Hradčany rondom Strahov en de Loreta is voor mij onlosmakelijk verbonden met rustige ochtenden en slingerende steegjes — ver weg van de toeristische drukte. Dit zijn de bezienswaardigheden in Praag die je niet in elke reisgids tegenkomt, maar die je de stad écht laten begrijpen. Met Lukáš liepen we hier al in onze eerste jaren in Praag om ons hoofd leeg te maken, en dit jaar deden we de route opnieuw — ditmaal met de tweejarige Jonáš in de kinderwagen. Het blijft ons favoriete stille stukje Hradčany.
Mijn oud-klasgenoten van het gymnasium in Malá Strana, die in het centrum opgroeiden, leerden me één belangrijk ding: je bezoekt Hradčany niet van onderaf via Malostranská, maar van bovenaf. Zo bespaar je jezelf het klimmen, vermijd je de ergste drukteknelpunten én heb je uitzichten waarvoor je elders grof betaalt. Dit deel van de stad vraagt om een rustig tempo. Je passeert kloostermuren, hoort klokkenspelen en kijkt over hekken in tuinen waarover de meeste reisgidsen zwijgen.
Het klinkt misschien wat overbodig om op te sommen wat je hier allemaal vindt — lees gewoon verder. Maar voor de duidelijkheid: we plannen Strahov, de Loreta, dwalen door Nový Svět en stoppen op plekken waar toeristen zelden komen. Lukáš is tevreden, want aan het einde van de route is er een kloosterbrouwerij. 😁
Samenvatting voor wie geen tijd heeft om het hele artikel te lezen
💡 Tip van een local: Begin je route bovenaan bij tramhalte Pohořelec — je loopt de hele tijd licht bergaf en vermijdt de drukte die van Malá Strana omhoog klimt. 💡 Tip van een local: De Strahov-bibliotheek herbergt twee adembenemende zalen (de Theologische en de Filosofische), maar zonder speciale reservering kom je niet verder dan de deur. 💡 Tip van een local: Mis in de Loreta de schatkamer niet, waar de Praagse Zon schittert — een monstrans bezet met maar liefst 6.222 diamanten. 💡 Tip van een local: Het Černín Paleis tegenover de Loreta is het ministerie van Buitenlandse Zaken, maar de tuinen zijn in de zomer op weekenden gratis toegankelijk. 💡 Tip van een local: Het vergeten straatje Nový Svět lijkt meer op een dorp dan op het centrum van een wereldstad — geen mensenmassa’s, alleen schilderachtige kleine huisjes zonder stoep. 💡 Tip van een local: De kloosterbrouwerij Strahov brouwt uitstekend bier (Sv. Norbert), maar reken op hogere prijzen en een volle bak. 💡 Tip van een local: Hradčanské náměstí biedt een van de mooiste uitzichten over Praag — bij het standbeeld van TGM, perfect voor foto’s in de late middag. 💡 Tip van een local: Café U Černého vola op Pohořelec is een instituut waar de tijd heeft stilgestaan. De opbrengst van het bier gaat naar een nabijgelegen school voor visueel gehandicapten.
Wanneer ga je naar Hradčany en Strahov
Ik herinner me nog een ochtend dat ik om zeven uur op Pohořelec aankwam en alleen een hondenbezitter en een vuilniswagen tegenkwam. De keuze van het juiste moment maakt hier écht het verschil: terwijl je op het Staroměstské náměstí altijd in de drukte zit, heeft Hradčany zijn stille momenten waarop je er bijna alleen voor staat. Ik ga hier het liefst vroeg in de ochtend of juist in de late namiddag, als de touristenbussen hun passagiers terugbrengen naar het hotel.
Lente- en zomerochtenden voor fotografen
Als je fotografeert, zet dan je wekker. In april en mei valt het zonlicht op zo’n hoek op de gevels van het Černín Paleis en het Hradčanské náměstí dat het pleisterwerk een warme okerkleur krijgt. Het ochtendlicht doet wonderen en je hebt geen vervelende schaduwen van omliggende gebouwen in je opnames.
