Kiedy w wieku siedemnastu lat zaczęłam naukę w liceum na Malej Stranie, nie miałam pojęcia, że Praga da mi więcej niż maturę. Codziennie wysiadałam z tramwaju, przechodziłam obok Placu Hradczańskiego i patrzyłam na katedrę św. Wita, która górowała nad dachami. Wtedy wydawało mi się to zupełnie normalne — po prostu droga do szkoły. Dziś, wiele lat później, zdaję sobie sprawę, jaki to był przywilej — spacerować po Zamku Praskim zamiast siedzieć w ławce szkolnej. 😅 Jeśli planujesz wycieczkę do Pragi w Czechach, ten przewodnik jest właśnie dla Ciebie.

Jest jeszcze jeden powód, dla którego zamek nie jest dla mnie tylko atrakcją turystyczną. Na Zamek Praski prowadziła moja pierwsza randka z Łukaszem. Spacerowaliśmy po ogrodach, podziwialiśmy Pragę z dołu i z góry, a ja myślałam, że to miasto jest po prostu magiczne. Od tamtej pory regularnie tu wracamy — i za każdym razem odkrywamy coś nowego.

W tym artykule znajdziesz kompletny przewodnik po Zamku Praskim — od biletów i godzin otwarcia, przez porady co zwiedzić i co jest za darmo, aż po ukryte miejsca jak Nový Svět, które większość turystów zupełnie omija. Podpowiem Ci, kiedy przyjść, żeby uniknąć tłumom, gdzie zjeść bez turystycznych pułapek i jak cieszyć się zamkiem, nawet jeśli masz tylko dwie godziny. A ponieważ spędziłam tu lata jako studentka i do dziś tu wracam, daję Ci wskazówki od mieszkanki — nie z przewodnika.

Podsumowanie

• Zamek Praski to największy zabytkowy kompleks zamkowy na świecie — powierzchnia ponad 70 000 m², więc na porządne zwiedzanie zarezerwuj co najmniej pół dnia.
• Wejście na teren jest całkowicie bezpłatne. Płaci się tylko za wnętrza obiektów (trasa B od 10 €, trasa A od 14 €). Bilety ważne są 2 dni.
• Złota Uliczka jest za darmo po 17:00 latem i po 16:00 zimą — jedna z najlepszych wskazówek, jak zaoszczędzić.
• Ogrody są bezpłatne i przepiękne — Ogród Królewski, Ogrody Południowe i Jelení příkop (Rów Jeleni). Otwarte mniej więcej od marca do połowy listopada.
• Tłumów unikniesz, jeśli przyjdziesz przed 9:00 lub po 18:00. Najspokojniejsze dni to wtorek i środa. Najgorzej jest od piątku do niedzieli, szczególnie w lipcu i sierpniu między 10:00 a 14:00.
• Tramwajem 22/23 w górę, pieszo w dół przez Malą Stranę — najlepsza strategia, żeby cieszyć się drogą i nie wspinać się pod górę.
• Nový Svět to romantyczna dzielniczka tuż obok zamku, dokąd turyści prawie nie zaglądają. Zamiast tłumów na Złotej Uliczce spróbuj tego miejsca.
• Pałac Lobkowiczów to ukryty skarb z Canalettem, Bruegelem i rękopisami Beethovena — i ma taras z widokiem na Pragę.
• Na jedzenie idź do restauracji Kuchyň (Ambiente) lub do Browaru Klasztornego na Strahowie — ale rezerwuj z wyprzedzeniem.
• Festiwal Szekspirowski (koniec czerwca – początek września) to magiczne przeżycie pod gołym niebem, wprost na terenie zamku.

Kiedy jechać na Zamek Praski i jak uniknąć tłumom

To chyba najważniejsza sekcja całego artykułu, bo złe zaplanowany czas potrafi totalnie zepsuć wrażenia z Zamku Praskiego. Tłumy turystów w szczycie sezonu są naprawdę przytłaczające — a potem czytasz na TripAdvisorze recenzje typu „rozczarowanie, kolejki wszędzie, nic specjalnego”, a tak naprawdę winne jest tylko to, że ktoś przyszedł w najgorszym możliwym momencie. Więc ustalmy sobie, kiedy wyruszyć, żebyś naprawdę mógł/mogła cieszyć się zamkiem.

Najlepszy czas w ciągu dnia

Złota zasada: przyjdź przed 9:00 lub po 18:00. Teren zamku jest dostępny od 6:00 do 22:00 przez cały rok i za darmo — więc o tej porze możesz spacerować po dziedzińcach, ogrodach i cieszyć się widokami praktycznie w samotności. Obiekty z płatnym wstępem (katedra, Stary Pałac Królewski, Złota Uliczka) otwierają się o 9:00 i zamykają o 17:00 w sezonie (kwiecień–październik) lub o 16:00 zimą (listopad–marzec). Właśnie koło dziewiątej zaczynają tworzyć się kolejki.

Jeśli chcesz wejść do obiektów, bądź przy kasie na II dziedzińcu kilka minut przed dziewiątą. Będziesz wśród pierwszych i unikniesz kolejkom, które tworzą się koło dziesiątej. Absolutnie najgorsze jest okno czasowe między 10:00 a 14:00 — wtedy na zamku jest jak w metrze w godzinie szczytu.

Wieczorna wizyta ma z kolei swój osobny urok. Obiekty są już zamknięte, ale teren lśni w popołudniowym świetle, a atmosfera jest magiczna. Z Łukaszem lubimy tu przychodzić na spacery właśnie o tej porze — na dziedzińcach spotkasz głównie miejscowych i od czasu do czasu jakiegoś romantycznego turystę. ☺️

Najlepszy dzień tygodnia

Wtorek i środa to zdecydowanie najspokojniejsze dni. Poniedziałek bywa zaskakująco tłoczny, bo sporo osób przyjeżdża na weekend i w poniedziałek „jeszcze zdążą na zamek”. Piątek do niedzieli to istne piekło, zwłaszcza od wiosny do jesieni.

Różnice sezonowe

Lipiec i sierpień — najgorsze miesiące pod względem tłumów. Jeśli możesz, unikaj ich.

Maj, czerwiec, wrzesień — piękna pogoda, ogrody kwitną, ale turystów wciąż jest sporo. Sprawdza się taktyka wczesnego ranka / późnego popołudnia.

Październik i listopad — moja ulubiona pora. Jesienne kolory w ogrodach, mniej ludzi, a jeśli dopisze pogoda, jest przepięknie.

Grudzień do lutego — turystów jest najmniej (pomijając Boże Narodzenie i Sylwestra). Ogrody są jednak zamknięte (mniej więcej od 13 listopada do końca lutego), więc stracisz jedną z najpiękniejszych części. Z drugiej strony — ośnieżony zamek ma swoją atmosferę, jakiej nie znajdziesz nigdzie indziej.

💡 WSKAZÓWKA: Jeśli jedziesz latem i chcesz na Złotą Uliczkę bez płacenia i bez tłumów, przyjdź po 17:00 — wstęp jest bezpłatny, a większość zorganizowanych grup już się ulotniła.

Ile kosztuje Zamek Praski — bilety, trasy i co jest za darmo

System tras i biletów na Zamku Praskim jest, szczerze mówiąc, trochę mylący — i nie jestem jedyną osobą, która to mówi. W internecie znajdziesz mnóstwo sfrustrowanych turystów, którzy nie rozumieli, co właściwie kupują. Więc rozpiszę Ci to tutaj, żebyś dokładnie wiedział/a, za co płacisz i co możesz zobaczyć za darmo.

Trasy zwiedzania Zamku Praskiego

Zamek oferuje trzy główne trasy. Każda obejmuje inną kombinację obiektów:

Trasa A (duża trasa) — 14 € (350 CZK) (ulgowy 7 €, rodzinny 28 €)

Obejmuje: Stary Pałac Królewski, Bazylikę św. Jerzego, Złotą Uliczkę z Daliborką, Pałac Rożmberski, ekspozycję Historia Zamku Praskiego i katedrę św. Wita. To najbardziej kompletna opcja — jeśli masz czas i chcesz zobaczyć wszystko, śmiało.

Trasa B (mała trasa) — 10 € (250 CZK) (ulgowy 5 €, rodzinny 20 €)

Obejmuje: Stary Pałac Królewski, Bazylikę św. Jerzego, Złotą Uliczkę z Daliborką i katedrę św. Wita. Pomija ekspozycję Historia Zamku Praskiego. Dla większości odwiedzających to zupełnie wystarczająca opcja i oszczędzisz kilka euro.

Trasa C — 14 € (350 CZK) (ulgowy 7 €, rodzinny 28 €)

Skupia się na Wystawie Skarbu Katedry św. Wita i Galerii Obrazów Zamku Praskiego. To opcja dla miłośników sztuki i historii — przeciętny turysta wystarczy sobie z trasą B.

Wieża katedry św. Wita — 6 € (150 CZK) (osobny bilet)

287 stopni w górę, ale widok jest tego wart. Sprzedawany oddzielnie, nie jest częścią żadnej trasy.

Pałac Lobkowiczów — 11 € (275 CZK) (osobny bilet)

Również nie jest częścią żadnej trasy, bo jest własnością prywatną. Ale to jeden z najlepszych powodów, żeby odwiedzić zamek — o tym więcej poniżej.

Bilety są ważne 2 dni!

To informacja, o której wielu ludzi nie wie: bilet na dowolną trasę jest ważny przez dwa kolejne dni. Więc nie musisz upychać wszystkiego w jeden wyczerpujący maraton. Spokojnie pierwszego dnia zwiędź katedrę i pałac, a drugiego dnia ruszaj na Złotą Uliczkę. Sprytne, prawda?

