maak op weg naar Salin de Giraud zeker een stop bij het gratis uitkijkpunt Point de vue du Sel. Vanaf dit kleine heuveltje opent zich een adembenemend uitzicht op de geometrisch perfecte rechthoeken van verschillend gekleurd water. In 2026 leidt er al een verbeterde toegangsweg naartoe, zodat je het uitkijkpunt comfortabel bereikt, ook met een gewone personenauto.

5. Saintes-Maries-de-la-Mer: de hoofdstad van de moerassen

Het hart van de hele regio, waar de geur van de zee zich vermengt met de tradities van de lokale veehoeders, is het kuststadje Saintes-Maries-de-la-Mer. Deze plek heeft een volkomen unieke sfeer, omdat de klassieke Provençaalse cultuur er samenkomt met die van de Roma. Volgens de legende zouden hier ooit Maria Salome en Maria Kleofas zijn aangespoeld op een boot zonder zeilen of riemen, vergezeld door hun zwarte dienares Sara. Juist zij werd de centrale figuur van de lokale folklore en een van de belangrijkste redenen waarom mensen hierheen reizen.

Het stadsbeeld wordt gedomineerd door een versterkte romaanse kerk die vooral aan een onneembare militaire vesting doet denken. En geen wonder, want vroeger moest ze de inwoners beschermen tegen invallen van piraten. In de donkere crypte vind je het beeld van de Zwarte Sara, de beschermheilige van de Roma uit heel Europa. Elk jaar eind mei stromen hier duizenden pelgrims toe om het beeld uit de crypte te dragen en het onder begeleiding van wilde gitaarmuziek tot in de zeegolven te brengen. Het is een ronduit ongetemde en oorverdovende gebeurtenis die je niet snel vergeet.

💡 Tip: Ook als je niet net tijdens de beroemde bedevaart komt, is een bezoek aan de kerk de moeite waard. Ik raad je aan een kleine bijdrage van rond de 3 euro te betalen voor de beklimming van het dak. Vanaf het geplaveide loopdek krijg je het mooiste uitzicht over het hele stadje, de witte huisjes met rode daken en de eindeloze zee die zich tot in de verte uitstrekt.

6. Het spotten van halfwilde witte paarden

Wellicht is geen enkel ander beeld zo sterk verbonden met dit gebied als een kudde prachtige witte paarden die met wapperende manen door het ondiepe zoute water waadt. Het Camargue-paard is een van de oudste rassen ter wereld en hoort onlosmakelijk bij deze ruige streek. Bijzonder is dat de veulens donkerbruin of zelfs helemaal zwart worden geboren en hun vacht pas rond hun vierde levensjaar begint te verbleken. Het zijn weliswaar paarden van kleiner formaat, maar enorm taai en perfect aangepast aan het leven in de natte moerassen en het riet.

Ze leven niet helemaal wild, maar halfwild. Ze hebben eigenaren onder de lokale fokkers, maar brengen het grootste deel van het jaar vrij door op enorme weidegronden, waar ze leven van ruwe, zoutminnende vegetatie. Vaak zie je de paarden gewoon vanuit het raam van je auto, terwijl je tussen de verschillende stadjes door rijdt. Het is genoeg om af te remmen, langs de kant van de weg te stoppen en te genieten van de aanblik van deze majestueuze dieren, terwijl ze rustig tot hun buik in het water staan en de buitenwereld negeren.

💡 Tip: Wil je honderd procent zeker zijn dat je de paarden echt van dichtbij en in hun natuurlijke omgeving ziet, rijd dan naar het gebied dat Domaine de Méjanes heet. Rond het daar gelegen meer Vaccarès liggen uitgestrekte gronden waar de kuddes regelmatig vlak bij de hekken en omheiningen grazen, iets wat jij én je camera zullen waarderen.

7. Paardrijden dwars door de moerassen

De paarden van een afstandje zien is één ding, maar vanaf hun rug de ontoegankelijke hoekjes van de delta verkennen, waar je te voet nooit komt, dat is pas de echte belevenis. Paardrijden hoort hier bij de populairste activiteiten en je hebt er totaal geen eerdere ervaring voor nodig. De lokale paardjes zijn ongelooflijk kalm, gewend aan toeristen en leiden je stapvoets veilig door ondiepe lagunes, smalle zandbanken en dicht riet.

Je kunt op pad met de lokale cowboys, die hier gardians worden genoemd. Deze mannen met hun typische hoeden, geruite hemden en een drietand in de hand kennen het landschap als hun broekzak. Tijdens een rit van twee uur zie je vanaf de paardenrug opvliegende reigers en verborgen lagunes, en kom je op plekken waar je alleen het klotsen van het water en het ritselen van de wind hoort. De tochten zijn eenvoudig en betrouwbaar vooraf online te reserveren via GetYourGuide, wat ik je van harte aanraad, want in het hoogseizoen zijn de beste stallen vaak weken van tevoren uitverkocht.