Zomerse middagen zijn hier daarentegen ronduit uitputtend. De enorme gekasseide pleinen zonder een snipper schaduw stralen de hitte letterlijk naar alle kanten uit, en Jonáš was in de kinderwagen altijd behoorlijk chagrijnig van de warmte. Verkoeling vind je dan alleen nog binnen de kloostermuren en in de kerken, waar we naartoe vluchten als we de zon echt zat zijn.
Herfstmelancholie en winterse stilte
De herfstmist die opstijgt vanuit Petřín en het Strahov Klooster in een grijze sluier hult, is precies de reden waarom ik Praag nooit volledig heb kunnen loslaten. Vroeger pakte ik dan mijn camera, tegenwoordig til ik Jonáš uit de kinderwagen en probeer ik hem uit te leggen waar het klooster is. Hij wijst naar een duif.
In de winter, zeker als er sneeuw valt, is het steegje Nový Svět volkomen stil en ziet het er bijna sprookjesachtig uit. De kasseisteentjes zijn glad, maar de sfeer is die extra voorzichtigheid absoluut waard. Je opgevroren handen warm je daarna het best op boven een dampende soep in een van de traditionele kroegen waar we na de wandeling graag binnenwippen.
Waar overnachten
Verblijven op Hradčany zelf betekent ’s avonds afgesneden zijn van het bruisende stadsleven. Als de avond valt, sluiten restaurants en lopen de straten leeg. Lukáš en ik kiezen daarom liever voor een compromis: een hotel dichter bij het centrum, van waaruit we met de tram in een kwartier op de heuvel zijn, maar ’s avonds al onze favoriete cafés en bistro’s binnen handbereik hebben.
Tijdens ons laatste bezoek probeerden we The Julius Hotel vlakbij de Jindřišská věž, en sindsdien raad ik het iedereen aan. Een architectonisch verzorgde ruimte, enorme kamers (we hadden een One Bedroom Suite, wat met een kinderwagen en een berg Jonáš-spullen heel fijn is) en een uitstekende ligging. Je zit in het centrum, maar in een rustige straat.
Voor gezinnen raad ik sterk aan te letten op een lift in het hotel. Dat klinkt vanzelfsprekend, maar in het historische centrum van Praag zijn er prachtige boetiekhotels waar je met een kinderwagen drie verdiepingen houten wenteltrappen moet overwinnen. Daarom won The Julius bij ons op alle fronten. Prijzen en beschikbaarheid check je eenvoudig via Booking.com.
Het Strahov Klooster en zijn schatten
Het gebouwencomplex dat uittorent boven Petřín behoort tot de oudste Norbertijner kloosters ter wereld — gesticht al in de 12e eeuw. Het is niet slechts één gebouw, maar een enorm terrein met een bibliotheek, een galerij, een basiliek en een brouwerij. Voor mij is het een plek waar diepe intellectuele geschiedenis zich vermengt met een heel aardse (maar uitstekende) biercultuur.
De Strahov-bibliotheek en haar zalen
Als je ooit een foto van een historische bibliotheek in Praag op Instagram hebt gezien, was het hoogstwaarschijnlijk deze. Ze bestaat uit twee hoofdzalen: de oudere Theologische Zaal met zware barokke stucversieringen en globes, en de jongere, luchtigere Filosofische Zaal met een enorm plafondschildering. De visuele indruk is overweldigend, maar er is een addertje onder het gras. Met een gewoon toegangskaartje kom je alleen tot de drempel van beide zalen. Naar binnen mag je niet, om het microklimaat en de luchtvochtigheid te beschermen die de eeuwenoude banden in stand houden.
De toegangsprijs bedraagt in 2026 zo’n 14 € per persoon; open dagelijks van 9:00 tot 17:00 uur, maar let op de middagpauze tussen twaalf en één — dan kom je simpelweg niet binnen, al kom je van de andere kant van het continent. Ik spreek uit ervaring. 😅 Check sowieso altijd de actuele tijden op de website van de Strahov-bibliotheek.