Co jest na Zamku Praskim za darmo

A teraz najlepsza wiadomość — ogromną część zamku możesz zobaczyć, nie wyciągając portfela:

• Cały teren — wszystkie trzy dziedzińce, wolny spacer
• Ogrody — Ogród Królewski, Ogrody Południowe (Na Valech i Rajská zahrada), Jelení příkop
• Złota Uliczka po godzinach zamknięcia — po 17:00 w sezonie, po 16:00 poza sezonem
• Wejście do katedry św. Wita na nabożeństwo — nabożeństwa odbywają się codziennie (w niedzielę katedra dla turystów otwiera się dopiero o 12:00)
• Zmiana warty — co pełną godzinę, uroczysta o 12:00
• Widoki na Pragę — z Ogrodów Południowych, z dziedzińców, z okolic zamku

Szczerze? Jeśli masz ograniczony budżet, możesz spędzić na Zamku Praskim piękne pół dnia zupełnie za darmo. Przejdziesz się po terenie, popatrzysz na katedrę z zewnątrz (a jest oszałamiająca nawet z zewnątrz), pospaceruj po ogrodach, wskocz na Złotą Uliczkę po 17:00 i zobacz zmianę warty. Czy to wystarczy? Dla wielu osób jak najbardziej tak.

Gdzie kupić bilety

Kasa na II dziedzińcu jest zwykle najmniej oblegana — większość turystów kupuje bilety przy głównym wejściu na I dziedzińcu. Możesz też kupić bilety online na oficjalnej stronie zamku, ale osobiście uważam, że przy kasie na II dziedzińcu idzie równie szybko.

💡 WSKAZÓWKA: Dzieci do 6 lat mają wstęp bezpłatny. Studenci i seniorzy z legitymacją mają prawo do biletu ulgowego.

Jak dostać się na Zamek Praski — 5 sposobów

Na zamek prowadzi wiele dróg — dosłownie. Ale niektóre są przyjemniejsze od innych, a przede wszystkim: Zamek Praski stoi na wzgórzu, więc warto zaplanować trasę tak, żebyś nie musiał/a pokonywać stromych schodów z pustymi płucami. Oto przegląd opcji.

1. Tramwajem 22 lub 23 — najwygodniejsza opcja

Tramwaj numer 22 (lub 23) to klasyka. Wysiadasz na przystanku Pražský hrad i jesteś na samej górze — kilka kroków od głównego wejścia. Żadnych schodów, żadnego wspinania się. Możesz też wysiąść o przystanek dalej, na Pohořelci, i dojść do zamku od strony Klasztoru na Strahowie — to fajna opcja, jeśli chcesz po drodze odwiedzić Strahov.

2. Metro A do Malostranskiej + pieszo pod górę

Ze stacji Malostranská idziesz w górę starymi Schodami Zamkowymi (strome, ale klimatyczne — świetne na zdjęcia) albo przez ulicę Nerudovą i Ke Hradu. Licz się z 15–20 minutami marszu pod górę. Przyjemne przy ładnej pogodzie, latem w upale trochę bardziej wymagające.

3. Polecana kombinacja: tramwajem w górę, pieszo w dół

To nasza ulubiona strategia i polecam ją każdemu. Jedź tramwajem 22 na górę, przejdź przez zamek, a potem zejdź pieszo w dół przez Malą Stranę. Schodząc, otwierają się przed Tobą piękne widoki na Pragę, przejdziesz ulicą Nerudovą i skończysz na Placu Malostrańskim — i idziesz z górki, nie pod górkę. Sytuacja win-win. ☺️

4. Pieszo przez Most Karola i Małą Stranę

Romantyczna opcja — przez Most Karola, ulicą Mostecką na Plac Malostrański i stamtąd w górę. Jest dłużej i pod górę, ale jeśli masz czas i wygodne buty, to piękny spacer. Licz się tylko z tym, że na Moście Karola będzie tłoczno.

5. Samochodem (raczej nie)

Parkowanie przy zamku jest ekstremalnie ograniczone i drogie. Jeśli przyjechałeś/aś samochodem do Pragi (np. z Katowic, Wrocławia czy Krakowa to raptem kilka godzin drogi), zostaw go w hotelu lub na parkingu Park & Ride i jedź komunikacją miejską. To naprawdę nie jest miejsce, w którym chcesz martwić się o parkowanie.

Co zwiedzić na Zamku Praskim — kompletny przewodnik

A teraz do sedna — co na Zamku Praskim właściwie warto zobaczyć i zwiedzić. Kompleks zamkowy jest ogromny (70 000 m², to jak dziesięć boisk piłkarskich), więc bez planu łatwo się w nim zgubić albo pominąć coś ważnego. To jedna z najważniejszych atrakcji Pragi, więc przejdźmy przez wszystko po kolei, zaczynając od tego najistotniejszego.

1. Katedra św. Wita — serce zamku

Katedra św. Wita to budowla, dla której wielu ludzi w ogóle jedzie na zamek — i słusznie. Kiedy przejdziesz bramą na III dziedziniec i nagle przed Tobą wyrasta ta gotycka, kolosalna budowla, przez chwilę będziesz po prostu stać i gapić się. Mnie to się przydarza za każdym razem, nawet po tylu latach.

Budowano ją prawie 600 lat — kamień węgielny został położony w 1344 roku, a ostatecznie ukończono ją dopiero w 1929 roku. Sześćset lat! To tak absurdalnie długi czas, że trudno go sobie wyobrazić. Kolejno pracowali nad nią budowniczowie od Mateusza z Arras, przez Piotra Parléřa, aż po architektów XIX i XX wieku, a mimo to wygląda jak jedna spójna całość. To chyba największy cud budownictwa, jaki w Pradze znajdziesz.

Czego nie przegapić w środku: Witraże Alfonsa Muchy — są w trzeciej kaplicy na lewo od wejścia i są przepiękne. Typowy secesyjny styl Muchy w połączeniu z sakralną przestrzenią to coś, czego nigdzie indziej nie zobaczysz. Potem kaplica św. Wacława ze ścianami z półszlachetnych kamieni (złoto i ametysty — wygląda niesamowicie), krypta królewska z grobowcami Karola IV i innych władców, oraz dzwon Zygmunt — największy dzwon w Czechach, waży ponad 15 ton.

Wieża katedry (6 € / 150 CZK, 287 stopni) oferuje widok na całą Pragę. To nie jest spacer po parku, zwłaszcza w upale, ale na górze zapomnisz o bolących nogach. Widok jest po prostu fenomenalny.

💡 WSKAZÓWKA: W niedzielę katedra otwiera się dopiero o 12:00 ze względu na nabożeństwo. Na nabożeństwo możesz wejść za darmo, ale nie możesz swobodnie zwiedzać wnętrza — to tylko z biletem po 12:00.

2. Stary Pałac Królewski — defenestracja i Sala Władysławowska

Stary Pałac Królewski to miejsce, w którym pisały się czeskie dzieje — dosłownie. Sala Władysławowska to największa świecka gotycka hala w Europie Środkowej, a kiedy do niej wejdziesz, zrozumiesz dlaczego. Sklepienie jest niesamowite. Odbywały się tu koronacje, turnieje (tak, jeżdżono tu konno — po Schodach Jeździeckich, które zostały specjalnie do tego zbudowane), bankiety i polityczne obrady.

I jest tu okno, z którego w 1618 roku wyrzucono dwóch namiestników królewskich i ich sekretarza — słynna defenestracja praska, która doprowadziła do wojny trzydziestoletniej. Samo okno jest zaskakująco małe i niepozorne. Stoisz przy nim i myślisz „z TEGO ich wyrzucili?” — a przecież to zmieniło dzieje Europy. Podobno przeżyli, bo wpadli na stertę gnoju. Nie wiem, czy to prawda, ale historia jest genialna. 😁

Szczerze — wnętrza pałacu są dość surowe. Jeśli spodziewasz się przepychu w stylu Wersalu, możesz się rozczarować. To gotycki i renesansowy pałac, więc chodzi tu bardziej o przestrzeń, sklepienia i historię niż o złote żyrandole. Ale Sala Władysławowska jest tego warta.

3. Bazylika św. Jerzego — najstarszy kościół na zamku

Bazylika św. Jerzego to chyba miejsce, które turyści najczęściej pomijają, a przecież jest to najstarszy zachowany kościół na zamku — założony w 920 roku. Ceglano-czerwona romańska fasada wygląda inaczej niż wszystko inne w okolicy, a wnętrze ma tę szczególną, surową piękność, jaką mają budowle romańskie — żadnych ozdób, tylko czysta przestrzeń i światło.

W środku znajdziesz groby Przemyślidów i romańskie freski. Zwiedzanie jest szybkie — za 15–20 minut jesteś gotowy/a — ale atmosfera jest tego warta. To taki kontrast do katedry: zamiast wertykalnej, gotyckiej monumentalności masz tu horyzontalny romański spokój.

4. Złota Uliczka — dom Kafki nr 22

Złota Uliczka to chyba najbardziej fotografowane miejsce na zamku — malutkie, kolorowe domki przylepione do muru obronnego, gdzie kiedyś mieszkali złotnicy, strzelcy i służba. A w domku numer 22 podobno przez jakiś czas pracował Franz Kafka. „Podobno”, bo historycy kłócą się, czy tam naprawdę pisał, czy tylko mieszkała tam jego siostra — ale domek jest oznaczony i turyści tłumnie go odwiedzają.