💡 Tip: Pas bij het kiezen van een stal op met die direct aan de hoofdweg voor de ingang van Saintes-Maries-de-la-Mer. Vaak gaat het om massale toeristenvallen, waar de paarden de ene groep na de andere afwerken in de bloedhitte. Betaal liever iets meer voor een kleinere familiestal dieper in het reservaat, waar de omgang met de dieren veel zorgvuldiger en persoonlijker is.

8. Zwarte stieren en een bezoek aan een traditionele manade

Het derde puzzelstukje van de lokale dierlijke heilige drie-eenheid zijn de kleine, robuuste en gevaarlijk ogende zwarte stieren. Het ras raço di biòu herken je in één oogopslag aan de lierachtig gekromde horens die loodrecht omhoog wijzen. Deze stieren worden gefokt op traditionele boerderijen die manades heten en hun belangrijkste taak is deelname aan de lokale stierenspelen, de zogenaamde course camarguaise. In tegenstelling tot het bloederige Spaanse stierengevecht worden de stieren hier op geen enkele manier verwond en zeker niet gedood.

Het hele spel draait om de ongelooflijke behendigheid van jonge mannen (raseteurs), die met speciale kammen kleine kwastjes en kokardes van de horens van de stier proberen te grissen. Stieren die slim en snel genoeg zijn, worden echte lokale beroemdheden. Hun namen hangen op posters door de hele regio en de allerbeste dieren krijgen na hun natuurlijke dood zelfs een statige stenen grafsteen. Wil je een kijkje achter de schermen van deze wereld nemen, dan bieden veel manades bezoekers rondleidingen aan op door een tractor getrokken wagens, waarbij je midden in de zwarte kudde belandt.

💡 Tip: Stuit je op een poster die aankondigt dat er in de lokale arena een course camarguaise plaatsvindt, koop dan zeker een kaartje. Het is een diepgewortelde culturele gebeurtenis vol emotie, blaasmuziek en juichend publiek. De entree kost in 2026 ongeveer 15 euro en je beleeft er een echt authentieke sfeer van Zuid-Frankrijk mee.

9. Wilde stranden en de delta van de Rhône

Als je het verkennen van de moerassen beu bent, hoef je maar een paar kilometer verder te rijden en sta je aan de kust van de Middellandse Zee. De stranden hier hebben echter niets gemeen met de overvolle badplaatsen aan de Côte d’Azur, waar je dure ligbedden moet betalen. De stranden in de Camargue zijn eindeloos, wild, bestaan uit fijn zand en worden omzoomd door zandduinen begroeid met taai gras. Het zijn plekken waar je urenlang kunt lopen zonder bijna iemand tegen te komen.

Wellicht het bekendst is de Plage de Piémanson, een enorme zandtong aan de oostkant van de delta, die vroeger fungeerde als een gigantische wilde camping, totdat het parkeren van campers direct op het zand werd verboden ter bescherming van de natuur. Tegenwoordig is het een prachtig, schoon stuk kust dat je vooral zult waarderen om zijn rauwe schoonheid. Een mooi alternatief dichter bij het westen is de Plage de l’Espiguette met indrukwekkende duinen die op sommige plekken een hoogte van wel tien meter bereiken en het landschap een bijna woestijnachtig karakter geven.

💡 Tip: Op deze stranden vind je praktisch geen voorzieningen, geen ijskraampjes en geen douches, dus alle voorraden water en eten moet je zelf meenemen. Houd er ook rekening mee dat als de mistral waait, het fijne zand verandert in een behoorlijk onaangename peeling en zwemmen in de golven bij zulk weer riskant kan zijn.

10. Fietsen door de moerassen (en de strijd met de wind)

Doordat het hele gebied volkomen vlak is, zonder ook maar één grotere heuvel, dringt de gedachte zich op om het vanaf het zadel van een fiets te verkennen. En inderdaad, je vindt er tientallen kilometers perfect bewegwijzerde grind- en asfaltfietspaden die langs irrigatiekanalen, tussen rijstvelden en vlak langs de paardenweides lopen. De fiets geeft je de luxe om overal te kunnen stoppen, wat tijdens het rijden over de smalle wegen om veiligheidsredenen vaak niet mogelijk is.

Er zit echter één groot addertje onder het gras, waar ik je eerlijk voor moet waarschuwen. Zodra de mistral in het vlakke landschap opsteekt, verandert zelfs de lichtste fietstocht in een ware kwelling. Kilometers trappen door open landschap tegen een sterke tegenwind in vereist een flinke dosis geduld en sterke benen. Fietsverhuurzaken vind je in elk groter stadje en een gewone stads- of trekkingfiets huur je voor ongeveer 18 euro per dag.