Tijdens ons laatste bezoek kwamen Lukáš en ik precies op het moment dat er in de Theologische Zaal een reinigingsbeurt plaatsvond en we van een afstandje konden zien hoe voorzichtig er met die eeuwenoude banden moet worden omgegaan. De geur van oud papier en hout hangt door de gangen en heeft een ongelooflijke betovering. Het is kortom een plek waar de geschiedenis je vanuit elke centimeter tegenmoet waait.
💡 Tip van een local: Wil je fotograferen met een spiegelreflex of betere opnames maken — ook met je telefoon — dan moet je aan de kassa een aparte fotokaart kopen. Zonder die kaart word je door de bewakers onverbiddelijk terechtgewezen.
De Basiliek van Maria-Hemelvaart en de Galerij
Vlak naast de bibliotheek staat de kloosterbassiliek, waar ooit Wolfgang Amadeus Mozart improviseerde op het orgel. Het interieur is zwaar, donker barok, vol fresco’s en verguldsel. De toegang tot de basiliek zelf is beperkt tot kerkdiensten of een blik door het hek, maar direct ernaast bevindt zich de Strahov Galerij. Die herbergt een van de waardevolste collecties gotische en barokke kunst in Midden-Europa.
De galerij wordt door toeristen vaak over het hoofd gezien, wat haar tot een echte oase van rust maakt. De toegangsprijs is ongeveer 8 € en de openingstijden zijn gelijk aan die van de bibliotheek. Als je van kunst houdt, reserveer dan minstens een uur. Voor mij was het vroeger tijdens mijn studietijd de perfecte schuilplaats op regenachtige dagen, waar je rustig kon zitten en schetsen.
De galerij zelf is weliswaar kleiner, maar die gotische paneelschilderijen hebben een ongelooflijke diepgang en details waar je eindeloos bij kunt stilstaan. Bovendien kun je er dankzij het gebrek aan drukte echt vertragen en je gedachten op een rijtje zetten.
💡 Tip van een local: Er bestaat geen combinatieticket voor de bibliotheek en de galerij — je koopt twee aparte kaartjes. Heb je alleen tijd voor één, dan is de bibliotheek visueel aantrekkelijker; de galerij biedt daarentegen absolute rust.
Loretánské náměstí en Pohořelec
Eerlijk gezegd heeft dit plein op mij altijd een licht schizofreen effect: aan de ene kant de zoete, suikerachtig versierde gevel van de Loreta, aan de andere het Černín Paleis dat eruitziet alsof het uit een heel andere, veel ruwere tijd is overgebleven. Maar juist dat contrast werkt verslavend — ik ga er op een bankje zitten en kijk afwisselend naar beide gebouwen als bij een tenniswedstrijd.
De Loreta Praag en haar schatten
De Loreta is een bedevaartsoord waarvan het hart wordt gevormd door het zogenaamde Heilige Huis (Santa Casa). Volgens de legende is het het huisje van de Maagd Maria, dat door engelen vanuit Nazareth naar Italië werd overgebracht, waarna er door heel Europa kopieën werden gebouwd. De Praagse versie staat midden op een binnenplaats omgeven door arcades. Elk heel uur klinkt boven het plein het loretaanse klokkenspel uit het einde van de 17e eeuw, dat een Marialied speelt.
Mis in het complex de schatkamer niet. Het grootste pronkstuk is de Praagse Zon, een diamanten monstrans uit 1699, bezet met maar liefst 6.222 diamanten. De toegangsprijs op de officiële website van de Loreta bedraagt zo’n 10 € per volwassene; dagelijks geopend. Vanuit familieperspectief moet ik wel waarschuwen: er zijn overal treden en drempels, dus Lukáš en ik moesten elkaar aflossen bij het dragen van Jonáš.
💡 Tip van een local: Het klokkenspel werkt met een mechanisme vergelijkbaar met een muziekdoos en kan worden herprogrammeerd. Tijdens bijzondere feestdagen hoor je vanuit de toren dus geen klassieke melodie, maar speciale composities — een beleving die locals niet willen missen.