A teraz szczera ocena: Złota Uliczka jest urocza, bez dwóch zdań. Te miniaturowe domki, wystawa historycznych kostiumów i zbroi na górnym piętrze, ekspozycja alchemii — to wszystko fajne. Ale jeśli przyjdziesz w szczycie (10:00–14:00 latem), będzie tam tyle ludzi, że ledwo się przeciśniesz. I wtedy zadajesz sobie pytanie, czy te kilka euro ekstra na bilecie było tego warte.

Jak na to sprytnie: Przyjdź po 17:00 latem lub po 16:00 zimą — wstęp jest BEZPŁATNY, a ludzi jest ułamek. Domki co prawda będą zamknięte, ale uliczką przejdziesz, zajrzysz przez okna i atmosferę poczujesz bez tłumów i bez płacenia. Szczerze? W ten sposób Złota Uliczka podoba mi się bardziej.

Alternatywnie — jeśli szukasz podobnej atmosfery historycznych uliczek bez tłumów, ruszaj na Nový Svět (więcej o tym w sekcji Ukryte miejsca). Jest kawałek od zamku, a turyści tam prawie nie zaglądają.

5. Pałac Lobkowiczów — ukryty skarb, który większość turystów omija

Pałac Lobkowiczów to jedyna prywatna nieruchomość na terenie Zamku Praskiego i powiedziałabym, że to jedno z najbardziej niedocenianych miejsc całego kompleksu. Większość ludzi o nim nie wie, bo nie jest częścią zamkowych tras — ma własny bilet za 11 € (275 CZK) i osobne wejście.

A w środku jest absolutnie zachwycająca kolekcja. Canaletto, Bruegel Starszy, Velázquez — to nazwiska, których spodziewałbyś się w Luwrze, a nie w pałacu na Zamku Praskim. Do tego oryginalne rękopisy Beethovena, Mozarta i Haydna — 3., 4. i 5. symfonia Beethovena w jego własnym piśmie. Dla miłośników muzyki to jak Święty Graal.

Pałac organizuje codzienne koncerty muzyki klasycznej w barokowej sali — a akustyka jest fantastyczna. Jest też taras z kawiarnią, skąd widok na Pragę konkuruje z tym z wieży katedry, tyle że bez 287 stopni i za cenę cappuccino.

Gdybyś miał/a wybrać tylko jedno płatne miejsce na zamku, szczerze powiem: rozważ Pałac Lobkowiczów. To połączenie światowej klasy sztuki, muzyki i widoku, a w dodatku nie ma tam ani w przybliżeniu tylu ludzi co w katedrze.

6. Zmiana warty — czy warto?

Zmiana warty na Zamku Praskim odbywa się co pełną godzinę od 7:00 do 20:00 — ale to, na co wszyscy się zjeżdżają, to uroczysta zmiana o 12:00. Wtedy grają fanfary, występuje 25 członków Orkiestry Straży Zamkowej i wymieniana jest flaga na I dziedzińcu.

Czy warto? To zależy od oczekiwań. Jeśli spodziewasz się czegoś na miarę Pałacu Buckingham, możesz być trochę rozczarowany/a — jest krótsza i mniej pompatyczna. W internecie znajdziesz recenzje od „piękne” po „nic specjalnego”. Ale jest za darmo, trwa kilka minut i jeśli akurat jesteś koło południa na zamku, dlaczego nie. Przygotuj się tylko na to, że na dobre miejsce przy I dziedzińcu trzeba będzie przyjść z wyprzedzeniem, bo zbierają się tłumy.

Moja rada: jeśli nie masz czasu czekać, nie zmieniaj przez to planu. Jeśli akurat przechodzisz koło południa, zatrzymaj się. Ale nie jedź tam specjalnie.

Ogrody Zamku Praskiego — najpiękniejsza część, którą turyści pomijają

Wiecie, co mnie na Zamku Praskim martwi najbardziej? Że większość turystów przejdzie katedrę, Złotą Uliczkę, zrobi sobie zdjęcie i odchodzi — a kompletnie omija ogrody, które moim zdaniem są najpiękniejszą częścią całego kompleksu. I są za darmo. Więc tę sekcję traktujcie jako moje osobiste lobbowanie za tym, żebyście do ogrodów zaglądnęli.

Ogród Królewski — 3,6 hektara piękna

Ogród Królewski leży po północnej stronie zamku i jest ogromny — 3,6 hektara, co w centrum Pragi trudno sobie nawet wyobrazić. Założył go w 1534 roku Ferdynand I Habsburg i jest tu mnóstwo historycznych perełek: Królewski Letni Pałac (czyli Belvedere) — elegancka renesansowa budowla, przed którą stoi Śpiewająca Fontanna — oraz Míčovna (sala do gry w piłkę), renesansowy budynek z dekoracją sgraffitową.

Ciekawostka: w Ogrodzie Królewskim podobno rosły pierwsze tulipany w Europie — przywiezione z Turcji. Dziś znajdziesz tu raczej zadbane klomby i okazałe drzewa, ale wiosną jest tu przepięknie.

Ogród jest idealny na odpoczynek po zwiedzaniu zamku. Ławeczki, cisza, zieleń, żadnych tłumów. Z Łukaszem przychodzimy tu często po prostu tak — usiąść, napić się kawy z termosu i popatrzeć na Belvedere.

Ogrody Południowe — projekt Plečnika i widoki na Pragę

Ogrody Południowe (Na Valech i Rajská zahrada — Ogród Rajski) rozciągają się na 500 metrach pod południowym murem zamku, a widoki stąd zapierają dech w piersiach. Widzisz całą Pragę pod sobą — Małą Stranę, Most Karola, dachy Starego Miasta. Przy dobrej pogodzie to chyba najbardziej fotogeniczne miejsce w całej Pradze.

Ogrody w latach 20. XX wieku zaprojektował słoweński architekt Josip Plečník — i jego podpis jest tu wyraźnie widoczny. Tarasy, kolumnady, pawilony widokowe — to taka elegancka, a jednocześnie delikatna architektura, która pięknie współgra ze stromym zboczem.

Jelení příkop — spokojna oaza, o której prawie nikt nie wie

Jelení příkop (Rów Jeleni) to głęboki, naturalny rów między zamkiem a Ogrodem Królewskim, którym kiedyś płynął potok Brusnice (i notabene wciąż płynie). Nazwa wzięła się od jeleni, które hodowano tu dla dworu królewskiego. Dziś to zielona oaza, w której spotkasz miejscowych biegaczy i kilku wtajemniczonych turystów.

Wstęp jest bezpłatny, ale godziny otwarcia zależą od miesiąca — w marcu 10:00–17:00, w czerwcu i lipcu 10:00–21:00, w październiku 10:00–18:00. Zimą jest zamknięty.

💡 WSKAZÓWKA: Godziny otwarcia ogrodów zmieniają się co rok — ogólnie ogrody są zamknięte od ok. 13 listopada do końca lutego. Aktualny harmonogram znajdziesz na oficjalnej stronie zamku. Jeśli jedziesz na zamek zimą, licz się z tym, że ogrodów nie zobaczysz.

Ukryte miejsca przy Zamku Praskim — dokąd turyści nie chodzą

Okolice Zamku Praskiego skrywają miejsca, które mają atmosferę dawnej Pragi bez tłumów i turystycznych pułapek. Jeśli masz czas, dodaj te miejsca do planu — nie pożałujesz. To jedne z nietypowych atrakcji Pragi, o których mało kto wie.

Nový Svět — romantyczna dzielnica, gdzie zatrzymał się czas

Nový Svět to malutka uliczka z kolorowymi domkami, jakieś pięć minut spaceru od zamku w kierunku Lorety — i to chyba moje ulubione miejsce w całych Hradczanach. Powstała w XIV wieku jako dzielnica biedoty i rzemieślników, i do dziś zachowała ten charakter małego miasteczka wewnątrz wielkiego miasta.

Domki mają urocze nazwy — U Złotego Nogi, U Złotej Gruszki, U Złotego Grona, U Złotej Gwiazdy. Jest tu drewniany dom U Raka, który jest podobno jedynym drewnianym domem w historycznym centrum Pragi. I ponoć jakiś czas mieszkał tu duński astronom Tycho de Brahe — historycy dyskutują o tym, ale podkreśla to klimat tego miejsca.

Na końcu uliczki znajdziesz Kavárna Nový Svět — małą, spokojną kawiarnię, gdzie możesz usiąść na zewnątrz i wypić świetną kawę w normalnych cenach (nie za zamkowe turystyczne dopłaty). Zamiast tłumów na Złotej Uliczce spróbuj Nový Svět — jest równie fotogeniczne, może nawet bardziej, i praktycznie bez turystów.

Strahov — biblioteka, browar i widoki

Klasztor na Strahowie jest kawałek od zamku (10 minut pieszo od Pohořelca) i ma dwie rzeczy, dla których warto tam wstąpić.

Biblioteka Strahowska (ok. 8 € / 190 CZK) to jedna z najpiękniejszych bibliotek na świecie — i mówię to bez przesady. Sala Teologiczna z barokowymi freskami i globusami oraz Sala Filozoficzna z drewnianymi regałami po sam sufit, pełnymi starych ksiąg — to jak wejść do filmu. Nie możesz wejść bezpośrednio między regały (patrzysz z drzwi), ale i tak jest to zachwycające.

Browar Klasztorny na Strahowie warzy własne piwo wprost na terenie klasztoru. Tradycja piwowarska sięga tu aż 1400 roku, choć współczesny minibrowar działa od 2001 roku. Piwo jest wyśmienite, jedzenie solidne — ale koniecznie zarezerwuj stolik, szczególnie w weekendy i w sezonie. Bez rezerwacji dostaniesz się z trudem. My raz przyszliśmy bez rezerwacji w sobotę i czekaliśmy jakieś 40 minut. Od tamtej pory zawsze dzwonimy wcześniej. 😅

Kawałek od klasztoru jest też restauracja Na Pekle z winną piwnicą — również przyjemna, choć trochę ukryta.