💡 Tip: Wil je jezelf het gevecht met de wind besparen, dan raad ik je van harte aan om meteen iets meer te betalen voor een e-bike, die hier in 2026 voor ongeveer 35 tot 40 euro per dag te huur is. Met de hulp van de elektromotor is de mistral geen enkele hindernis meer en kun je rustig genieten van het uitzicht op rondvliegende reigers en grazend vee.

11. Proeven van de lokale rijst en specialiteiten

Tijdens het rijden door de delta merk je al snel dat een groot deel van de landbouwgrond niet uit weides bestaat, maar uit uitgestrekte velden die ondergelopen zijn met zoet water uit de Rhône. De Camargue is namelijk het belangrijkste rijstteeltgebied van heel Frankrijk. Het unieke microklimaat en de combinatie van zoute grond die door zoet rivierwater wordt gespoeld, geven de rijst een bijzondere smaak. Je komt er de klassieke witte rijst tegen, maar het absolute icoon is de lokale rode rijst (riz rouge), die een licht nootachtige smaak heeft en uitstekend past in salades of als bijgerecht.

De lokale restaurants serveren rijst graag als bijgerecht bij de gardiane de taureau, een zeer dikke, langzaam gestoofde stoofpot van stierenvlees, bereid op stevige rode wijn en op smaak gebracht met lokale kruiden. Het is een stevig, vullend gerecht dat vooral in de koudere maanden verwarmt. Als vegetariër kan ik de smaak van deze vleesragout persoonlijk niet beoordelen, maar als je geen vlees eet, kun je genieten van heerlijke lokale kazen, Provençaalse groentetaarten of een linnen zakje van de vermaarde zeezout met de aanduiding fleur de sel (zoutbloem) kopen om mee naar huis te nemen, dat met de hand wordt gewonnen en tot de allerbeste ter wereld behoort.

💡 Tip: Wil je lokale rijst of zout als souvenir kopen, vermijd dan de overprijsde toeristenwinkeltjes in het centrum van Saintes-Maries-de-la-Mer. Stop liever bij een van de kraampjes direct langs de hoofdwegen, of rijd naar een gewone grote supermarkt in de buurt van Aigues-Mortes, waar je dezelfde lokale producten in prachtige verpakking voor de halve prijs koopt.

12. Boottocht over de delta van de Rhône

Wil je uitrusten van het rijden of trappen, dan is de beste manier om de sfeer van de moerassen op te snuiven aan boord gaan van een rondvaartboot. De Rhône splitst zich in dit gebied in twee hoofdarmen en vormt een complex systeem van kanalen die je vanaf het land niet zomaar te zien krijgt. De traditionele rondvaartboten, die tiki worden genoemd, vertrekken meestal vanuit de haven van Saintes-Maries-de-la-Mer en nemen je mee op een ontspannen vaart van ongeveer anderhalf uur.

Tijdens de vaart geeft de kapitein uitleg over de lokale fauna en flora en de boot stopt vaak langs de oevers, zodat je rustig de paarden of stieren kunt fotograferen die op de ondiepten grazen. Vanaf het dek heb je bovendien een prachtig uitzicht op een lucht vol trekvogels en reigers. Het is een volkomen ongedwongen activiteit die ook kleine kinderen of oudere reizigers aankunnen, die anders lange wandelingen in de hitte niet zouden volhouden.

💡 Tip: Wil je een wat intiemere ervaring dan op een grote rondvaartboot met tientallen andere toeristen, dan raad ik je aan een kleinere boot voor een paar personen te huren of op een begeleide kanotocht te gaan. Vanuit het lagere perspectief vlak boven het wateroppervlak beleef je de omringende natuur veel intenser en heb je het gevoel dat je werkelijk deel uitmaakt van deze stille, waterwereld.

Waar je vanuit de Camargue verder kunt

Heb je genoeg van moerassen, muggen en zout, dan zou het ontzettend zonde zijn om de omgeving niet te ontdekken, die weer heel andere taferelen en belevenissen biedt. Dit hele gebied is een perfecte springplank om andere hoekjes van Zuid-Frankrijk te leren kennen.

• Verlang je naar glooiende heuvels, cipressen en romantische dorpjes die aan de rotsen hangen, ga dan op ontdekkingstocht in de Provence. Het contrast tussen de vlakke Camargue en het heuvelachtige Provençaalse landschap zal je versteld doen staan.
• Word je gefascineerd door geschiedenis en antieke architectuur, mis dan geen uitstapje naar de Romeinse monumenten. Een enorm amfitheater en een verbluffend aquaduct wachten op je als je Nîmes en de Pont du Gard bezoekt, vanaf de rand van de delta slechts een klein uurtje rijden.
• Voor kunst en de sporen van Vincent van Gogh ga je naar het nabijgelegen Arles, dat de denkbeeldige noordelijke poort tot de hele moerasregio vormt en je betovert met zijn smalle straatjes en arena.

Veelgestelde vragen