Het Černín Paleis en zijn donkere geschiedenis
Recht tegenover de Loreta staat een gebouw dat op mij altijd een licht onheilspellende indruk maakt. Het Černín Paleis, met zijn eindeloze rij massieve pilasters, is het langste barokke gebouw van Praag. Tegenwoordig huisvest het het Ministerie van Buitenlandse Zaken. De geschiedenis van het paleis is duister: tijdens de Tweede Wereldoorlog had Reinhard Heydrich hier zijn hoofdkwartier, en in 1948 werd op de binnenplaats het lichaam van minister Jan Masaryk gevonden — een tot op heden onopgehelderd drama.
Naar binnen kom je normaal gesproken niet — het ministerie opent zijn deuren slechts een paar keer per jaar. De tuin achter het paleis is echter in de zomer op weekenden vrij toegankelijk, en dat gratis.
💡 Tip van een local: De tuin van het Černín Paleis is een van de beste plekken om te ontsnappen aan de zomerhitte. Geen kraampjes, geen drukte — alleen perfect gemaaide gazons, fonteinen en absolute stilte.
Het Pohořelec-plein
Het plein Pohořelec vormt de natuurlijke verbinding tussen Strahov en de Loreta. De naam is niet toevallig — in het verleden brak hier meerdere keren een verwoestende brand uit. Tegenwoordig is het een rustige plek omzoomd door renaissance- en barokke huizen met arcades.
Als je hier rondkijkt, krijg je het gevoel dat de stad even op adem komt voor het drukke gewoel dat je lager bij de Burcht te wachten staat. Ik sta hier graag gewoon even stil en kijk naar de schaarse locals die hier nog wonen — de architectuur met haar arcades heeft een ongelooflijke charme.
Hradčany buiten de gebaande paden
Zodra je de Loreta achter je laat en richting de Praagse Burcht loopt, neemt de drukte toe. Toch zijn er rustplekjes te vinden, als je maar weet waar je moet afslaan.
Hradčanské náměstí
Dit enorme plein voor de hoofdpoort van de Praagse Burcht is omzoomd door de meest indrukwekkende paleizen. Het Schwarzenberg Paleis met zijn sgraffitogevel is degene waarbij Lukáš altijd even blijft staan en staart — die zwart-witte geometrie trekt echt de aandacht. Nu herbergt het de Nationale Galerij, maar het exterieur overtreft menig expositie binnenin, vertel ik je. ☺️ Direct naast staat het Aartsbisschoppelijk Paleis en iets verderop het Sternberg Paleis.
De meeste mensen laten zich fotograferen bij de poort met de burgerwacht, maar ik heb op dit plein een ander favoriet punt. Loop naar het standbeeld van Tomáš Garrigue Masaryk aan de zuidkant van het plein. Van daaruit ontvouwt zich een fantastisch uitzicht over de rode daken van Malá Strana en de koepel van de Sint-Nikolaaskerk.
Behalve het uitzicht zelf is dit een geliefd podium voor straatmuzikanten die er van alles spelen, van klassiek tot jazz. Soms zitten Lukáš, Jonáš en ik er gewoon op een muurtje, luisteren naar de muziek en kijken naar het eindeloze gewoel van mensen die net door die beroemde poort met de wacht zijn gelopen.
💡 Tip van een local: Wil je de Burcht verkennen zonder uren in de rij te staan, koop dan je tickets online en boek rondleidingen via GetYourGuide. Zo bespaar je jezelf de zenuwen bij de kassa’s op het derde binnenplein.
Nový Svět: een dorp midden in de metropool
Als ik één plek op Hradčany moet kiezen die me nooit verveelt, is het Nový Svět. Sla vanuit Loretánské náměstí de hoek om en je bevindt je plotseling in een compleet andere wereld. Geen monumentale paleizen, alleen kleine, kleurrijke huisjes die tegen elkaar aanleunden langs een slingerend, gekasseid straatje. Oorspronkelijk woonde hier het burgerpersoneel van de Burcht en de armere bevolking; later trok het steegje kunstenaars en astronomen aan. Een steenworp hiervandaan werkten Tycho Brahe en Johannes Kepler.