Fotogeniczne miejsca — gdzie robić zdjęcia

Jeśli zbierasz zdjęcia na Instagrama albo po prostu chcesz ładną pamiątkę:

• Ogrody Południowe — widok na Pragę z czerwonymi dachami, najlepsze światło po południu
• III dziedziniec — katedra św. Wita z bliska, rano bez ludzi
• Nový Svět — kolorowe domki z latarniami, piękne o każdej porze
• Ulica Nerudova (schodząc z górki) — ikoniczne domowe znaki i widok na kopułę kościoła św. Mikołaja
• Królewski Letni Pałac Belvedere — najczystsza budowla renesansowa w Pradze, piękna na zdjęciu
• Widok na zamek z dołu — z Mostu Karola lub z nabrzeża, najlepszy po zachodzie słońca, kiedy zamek jest podświetlony

💡 WSKAZÓWKA: Najlepsze światło do fotografowania zamku od wewnątrz jest rano (wschodnie światło na katedrę). Na zdjęcie zamku z zewnątrz najlepszy jest późne popołudnie i wieczór, kiedy jest podświetlony.

Gdzie zjeść na Zamku Praskim i w okolicy — bez turystycznych pułapek

Jedzenie w okolicach Zamku Praskiego to trochę pole minowe. Restauracje bezpośrednio na szlakach turystycznych bywają przesadnie drogie, a jakość odpowiada temu, że klient przychodzi raz i więcej nie wraca. Ale istnieją wyjątki — i kilka miejsc, do których chodzą też miejscowi. Podpowiem Ci, gdzie warto się wybrać.

Kuchyň (Ambiente) — czeska kuchnia z widokiem

Restauracja Kuchyň od grupy Ambiente to prawdopodobnie najlepsza restauracja bezpośrednio na terenie zamku. Koncept jest prosty — czeska i środkowoeuropejska kuchnia, porządne składniki, a przede wszystkim taras z widokiem na Pragę. Latem siedzenie na zewnątrz jest absolutnie fantastyczne.

Cenowo to kategoria średnia do wyższej — dania główne kosztują ok. 12–20 €, ale za jakość i lokalizację to odpowiednia cena. Zdecydowanie to nie jest turystyczna pułapka. Polecam zarezerwować, zwłaszcza stolik na tarasie.

Vikárka — historyczna restauracja od 1347 roku

Vikárka to restauracja z historią, z którą mało który lokal może konkurować — gościńce działają tu od 1347 roku, kiedy Karol IV nadał prawo warzenia piwa. Jest tuż przy zamku i serwuje czeską kuchnię. Atmosfera historycznych wnętrz jest fajna, choć jedzenie jest raczej solidne niż wyjątkowe. Ale gdzie indziej zjesz obiad w restauracji liczącej sobie prawie 700 lat?

Café Melvin Bistro — przy Złotej Uliczce

Mała kawiarnia tuż przy Złotej Uliczce, gdzie możesz napić się przyzwoitej kawy i zjeść ciastko. Nic rewolucyjnego, ale na szybką przerwę podczas zwiedzania sprawdzi się. Ceny odpowiadają lokalizacji — spodziewaj się nieco więcej niż w zwykłej praskiej kawiarni.

Kavárna Nový Svět — spokojne, przystępne cenowo

Mój ulubiony przystanek w okolicach zamku. Mała kawiarnia na uliczce Nový Svět, gdzie spokojnie usiądziesz, napijesz się wyśmienitej kawy w normalnych cenach i popatrzysz na kolorowe domki. Żadnych turystycznych tłumów, żadnych dopłat. Dokładnie takie miejsce, jakiego na Hradczanach byś się nie spodziewał/a.

Browar Klasztorny Strahov — własne piwo, ale rezerwuj!

O browarze pisałam wyżej — powtórzę tylko najważniejsze: zarezerwuj z wyprzedzeniem. Piwo jest wyśmienite (sv. Norbert w kilku odmianach), jedzenie solidne czeskie, atmosfera w klasztornych wnętrzach świetna. Bez rezerwacji ryzykujesz, że się nie dostaniesz do środka.

IPPA Café

Przyjemna kawiarnia z wyrobami cukierniczymi i śniadaniami w pobliżu zamku. Jeśli szukasz miejsca na spokojne śniadanie przed zwiedzaniem, to dobry wybór.

💡 WSKAZÓWKA: Ogólna zasada dotycząca jedzenia przy zamku — im bliżej głównej trasy turystycznej (Nerudova → zamek → Złota Uliczka), tym gorszy stosunek ceny do jakości. Skręć jedną uliczkę dalej, a będzie od razu lepiej. A jeśli masz czas, zejdź na Małą Stranę, gdzie wybór restauracji jest dużo większy i cenowo bardziej przystępny.

3 plany zwiedzania w zależności od czasu

Oto coś, czego na innych stronach o Zamku Praskim nie znalazłam — a jednocześnie to chyba najbardziej praktyczna rzecz, jaką mogę Ci dać. Trzy konkretne plany zwiedzania z harmonogramem czasowym, żebyś dokładnie wiedział/a, dokąd i kiedy iść. Szczególnie przydatne, jeśli planujesz, co zobaczyć w Pradze w jeden dzień.

Na 2 godziny — szybkie zwiedzanie, gdy masz mało czasu

To wariant „zobaczyć najważniejsze i nie przedłużać”. Idealny, jeśli masz w Pradze tylko jeden dzień i zamek to jeden z wielu przystanków.

9:00 — Dojedź tramwajem 22 na przystanek Pražský hrad. Przejdź na II dziedziniec, kup bilet na trasę B (10 € / 250 CZK) przy kasie — rano zwykle nie ma kolejki.

9:10 — Ruszaj prosto do katedry św. Wita. Przejdź nawę główną, zatrzymaj się przy witrażach Muchy, zajrzyj do kaplicy św. Wacława. Licz 20–30 minut.

9:40 — Przejdź do Starego Pałacu Królewskiego, przejdź Salę Władysławowską i spójrz na okno defenestracji. 15–20 minut.

10:00 — Szybki spacer przez bazylikę św. Jerzego — 10 minut wystarczy, żeby wchłonąć atmosferę najstarszego kościoła na zamku.

10:15 — Złota Uliczka — przejdź domki, zajrzyj do nr 22 Kafki, obejrzyj ekspozycję zbroi na górnym piętrze. 15–20 minut.

10:40 — Wejdź na punkt widokowy przy Ogrodach Południowych (jeśli są otwarte), zrób zdjęcie panoramy Pragi i zejdź Starymi Schodami Zamkowymi na Malostranską.

11:00 — Jesteś na dole na Małej Stranie. W sumie 2 godziny, a widziałeś/aś to najważniejsze.

Na pół dnia — polecany plan dla większości odwiedzających

To moja rekomendacja, jeśli chcesz poznać zamek porządnie, ale nie masz na to całego dnia. Zarezerwuj sobie ok. 4–5 godzin.

8:45 — Tramwaj 22 na przystanek Pohořelec. Zacznij na Strahowie — zwiędź Bibliotekę Strahowską (ok. 8 € / 190 CZK, otwiera o 9:00, zwiedzanie 20–30 minut). Jeśli jest za wcześnie na piwo, chociaż zajrzyj na teren klasztoru.

9:30 — Przejdź na Plac Hradczański i wejdź na zamek. Kup trasę B (10 € / 250 CZK) przy kasie na II dziedzińcu.

9:45 — Katedra św. Wita — poświęć jej czas, 30–40 minut. Jeśli chcesz wejść na wieżę (6 € / 150 CZK), dolicz kolejne 20 minut.

10:30 — Stary Pałac Królewski — 20 minut.

10:50 — Bazylika św. Jerzego — 15 minut.

11:05 — Pałac Lobkowiczów (11 € / 275 CZK) — to bonus, który większość ludzi pomija, ale naprawdę warto. Przejdź galerię, obejrzyj rękopisy i wypij kawę na tarasie z widokiem. 45–60 minut.

12:00 — Obiad w restauracji Kuchyň (rezerwuj z wyprzedzeniem) lub w Kavárna Nový Svět (jeśli wolisz coś lżejszego i tańszego).

12:45 — Spacer na Nový Svět — 15–20 minut powolnego spaceru fotogeniczną uliczką.

13:00 — Powrót przez teren zamku, przejście przez Ogrody Południowe (widoki!) i zejście na Małą Stranę.

13:30 — Gotowe. Zobaczyłeś/aś to najlepsze z zamku i okolic, a masz jeszcze całe popołudnie na Małą Stranę lub inne części Pragi.

Na cały dzień — dla miłośników historii i slow travel

To wariant dla tych, którzy chcą zanurzyć się w zamku i okolicy na dobre. Licz z 7–8 godzinami.

8:30 — Zacznij na Strahowie. Biblioteka Strahowska (ok. 8 € / 190 CZK), spacer po terenie klasztoru, widok na Pragę z tarasu przy klasztorze.

9:15 — Przejdź na zamek. Kup trasę A (14 € / 350 CZK) + bilet na wieżę katedry (6 € / 150 CZK).

9:30 — Katedra św. Wita — tym razem poświęć jej naprawdę dużo czasu. Witraże, kaplica św. Wacława, krypta królewska, a potem 287 stopni na wieżę. 60–75 minut łącznie.

10:45 — Stary Pałac Królewski włącznie z ekspozycją Historia Zamku Praskiego (część trasy A). 30–40 minut.

11:25 — Bazylika św. Jerzego — 15 minut.