Elk van die kleine huisjes heeft een ongelooflijk verhaal. Je kunt er met open mond ronddwalen en je voorstellen hoe mensen hier vroeger op elkaars lip leefden. De hele straat voelt aan alsof de tijd ergens in de negentiende eeuw is blijven stilstaan. Het zou me niet verbazen als er om de hoek een schoorsteenveger met zijn borstel op zijn schouder tevoorschijn zou komen.
Interessant is dat hoewel dit vroeger een buurt was voor de echte armen en het burgerpersoneel van de Burcht, je voor die huisjes tegenwoordig astronomische bedragen zou betalen. De meeste dienen nu als luxe woning of herbergen ateliers van beeldende kunstenaars. Toch is er een intieme, buurtgebonden sfeer bewaard gebleven die je op de Oude Stad nauwelijks nog ervaart.
De huizen hier dragen bijna altijd het woord “gouden” in hun naam (U Zlatého hroznu — Bij de Gouden Druif, U Zlaté hrušky — Bij de Gouden Peer), wat naar verluidt de armoede van de oorspronkelijke bewoners moest compenseren. Vandaag de dag is het een exclusief adres. De wandeling duurt nauwelijks twintig minuten, maar het is de pure essentie van oud Praag zonder kitsch.
Uitzichten vanuit Petřín en Hradčany
Het hele gebied tussen Strahov en de Praagse Burcht is doorkruist met uitkijkpaden. Als je het niet wil houden bij de bekendste op Hradčanské náměstí, volg dan vanuit het Strahov Klooster het pad dat de Raoul Wallenberg-promenade heet. Die voert je langs de helling van Petřín, net onder de kloostertuinen.
Het biedt uitzichten die niet worden geblokkeerd door bomen, en je ziet heel Praag als in een vogelperspectief — van Malá Strana via de Vltava tot aan de wolkenkrabbers van Pankrác in de verte. Het is een ideale route voor een avondwandeling, wanneer de stad beneden begint te glinsteren.
💡 Tip van een local: Probeer hier bij zonsondergang te zijn, wanneer er een lichte nevel boven Praag hangt en het licht weerkaatst op de Vltava. Ik heb er foto’s vandaan die er beter uitzien dan alles wat ik ooit vanuit de Petřín-toren of Letná heb geschoten — en er staat hier niemand in de rij te wachten. 😉
Waar eten in Hradčany
Zoals ik al aangaf, is Hradčany geen gastronomisch paradijs waar je niet weet waar je eerst naartoe moet. De meeste restaurants langs de hoofdroute richten zich vooral op eenmalige toeristen, en de prijzen zijn daar helaas ook naar. Maar Lukáš en ik hebben toch een paar plekken gevonden waar we graag stoppen, voor een uitgebreide lunch of gewoon een koffie. Hier zijn onze drie vaste adressen.
Kloosterbrouwerij Strahov
Op de binnenplaats van het klooster stuit je op de Kloosterbrouwerij Strahov, die voortbouwt op de eeuwenoude traditie van bierbrouwen door de Norbertijnen. Tegenwoordig is het een modern maar erg toeristisch druk etablissement. Ze brouwen er het bier Sv. Norbert, dat behoort tot het beste wat je in Praag kunt proeven. Het amber lagerbier of het donkere bier hebben een volle, krachtige smaak.
Het restaurant is verdeeld in een bierkroeg en een terras. De menukaart focust op zware Tsjechische klassiekers zoals varkensschenkel, ribben en goulash. Als vegetariër beleef ik hier geen culinaire hoogstandjes (ik eindig doorgaans bij gemarineerde brie of een pretzel), maar voor de bierbeleving ga ik er met Lukáš graag naartoe. De prijzen liggen hoger — een halve liter kost zo’n 4,5 € — maar je betaalt voor de locatie en de kwaliteit.