11:45 — Złota Uliczka — w południe będzie tu więcej ludzi, ale z trasą A masz wstęp. Przejdź ją w spokoju, z górnym piętrem. 20–30 minut.

12:15 — Uroczysta zmiana warty na I dziedzińcu. Przyjdź z wyprzedzeniem, żeby mieć dobre miejsce.

12:30 — Obiad. Albo Kuchyň (z rezerwacją), albo zejdź na Strahov do Browaru Klasztornego (z rezerwacją!). Godzina na obiad.

13:30 — Pałac Lobkowiczów (11 € / 275 CZK) — galeria, rękopisy, koncert (jeśli akurat grają), taras. 60 minut.

14:30 — Ogród Królewski — spacer, Belvedere, Śpiewająca Fontanna, Míčovna. 30–45 minut.

15:15 — Jelení příkop — spokojny spacer wśród zieleni. 20 minut.

15:40 — Nový Svět — kawiarnia, zdjęcia, atmosfera. 30 minut.

16:10 — Spacer przez Ogrody Południowe z widokami na Pragę. 20–30 minut.

16:40 — Zejście na Małą Stranę ulicą Nerudovą, ewentualnie przystanek na lody lub wino.

17:30 — Gotowe. Spędziłeś/aś na zamku i w okolicach cały dzień i zobaczyłeś/aś naprawdę wszystko.

Festiwal Szekspirowski i inne wydarzenia na zamku

Zamek Praski to nie tylko muzeum — w ciągu roku odbywa się tu mnóstwo wydarzeń i imprez, które warto wziąć pod uwagę planując wycieczkę. A jedno z nich szczególnie sobie upodobałam.

Festiwal Szekspirowski — teatr pod gołym niebem

Festiwal Szekspirowski odbywa się co lato przy Najwyższym Burgrabstwie wprost na terenie Zamku Praskiego (i w innych miejscach, np. w HAMU). W 2026 roku trwa od 24 czerwca do 5 września, granych jest 8 sztuk — od komedii jak Komedia omyłek i Jak wam się podoba po tragedie jak Otello i Makbet.

Z Łukaszem jeździmy tam regularnie i za każdym razem to magiczne przeżycie. Wyobraź sobie: siedzisz pod gołym niebem, za plecami wznoszą się mury Zamku Praskiego, słońce zachodzi, a na scenie odgrywany jest Szekspir. Początek o 20:30, czyli dokładnie wtedy, gdy robi się ciemno i atmosfera gęstnieje. Dostaję gęsiej skórki, nawet kiedy tylko o tym piszę. ☺️

Bilety kosztują 18–60 € (w zależności od miejsc i przedstawienia) i kupuje się je przez Ticketmaster. W sezonie się wyprzedają, więc kupuj z wyprzedzeniem.

A teraz ciekawostka, którą muszę się podzielić, nawet jeśli z zamkiem nie ma wiele wspólnego. Na Festiwalu Szekspirowskim spotkaliśmy kiedyś sąsiada z mojego dzieciństwa — nasze mamy mieszkają obok siebie w Písku (miasteczko w południowych Czechach). Pogadaliśmy, powiedzieliśmy sobie, jaki ten świat jest mały, i poszliśmy na swoje miejsca. Kilka lat później wszyscy wróciliśmy do Písku, a z jego żoną zaszłyśmy w ciążę niemal w tym samym czasie — mamy równolatków. Więc Festiwal Szekspirowski na Zamku Praskim ma na sumieniu nie tylko kulturalne przeżycia, ale najwidoczniej też jakąś kosmiczną synchroniczność. 😁

Inne wydarzenia na zamku

W ciągu roku na zamku odbywają się też koncerty, wystawy i inne wydarzenia kulturalne. Śledź oficjalną stronę zamku lub media społecznościowe — od czasu do czasu pojawiają się też specjalne nocne zwiedzania czy tematyczne imprezy wokół Bożego Narodzenia.

Zamek Praski — ciekawostki, których nie znajdziesz gdzie indziej

Na koniec kilka ciekawostek, które nie zmieściły mi się gdzie indziej, ale szkoda byłoby ich nie wspomnieć:

• Zamek Praski jest według Księgi Rekordów Guinnessa największym zabytkowym kompleksem zamkowym na świecie — powierzchnia ponad 70 000 m². Dla porównania: Pałac Buckingham ma „tylko” 77 000 m² łącznej powierzchni użytkowej, ale jako kompleks zamkowy Zamek Praski jest unikatowy.
• Czeskie klejnoty koronne przechowywane są w komnaterze koronnej katedry św. Wita za siedmioma zamkami. Klucze posiada siedem osobistości — prezydent, premier, arcybiskup praski, przewodniczący obu izb parlamentu, proboszcz kapituły metropolitalnej i prezydent Pragi. Wszystkich siedem musi się spotkać, żeby komnatę otworzyć. Zdarza się to niezwykle rzadko.
• Daliborka — wieża przy Złotej Uliczce, gdzie był rzekomo więziony rycerz Dalibor z Kozojed, który podobno w więzieniu nauczył się grać na skrzypcach. Bedřich Smetana na podstawie tej historii skomponował operę Dalibor.
• Kontrole bezpieczeństwa — od 2023 roku, za prezydenta Pavla, zniesiono powszechne bramki wykrywające przy wejściach na zamek. Kontrole odbywają się tylko wyrywkowo, więc wejście jest szybsze i płynniejsze. Zamek jest znowu bardziej „otwarty” dla publiczności, jak to było historycznie w zwyczaju.
• Katedra św. Wita kryje witraże Alfonsa Muchy — ale Mucha zaprojektował je dopiero w 1931 roku, czyli w wieku 71 lat. Trzecia kaplica na lewo nosi nazwę Nowa Kaplica Arcybiskupia, a secesyjny styl Muchy w gotyckim kościele jest zaskakująco harmonijny.

Najczęściej zadawane pytania o Zamku Praskim (FAQ)

Przyznam się do czegoś, co mnie jako mieszkankę południowych Czech trochę zawstydza. Slavonice Czechy — to miasteczko nie pojawiło się na mojej mapie aż do 27. roku życia. 😅 Wiem, brzmi to absurdalnie — wyrosłam na południu Czech, objechałam chyba każde miasteczko od Czeskich Budziejowic po Třeboň, ale Slavonice jakoś zawsze mi umykały. Dopiero gdy wybraliśmy się z Łukaszem na wycieczkę po Czeskiej Kanadzie, w końcu tam zatrzymaliśmy się — a ja stałam na rynku z otwartymi ustami i myślałam: „Gdzie to było przez całe moje życie?”

Wyobraźcie sobie małe miasteczko na samym południu Czech, kilka kilometrów od granicy z Austrią, gdzie czas zatrzymał się gdzieś w XVI wieku. Rynek otoczony renesansowymi kamienicami ze sgrafitami, które wyglądają jak z podręcznika historii sztuki. Wąskie uliczki, gdzie za każdym rogiem czeka kolejny kamienny detal, przy którym się zatrzymacie. Podziemia pełne średniowiecznych korytarzy, w których woda sięga do kostek. A do tego ta szczególna atmosfera miejsca, które leży z dala od głównych szlaków turystycznych — żadnych tłumów, żadnych kolejek, tylko wy i setki lat historii.

Slavonice natychmiast trafiły do mojego TOP południowoczeskich miast, tuż obok Czeskiego Krumlova i Jindřichova Hradca. I szczerze? Pod pewnym względem Slavonice je przebiły — tą autentycznością i spokojem, którego w bardziej znanych miastach już trudno znaleźć.

W tym artykule znajdziecie 13 wskazówek, co zobaczyć i robić w Slavonicach — od renesansowego rynku i średniowiecznych podziemi przez bunkry z 1938 roku aż po baśniowy las dla dzieci. Podpowiem wam, gdzie się zatrzymać, gdzie dobrze zjeść, dokąd wybrać się na wycieczkę w okolicy i dlaczego Slavonice powinny znaleźć się na waszej liście, nawet jeśli nigdy o nich nie słyszeliście.

Podsumowanie

• Slavonice to miejski rezerwat zabytków na południu Czech z jednymi z najpiękniejszych renesansowych sgrafitowych fasad w całej Europie — a przy tym bez tłumów turystów.
• Renesansowy rynek to absolutny skarb — ponad 50 zabytkowych kamienic z gotyckim rdzeniem i renesansowymi fasadami, bogato zdobione szczyty i podcienia.
• Podziemia Slavonic to unikalne przeżycie — średniowieczne korytarze z XIII wieku, w których brodzicie się w wodzie (kalosze i peleryny dostaniecie). Wstęp od ok. 1,50 EUR.
• Wieża miejska ma 176 schodów, a nagrodą jest panoramiczny widok na całe miasto i Czeską Kanadę.
• Ze Slavonic prowadzą świetne wycieczki w okolicę — zamek Landštejn, wieża widokowa U Jakuba czy kąpiel w stawie Osika.
• Z dziećmi jest co robić — Ścieżka baśniowym lasem, mini ZOO w Bejčkově mlýně, ogromny labirynt grabowy u Dolní Pěny czy ZOO Na Hrádečku.
• Noclegi od ok. 14 EUR/os/noc (zamek Dobrohoř!) po luksusowy Hotel U Růže z vinotéką w średniowiecznych piwnicach.
• Gastro tip #1: Hospůdka v Mázhauzu — najlepsza restauracja w mieście według TripAdvisora i według nas.
• Na zwiedzanie samych Slavonic wystarczy jeden dzień, ale z wycieczkami w okolicę spokojnie spędzicie tu przedłużony weekend.
• Slavonice leżą na ścieżce rowerowej Greenway Praha–Wiedeń — raj dla rowerzystów.
• Najlepszy czas na wizytę to maj–wrzesień, ale i poza sezonem Slavonice mają swój urok.