💡 Tip van een local: Het terras is ’s zomers hopeloos vol. Loop direct door naar de ruimte in de voormalige koetsiershal achteraan — daar vind je veel makkelijker een tafel en de sfeer onder de gewelven is authentieker.
Café U Černého vola
Dit instituut vind je verscholen in de arcades op Pohořelec. Het geroezemoes, de geur van bier en gebakken kaas, houten banken en obers die je aankijken alsof je iets belangrijks onderbreekt — en toch is het een non-profitcafé dat wordt beheerd door een groep vaste klanten, waarbij de bieropbrengst naar de school voor blinden vlakbij gaat.
Het is een van de weinige plekken hoog boven de Burcht waar je nog vertrouwde gezichten tegenkomt en waar je een heerlijk getapt Kozel of Pilsner kunt drinken. Probeer niet te reserveren of om een rustig hoekje te vragen. Je gaat zitten waar plek is — schuif gerust bij iemand aan. En als je een biertje drinkt, steun je tegelijk een goed doel.
Café Nový Svět
Aan het begin van het vergeten straatje Nový Svět (of aan het einde, afhankelijk van welke kant je op loopt) vind je het gelijknamige kleine familiecafé. Ze hebben hier uitstekende koffie en heerlijke taarten die de eigenares zelf bakt. Het is de perfecte tussenstop om op te warmen of een snelle dosis cafeïne te tanken na al die kilometers over kasseien.
Binnen is de ruimte echt minuscuul, dus met de kinderwagen en Jonáš namen we onze koffie meestal gewoon mee. Maar als je het geluk hebt een tafeltje te bemachtigen, ga dan zeker even zitten en proef de geweldige buurtsfeer die dit cafeetje uitademt.
Praktische informatie
Vervoer: Vergeet de metro en klim niet te voet omhoog. Stap op tram nummer 22 en rij tot halte Pohořelec. Vanuit Amsterdam vlieg je direct naar Praag met KLM of Transavia; de vlucht duurt ongeveer anderhalf uur. Eenmaal in de stad is het openbaar vervoer uitstekend: een tramkaartje kost zo’n 1,20 € voor 30 minuten en brengt je vanuit het centrum in een kwartier naar Pohořelec. Kom je met de tram via de slingerende straatjes van Malá Strana omhoog richting de Burcht, dan is die rit zelf al een beleving — ook voor de kinderen. Probeer zeker niet met de auto te komen: parkeren is voor niet-bewoners vrijwel onmogelijk en de parkeerstroken bezorgen je alleen maar onnodige stress. Toegangskaarten: De bezienswaardigheden in Hradčany (de Loreta, de Strahov-bibliotheek) vallen niet onder de toegangstickets van de Praagse Burcht. Elk instituut heeft zijn eigen kassa en eigen prijzen. Zorg dat je je bankpas bij de hand hebt — overal kan al je contactloos betalen. Als je meerdere plekken wilt bezoeken, verdeel het dan slim over de dag en probeer niet alles in één middag te proppen. Zeker met kinderen is dat vragen om stress, want na het tweede monument beginnen ze al snel hun aandacht te verliezen. Wij kiezen meestal één hoofdattractie, bijvoorbeeld de Loreta, en slenteren de rest van de tijd buiten over de pleinen. * Met kinderwagen of rolstoel: Hradčany is zwaar terrein. De kasseien zijn grof en de zogenaamde “kattenkopjes” schudden je door elkaar. Met hulp kom je de Loreta en Strahov in, maar Nový Svět is door het ontbreken van stoepen en de helling behoorlijk uitdagend. Toen we voor het eerst met een diepe kinderwagen door Nový Svět liepen, dacht ik dat het een fluitje van een cent zou zijn. Het tegendeel bleek waar: Jonáš stuiterde erin als op een trampoline. Heb je een kleine baby, neem dan beslist een draagdoek of draagzak mee. Lukáš droeg Jonáš op de lastigste stukken in de draagzak en dat maakte het voor ons allebei meteen een stuk aangenamer.