Kiedy jechać do Slavonic i jak tam dotrzeć

Slavonice leżą na samym południu Czech, dosłownie kilka kilometrów od granicy z Austrią, w regionie zwanym Czeską Kanadą. Zanim przejdziemy do wskazówek, co tu zobaczyć, powiedzmy sobie, kiedy najlepiej jechać i jak dotrzeć do tego ukrytego klejnotu.

Kiedy jest najlepszy czas na wizytę w Slavonicach

Idealny okres to od maja do września — pogoda jest przyjemna, wszystkie atrakcje są otwarte (podziemia, wieża, zamki) i można kąpać się w okolicznych stawach. Lipiec i sierpień to oczywiście najcieplejsze i najbardziej ożywione miesiące, ale uwaga — to jednocześnie główny sezon i niektóre restauracje mogą być pełniejsze. Mimo to w Slavonicach jest wielokrotnie mniej ludzi niż np. w Czeskim Krumlowie, więc bez paniki. 😉

Jeśli nie przeszkadza wam chłodniejsza pogoda i nie planujecie kąpieli, wiosna (kwiecień–maj) i początek jesieni (wrzesień–październik) są absolutnie piękne — miasto ma szczególną melancholijną atmosferę, a sgrafita na fasadach kamienic wyglądają fantastycznie w miękkim świetle. Zimą wiele rzeczy jest zamkniętych, ale zaśnieżony rynek też ma swój urok.

Wskazówka: W pierwszą sobotę sierpnia odbywa się pokaz wojskowy „Atak na bunkry 1938″ w kompleksie fortyfikacyjnym — jeśli traficie na ten termin, to niezapomniane przeżycie.

Jak dotrzeć do Slavonic

Samochodem to najwygodniejsza opcja, zwłaszcza jeśli chcecie zwiedzić także okolice:

• Z Warszawy: ok. 7–8 godzin (ok. 650 km, przez Wrocław i Pragę lub przez Katowice i Brno)
• Z Krakowa: ok. 5–6 godzin (ok. 450 km, przez Ostrawa i Brno)
• Z Wrocławia: ok. 4–5 godzin (ok. 350 km, przez Pragę lub Brno)

Pociągiem lub autobusem do Slavonic można dotrzeć, ale wymaga to cierpliwości i przesiadki — najczęściej przez Jindřichův Hradec lub Dačice. Nie jest to najwygodniejsza opcja, ale da się.

Na rowerze to chyba najbardziej romantyczny sposób — przez Slavonice przebiega międzynarodowa ścieżka rowerowa Greenway Praha–Wiedeń (trasa nr 48), o której piszę więcej poniżej.

Parkowanie w Slavonicach

Parkowanie jest tu bezstresowe. Bezpośrednio na Náměstí Míru (Rynku Pokoju) zaparkujecie za ok. 0,40 EUR/godzinę, co w porównaniu z większymi miastami to śmieszna kwota. W okolicznych uliczkach i na peryferyjnych parkingach zaparkujecie za darmo. My zostawiliśmy auto kawałek od rynku i wszystko obeszliśmy pieszo — centrum jest malutkie i obejdziecie je w chwilę.

Gdzie się zatrzymać w Slavonicach + ile to kosztuje

Slavonice to małe miasteczko, ale wybór noclegów jest zaskakująco bogaty — od zabytkowych hoteli bezpośrednio na rynku, przez rodzinne pensjonaty, aż po zamek, w którym przenocujecie za cenę jednego cappuccino w Pradze. 😅 Ceny są ogólnie znacznie niższe niż w popularnych turystycznie miastach południowych Czech, co jest kolejnym powodem, dla którego kocham Slavonice.

Oto przegląd najlepszych miejsc, w których byliśmy lub które mają świetne oceny:

Noclegi bezpośrednio w Slavonicach

Hotel U Růže ★★★★ — Jeśli chcecie pozwolić sobie na to, co najlepsze w Slavonicach, to oczywisty wybór. Luksusowy hotel bezpośrednio na rynku z wellness i — uwaga — vinotéką w piwnicach z VIII–XII wieku, które są połączone z podziemiami Slavonic. Czyli pijecie kieliszek wina dosłownie w historii. Od ok. 48 EUR/os/noc.

Hotel Besídka ★★★ — Renesansowa kamienica z 19 unikalnymi pokojami, z których każdy ma inny styl. Ocena 8.4/10 na Booking.com. Ważna praktyczna wskazówka: w weekendy Besídka jest jedną z niewielu restauracji, gdzie dostaniecie kolację, więc jeśli tu nocujecie, macie z głowy. Od ok. 46 EUR/os/noc.

Hotel Pivonka ★★★ (dawniej hotel Arkada) — Zabytkowa kamienica z XVI wieku z restauracją, gdzie gotują kuchnię południowoczeską i austriacką — ta bliskość Austrii po prostu się tu odczuwa. Mają też wypożyczalnię rowerów, więc jeśli planujecie wybrać się na Greenway, to praktyczne.

Vila Slavonice — Nasze polecenie numer jeden dla rodzin z dziećmi. Najwyżej oceniany nocleg w Slavonicach, z pokojem zabaw dla dzieci i w pełni wyposażoną kuchnią. Od ok. 80 EUR/noc za całą willę (do 6 osób) — to około 13 EUR na osobę, jeśli jedziecie w pełnym składzie. Rewelacja.

Penzion Secesní dům — Piękna secesyjna architektura i od 20 EUR/os/noc cenowo najdostępniejsza opcja bezpośrednio w mieście.

Noclegi w okolicy Slavonic (do 10 km)

Bejčkův mlýn (2 km od centrum) — Idylliczny nocleg w otulinie przyrodniczej Slavonic z mini ZOO, gdzie dzieci mogą karmić osiołki, owieczki i kozy (o tym więcej w sekcji dla rodzin). Do tego kort tenisowy i piwnica winna. Idealny dla rodzin, które chcą być blisko miasta, ale wśród natury.

Zámek Dobrohoř (10 km) — Chcecie spać w zamku? Od 14 EUR/os/noc! To nie jest błąd w druku. Zamek Dobrohoř oferuje nocleg w cenie, która zapiera dech. My tam nie byliśmy, ale za tę cenę warto spróbować.

Landštejnský dvůr (10 km) — Bezpośrednio pod zamkiem Landštejn, z placem zabaw i specjałami rybnymi w restauracji. Jeśli planujecie wizytę na zamku, lepszego punktu wypadowego nie znajdziecie.

Ile kosztuje weekend w Slavonicach dla dwojga

Slavonice są przyjemnie tanie. Orientacyjny budżet na przedłużony weekend (3 noce) dla dwojga:

• Nocleg: 120–290 EUR (20–48 EUR/os/noc × 2 × 3)
• Jedzenie i picie: 80–140 EUR (obiady i kolacje w restauracjach, kawiarnie)
• Wstępy: ok. 20–32 EUR (podziemia, wieża, zamek Landštejn)
• Paliwo z Polski i z powrotem: ok. 80–120 EUR (w zależności od trasy)
• Razem: ok. 260–580 EUR dla dwojga na 3 noce, w zależności od poziomu noclegu

W porównaniu np. z Czeskim Krumlovem jest to znacznie tańsze — a przeżycia porównywalne.

Slavonice: 8 miejsc, które musicie zobaczyć, i co tu robić

Teraz przejdźmy do tego, co najważniejsze — co w Slavonicach zobaczyć i przeżyć. Miasto jest wprawdzie małe (mieszka tu niecałe 2 500 osób), ale koncentracja atrakcji na metr kwadratowy jest niesamowita. Przygotowałam dla was 8 wskazówek dotyczących samego miasta, od renesansowego rynku przez tajemnicze podziemia aż po ścieżkę rowerową, która dowiezie was do Wiednia. ☺️

1. Renesansowy rynek i sgrafita — spacer po zabytkowym centrum

To właśnie dlatego stałam na rynku z otwartymi ustami. Náměstí Míru (Rynek Pokoju) i przylegający do niego Horní náměstí (Rynek Górny) są otoczone ponad 50 zabytkowymi kamienicami w stylu gotyckim, renesansowym i barokowym. A ponad 20 z nich zdobią figuralne, ornamentalne i architektoniczne sgrafita z XVI wieku — te subtelne, ryte obrazy na fasadach, które wyglądają jak olbrzymie grafiki wyrzeźbione w tynku.

Slavonice wzbogaciły się w XVI wieku dzięki temu, że leżały na ważnym szlaku pocztowym Praga–Wiedeń. Mieszczanie inwestowali wówczas w przebudowę swoich kamienic i zatrudniali najlepszych artystów. Rezultat? Jedna z najbardziej spójnych kolekcji renesansowej sgrafitowej dekoracji w całej Europie. I to nie przesada — miasto jest miejskim rezerwatem zabytków od 1961 roku.

Moja rada: Nie kierujcie się żadnym planem. Po prostu spacerujcie po rynku i uliczkach, podnoście głowę i podziwiajcie detale. Każda kamienica jest inna, każdy szczyt opowiada inną historię. Pod podcieniami możecie usiąść na kawę (o kawiarniach poniżej) i po prostu chłonąć atmosferę. To jak muzeum pod gołym niebem, tylko bez biletu i bez zakazu fotografowania. 😁

Praktyczna wskazówka: W Centrum Informacji Turystycznej na Náměstí Míru 476 możecie wziąć mapę z zaznaczonymi najważniejszymi kamienicami i sgrafitami. Otwarte jest w głównym sezonie (lipiec–sierpień) codziennie 9:00–17:00, w czerwcu i wrześniu codziennie 8:00–17:00.

2. Podziemia Slavonic — średniowieczne korytarze, w których brodzicie się w wodzie

A teraz to, co najlepsze — przynajmniej dla mnie osobiście. Podziemia Slavonic to sieć średniowiecznych korytarzy z XIII wieku, wykutych bezpośrednio w skale pod miastem. Łączna długość to niesamowite 1 375 metrów, a korytarze znajdują się na głębokości 4–7 metrów pod powierzchnią. Udostępnione są od 1998 roku.

Co czyni podziemia Slavonic tak wyjątkowymi? Woda. W korytarzach utrzymuje się stały poziom wody gruntowej, która sięga do wysokości około 20 cm. Czyli dosłownie brodzicie się przez średniowieczne podziemia po kostki w wodzie. 😅 Nie martwcie się, przy wejściu dostajecie pelerynę i kalosze w cenie biletu — więc poradzą sobie nawet ci, którzy założyli białe tenisówki (jak ja).

Do wyboru macie dwie trasy:

• Długa trasa: ok. 400 metrów, 45–60 minut, ok. 3 EUR dorośli / ok. 1,50 EUR ulgowy — to polecam, jeśli macie czas. Przejdziecie większość korytarzy i przeżycie jest intensywniejsze.
• Krótka trasa: ok. 150 metrów, 20–25 minut, ok. 1,50 EUR dorośli / ok. 1,20 EUR ulgowy — idealna, jeśli idziecie z mniejszymi dziećmi lub macie mało czasu.

Wejście jest z sieni kamienicy nr 480 na Náměstí Míru — znajdziecie je łatwo, jest w lokalu cukierni. Tak, dobrze czytacie — do podziemi wchodzi się z cukierni. Slavonice po prostu potrafią zaskoczyć. ☺️

Szczere ostrzeżenie: Pod ziemią jest chłodno (około 10°C przez cały rok) i wilgotno. Nawet latem weźcie coś cieplejszego. A jeśli cierpicie na klaustrofobię, niektóre odcinki są dość wąskie — rozważcie krótką trasę lub po prostu to odpuśćcie.

3. Wieża miejska — 176 schodów i panoramiczny widok

Jeśli lubicie widoki (a kto nie lubi), wieża miejska przy kościele Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny to obowiązkowy przystanek. Wieża ma 56 metrów wysokości, została ukończona w 1549 roku, a na platformę widokową prowadzi 176 schodów. Nagrodą jest panoramiczny widok na całe miasto — sgrafitowe dachy, czerwone dachówki, okoliczne wzgórza Czeskiej Kanady, a przy dobrej pogodzie widać daleko w głąb Austrii.

Sam kościół Wniebowzięcia NMP to późnogotycka trzynawowa bazylika z XIV wieku z pięknym sklepieniem żebrowym i wart jest zajrzenia, nawet jeśli nie wchodzicie na wieżę.

Praktyczna wskazówka: Wieża jest otwarta głównie w sezonie letnim. Wstęp jest symboliczny (kilka euro). Aktualne informacje znajdziecie w Centrum Informacji Turystycznej na rynku lub na stronie internetowej miasta. Z małymi dziećmi w wózku oczywiście się nie da — 176 schodów to 176 schodów. 😅

4. Kompleks fortyfikacyjny i bunkry — kawałek żelaznej kurtyny

To coś dla wszystkich miłośników współczesnej historii i tych, którzy chcą sobie uświadomić, jak blisko była wojna. Na obrzeżach Slavonic znajduje się Muzeum Czechosłowackiego Umocnienia 1935–1938 — kompleks z 11 zrekonstruowanymi bunkrami typu 37, potocznie zwanymi „ropíky”.

Dwa z bunkrów są w pełni wyposażone i uzbrojone oraz dostępne dla zwiedzających. Możecie zajrzeć do środka, zobaczyć, jak wyglądało życie żołnierzy w tych ciasnych przestrzeniach, i przejść ścieżkę edukacyjną z 13 przystankami, która prowadzi przez całe umocnienie.

Slavonice leżały bezpośrednio na granicy Sudetów, a umocnienia miały zatrzymać ewentualny atak z Austrii, która w 1938 roku była już częścią nazistowskich Niemiec. Kiedy przyszedł Monachium, umocnień nigdy nie użyto w walce — a mimo to (lub właśnie dlatego) spacerowanie między bunkrami to mocne przeżycie. Stoisz tu i myślisz, co by się stało, gdyby…

Wskazówka: Co roku w pierwszą sobotę sierpnia odbywa się pokaz wojskowy „Atak na bunkry 1938″ z mundurami z epoki, techniką i pirotechniką. Jeśli traficie na ten termin, to przeżycie nawet dla tych, którzy na co dzień nie interesują się historią wojskowości.

Chłopaki (i chłopaki w dorosłych mężczyznach 😁) będą zachwyceni. Z Łukaszem spędziliśmy tam więcej czasu, niż pierwotnie planowałam.

5. Ceramika Maříž — namaluj własny kubek

To wskazówka, którą docenią przede wszystkim rodziny z dziećmi, ale właściwie też dorośli, którzy chcą przywieźć oryginalną pamiątkę. Keramika Maříž ma główną pracownię w pobliskiej Maříži (kilka kilometrów od Slavonic), ale bezpośrednio na rynku znajdziecie ich filię Ceramic Art & Salad — kawiarnię połączoną z pracownią ceramiczną.

Działa to tak: wybieracie kubek, miskę lub talerz i malujecie na nim własny wzór. Ceramika jest potem wypalana i wysyłana do was pocztą. To absolutnie świetna aktywność, zwłaszcza przy złej pogodzie, kiedy nie wiecie, co ze sobą zrobić. Dzieci to uwielbiają, ale przyznaję, że mnie to bawi równie mocno. 😅

W kawiarni Ceramic Art & Salad możecie przy okazji napić się niezłej kawy i zjeść lekki lunch — sałatkę lub kanapkę. Czyli łączycie przyjemne z przyjemnym.

Praktyczna wskazówka: Liczcie się z tym, że malowanie trwa ok. 1–2 godziny, a cena zależy od wybranego elementu ceramiki (ok. 8–20 EUR za sztukę + przesyłka). Gotowy produkt dostajecie pocztą za 2–3 tygodnie.

6. Gdzie zjeść w Slavonicach — przewodnik gastronomiczny

Slavonice to nie Praga ani Czeskie Budziejowice — wybór restauracji jest ograniczony, ale jakość zaskakująco dobra. Muszę was jednak szczerze uprzedzić o jednej rzeczy: poza głównym sezonem i w weekendy może być problem ze znalezieniem otwartej restauracji na kolację. Przekonaliśmy się o tym na własnej skórze. Więc planujcie z wyprzedzeniem i ewentualnie rezerwujcie.

Hospůdka v Mázhauzu — Nasz bezwzględny numer jeden. To najlepiej oceniana restauracja w Slavonicach na TripAdvisorze i całkowicie zasłużenie. Uczciwa czeska kuchnia, około 50 miejsc wewnątrz plus letni taras. Porcje są duże, ceny rozsądne, a atmosfera dokładnie taka, jakiej oczekujecie w południowoczeskim miasteczku — żadnych niepotrzebnych fajerwerków, po prostu dobre jedzenie. Polecam rezerwację, szczególnie w weekendy.

Restaurace Besídka (w hotelu Besídka) — Pizza i kuchnia europejska. I tu ta ważna wskazówka: w weekendy to jedna z niewielu restauracji, gdzie dostaniecie kolację. Więc jeśli zaplanowaliście romantyczny weekend i nie chcecie jeść bułki z plecaka, miejcie Besídkę w odwodzie.

Hotel U Růže — Restauracja bezpośrednio na rynku z letnim ogródkiem. Przyjemne posiadówki z widokiem na sgrafitowe fasady. Cenowo nieco wyżej, ale warto.

Kavárna U nás doma — Jeśli kochacie wyborną kawę, to jest wasze miejsce. Bardzo dobra kawa w przyjemnym otoczeniu.

KAFE A HRNKY — Kolejna kawiarnia na rynku, idealna na szybki przystanek.

Ceramic Art & Salad — Już wspominałam powyżej — kawiarnia połączona z ceramiką. Lekkie obiady, sałatki, dobra kawa.

Szczere ostrzeżenie: W Slavonicach po prostu nie macie wyboru spośród 50 restauracji jak w Jindřichovym Hradcu. Ale te, które tu są, robią swoją robotę dobrze. Tylko nie liczcie na to, że o 21:00 gdzieś bez rezerwacji usiądziecie do kolacji — to małe miasto i restauracje zamykają wcześnie.

7. Greenway Praga–Wiedeń — ścieżka rowerowa przechodząca przez Slavonice

Jeśli jesteście rowerzystami (albo choćby rekreacyjnymi pedałującymi jak ja), to was zainteresuje. Przez Slavonice przebiega międzynarodowa ścieżka rowerowa Greenway Praga–Wiedeń (oznaczona jako trasa nr 48), która liczy łącznie 470 km, w tym 350 km na terytorium Czech.

Trasa prowadzi przez przepiękne zakątki Czech i Moraw: Praga–Týnec nad Sázavou–Sedlčany–Tábor–Jindřichův Hradec–Slavonice–Vranov nad Dyjí–Znojmo–Mikulov–Wiedeń. Nie trzeba jechać całej trasy — wiele osób wybiera tylko odcinek. A odcinek wokół Slavonic i Czeskiej Kanady należy do najpiękniejszych. Pagórkowaty krajobraz, lasy, stawy, romantyczne miasteczka.