Wat verder te bezoeken
Wat te zien in Praag: 100+ tips voor bezienswaardigheden, cafés en restaurants De Praagse Burcht: Complete reisgids voor 2026 * Voor een goede koffie: De beste cafés in Praag
Veelgestelde vragen
Hoe lang duurt een bezoek aan Hradčany en Strahov?
Als je de Strahovbibliotheek en de Loreta wilt zien en rustig door Nový Svět tot aan het Hradčanyplein wilt slenteren, reken dan op minstens een halve dag (zo’n 4 tot 5 uur). Met een lunch in de brouwerij gerust nog langer.
Mag ik fotograferen in de Strahov-bibliotheek?
Ja, maar alleen met een apart fototoestemming die je moet bijkopen. Dit geldt ook voor foto’s met je mobiele telefoon. Zonder toestemming zullen de bewakers je tegenhouden. De zalen zelf mag je overigens niet in vanwege de bescherming van de boeken – je fotografeert vanaf de drempel.
Is Loreto ook in de winter open?
Ja, Loreto is het hele jaar door toegankelijk, maar in de wintermaanden (van november tot maart) zijn de openingstijden iets korter. Check altijd van tevoren de actuele tijden op hun website.
Hoe vermijd ik de drukte op Hradčany?
De basisregel is om vroeg in de ochtend te komen (vóór 9:00) of pas tegen de avond (na 17:00). Verder helpt het om de route via Nový Svět en Pohořelec te nemen, waar georganiseerde groepen met gidsen meestal niet komen.
Kan ik in Klášterní pivovar Strahov ook vegetarisch eten?
Als vegetariër moet ik eerlijk zeggen dat het niet geweldig is. Ze hebben klassieke bierhapjes zoals ingelegde camembert of pretzels, en af en toe staat er een vegetarische risotto of salade op het menu, maar de echte trekpleisters hier zijn vlees en bier.
Is het Černínský palác toegankelijk voor publiek?
Het ministerie zelf is gesloten, behalve tijdens incidentele open dagen. De prachtige Franse tuin achter het paleis is echter tijdens het zomerseizoen in het weekend gratis toegankelijk.
Waar vind ik het beste gratis uitzicht over Praag?
Direct op Hradčanské náměstí bij het standbeeld van T. G. Masaryk, of op het uitkijkpad (Promenáda Raoula Wallenberga) onder het Strahov-klooster richting Petřín. Beide plekken zijn vrij toegankelijk.
Tipy a triky pro vaší dovolenou
Nepřeplácejte za letenky
Letenky hledejte na Kayaku. Je to náš nejoblíbenější vyhledávač, protože prohledává webové stránky všech leteckých společností a vždy najde to nejlevnější spojení.
Rezervujte si ubytování chytře
Nejlepší zkušenosti při vyhledávání ubytování (od Aljašky až po Maroko) máme s Booking.com, kde bývají hotely, apartmány i celé domy nejlevnější a v nejširší nabídce.
Nezapomeňte na cestovní pojištění
Kvalitní cestovní pojištění vás ochrání před nemocí, úrazem, krádeží nebo stornem letenek. Pár návštěv nemocnic jsme v zahraničí už absolvovali, takže víme, jak se hodí mít sjednané pořádné pojištění.
Kde se pojišťujeme my: SafetyWing (nejlepší pro všechny) a TrueTraveller (na extra dlouhé cesty).
Proč nedoporučujeme nějakou českou pojišťovnu? Protože mají dost omezení. Mají limity na počet dnů v zahraničí, v případě cestovka u kreditní karty po vás chtějí platit zdravotní výdaje pouze danou kreditní kartou a často limitují počet návratů do ČR.
Najděte ty nejlepší zážitky
Get Your Guide je obří on-line tržiště, kde si můžete rezervovat komentované procházky, výlety, skip-the-line vstupenky, průvodce a mnoho dalšího. Vždy tam najdeme nějakou extra zábavu!