W Hotelu Pivonka (wspomnianym wyżej) możecie wypożyczyć rowery, jeśli nie macie swoich. A jeśli planujecie tylko krótszą wycieczkę, polecam przejechać trasę Slavonice–Landštejn–Staré Město pod Landštejnem — piękny krajobraz, niewymagający teren, a na końcu nagroda w postaci zamku Landštejn.

8. Trójstyk granic Czechy–Morawy–Austria

Na zakończenie spaceru po Slavonicach dam wam wskazówkę na drobną, ale symbolicznie ciekawą wycieczkę. Niedaleko miasta znajduje się kamień graniczny trójstyku, gdzie spotykają się granice Czech, Moraw i Austrii. To taki punkt, w którym stoicie w trzech miejscach naraz — jedną nogą w Czechach, drugą na Morawach, a ręką sięgacie do Austrii. 😁

Sam kamień graniczny niczym spektakularnym nie jest, przyznajmy — to po prostu kamień w krajobrazie. Ale wycieczka do niego to przyjemny spacer, a dla dzieci to świetna zabawa (mogą powiedzieć, że były w trzech „krajach” naraz). A w kontekście historii — tędy przebiegała żelazna kurtyna, tu kończył się świat — to miejsce z pewną cichą powagą.

Wycieczki w okolicy Slavonic: 3 wskazówki, dokąd się wybrać

Same Slavonice obejdziecie w ciągu jednego dnia, ale okolica oferuje tyle pięknych miejsc, że szkoda byłoby nie wybrać się także poza miasto. Czeska Kanada to region pełen lasów, stawów, wzgórz i zabytków — a Slavonice są idealnym punktem wypadowym do jego poznawania. Oto 3 wskazówki na najlepsze wycieczki w okolicy.

9. Zamek Landštejn — jeden z najstarszych kamiennych zamków w Czechach

Około 15 km od Slavonic wznosi się zamek Landštejn — jeden z najstarszych i najpotężniejszych wczesnogotyckich kamiennych zamków w całej Republice Czeskiej. I muszę powiedzieć, że to dokładnie ten typ zamku, jaki sobie wyobrażacie, gdy słyszycie „średniowieczny zamek” — masywne wieże, kamienne mury i widok, od którego zapiera dech.

Co mnie na Landštejnie zachwyciło: zwiedzanie odbywa się bez przewodnika. Swobodnie poruszacie się po całym terenie, wchodzicie po schodach, zaglądacie do pomieszczeń i nikt was nie pogania. Dla rodzin z dziećmi to idealne rozwiązanie — żadnych „nie dotykać” i „cisza”. Dzieci mogą tu być dziećmi.

Wstęp: dorośli ok. 4 EUR, dzieci 6–15 lat ok. 3 EUR, dzieci do 6 lat za darmo. Za tę cenę dostajecie przeżycie, które śmiało konkuruje z wielokrotnie droższymi zamkami.

W pobliżu zamku znajdziecie też park linowy Landštejn, gdzie mogą się wspinać zarówno dzieci, jak i dorośli. A jeśli szukacie noclegu w okolicy, Landštejnský dvůr bezpośrednio pod zamkiem to świetny wybór.

Więcej o zamku napisałam w osobnym artykule: Zamek Landštejn: praktyczne wskazówki na wizytę.

10. Wieża widokowa U Jakuba — widok na całą Czeską Kanadę

Jeśli chcecie zobaczyć, dlaczego ten region nazywa się Czeska Kanada, wejdźcie na wieżę widokową U Jakuba na Havlovej Górze koło Valtínova. To drewniana wieża wybudowana w 2013 roku, oferująca 360° widok na pagórkowaty krajobraz pełen lasów i stawów, który rzeczywiście przypomina kanadyjską dzicz — tylko w mniejszej skali i bez niedźwiedzi. 😁

Wieża jest częścią ścieżki edukacyjnej prowadzącej do osobliwie nazwanego Ďáblova prdel (Diabelski Tyłek) — formacji skalnej, przy której warto się zatrzymać. Ścieżka jest niewymagająca i poradzą sobie z nią nawet mniejsze dzieci.

Wskazówka: Połączcie wycieczkę na wieżę widokową z wizytą na zamku Landštejn — są stosunkowo blisko siebie i razem tworzy to piękną półdniową wycieczkę.

11. Kąpiele w okolicy: staw Osika i inne

Czeska Kanada jest usiana stawami i latem kąpiel jest jedną z głównych aktywności. Oto najlepsze miejsca na orzeźwienie w okolicy Slavonic:

Staw Osika (koło wsi Albeř) — To nasze bezwzględne polecenie, szczególnie dla rodzin z małymi dziećmi. Staw ma 68 hektarów, piaszczystą plażę z łagodnym wejściem do wody — idealny dla maluchów, które nie musicie się bać puszczać nad wodę. Spędziliśmy tu piękne popołudnie, a dzieci były w siódmym niebie.

Dědkův rybník — Najbliższe miejsce do kąpieli od Slavonic, praktyczne, jeśli nie chcecie daleko jechać.

Šatlava rybník (koło Stálkova) — Mniejszy, spokojniejszy, mniej ludzi. Idealny dla tych, którzy szukają ciszy.

Kąpielisko Dačice — Jeśli preferujecie klasyczne kąpielisko z toboganem, zjeżdżalnią i basenem dla dzieci, wybierzcie się do pobliskich Dačic. To ok. 20 minut samochodem od Slavonic i dla dzieci to raj.

Szczere ostrzeżenie: Stawy w Czeskiej Kanadzie są piękne, ale woda bywa chłodniejsza niż w innych stawach południowych Czech (z powodu wysokości nad poziomem morza i zalesionego otoczenia). W lipcu i sierpniu jest przyjemnie, ale na początku i na końcu sezonu liczcie się z tym, że będziecie morsami. 😅

Slavonice z dziećmi: 2 wskazówki, dokąd z małymi dziećmi

Podróżujemy z Łukaszem i małymi dziećmi, więc wiem, jak to jest szukać aktywności, które bawią całą rodzinę — a nie tylko rodziców, podczas gdy dzieci się nudzą i marudzą. 😅 Okolice Slavonic są pod tym względem absolutnie świetne — jest tu kilka miejsc, które są stworzone dla rodzin. Oto dwie główne wskazówki, z których każda kryje w sobie więcej aktywności.

12. Ścieżka baśniowym lasem + mini ZOO w Bejčkově mlýně

To połączenie, które zajmie małe dzieci na całe przedpołudnie (i szczerze mówiąc, także ich rodziców).

Ścieżka baśniowym lasem prowadzi przez las Strážný vrch, zaledwie 2 km od centrum Slavonic. I jest genialnie wymyślona — oferuje trzy poziomy trudności:

• Trasa brązowa: 1,8 km, 4 stanowiska — idealna dla małych dzieci i wózków (z terenowym wózkiem dacie radę)
• Trasa srebrna: 2,5 km — dla starszych dzieci
• Trasa złota: 4 km — dla małych odkrywców i aktywniejszych rodzin

Na każdym stanowisku wykonujecie zadania, szukacie baśniowych postaci i zbieracie stemple. A teraz to najlepsze: za ukończenie trasy w Centrum Informacji Turystycznej na rynku dostajecie nagrodę i dyplom. Dla dzieci ten dyplom jest chyba ważniejszy niż cała wycieczka. 😁

Mini ZOO w Bejčkově mlýně jest zaledwie 2 km od centrum i to idealny przystanek w drodze z lub do baśniowego lasu. Znajdziecie tu osiołki, owieczki, kozy, świnki, kurki, a nawet strusie. Zwierzęta można karmić — karmę dostaniecie w recepcji. A teraz najlepsza wiadomość: wstęp jest BEZPŁATNY. Tak, za darmo. W czasach, gdy za wszystko się płaci, to radosny wyjątek.

Jeśli w Bejčkově mlýně także nocujecie (patrz sekcja noclegi wyżej), macie to dosłownie za rogiem i dzieci będą chciały do zwierzątek co rano.

Praktyczna wskazówka dla rodziców: Połączenie baśniowy las + ZOO + lody na rynku zajmie ok. 3–4 godziny, a dzieci po obiedzie będą tak zmęczone, że spokojnie zasną w samochodzie lub w wózku. A wy w tym czasie w spokoju obejrzycie sgrafita. Taktyka! 😉

13. Labirynt u Dolní Pěny + ZOO Na Hrádečku

Jeśli macie czas na wycieczkę trochę dalej od Slavonic (kierunek Jindřichův Hradec, ok. 30 minut samochodem), czeka was połączenie, z którego dzieci będą szaleć z radości.

Obludiště w Dolní Pěně koło Jindřichova Hradca to największy labirynt grabowy w Europie Środkowej — a te rozmiary są naprawdę imponujące: 6 000 m² powierzchni, 3 km ścieżek i 12 000 grabów. W labiryncie ukrytych jest 6 drewnianych rzeźb potworów, które musicie znaleźć. Żywopłoty są wyższe od dorosłego człowieka, więc naprawdę nie wiecie, dokąd idziecie — i tak, zgubicie się. My błądziliśmy dobre 45 minut, a Łukasz twierdził, że „ma system”. Nie miał. 😅

Dla zupełnie małych i zdesperowanych wędrowców po labiryncie rozmieszczone są ławki SOS — a kto naprawdę nie może się wydostać, może wezwać pomoc. 😁 Przy labiryncie jest też plac zabaw i punkt gastronomiczny.

ZOO Na Hrádečku jest tuż obok labiryntu — prywatne zoo na 10 hektarach z ponad 200 gatunkami zwierząt. To takie przyjemne, nieduże zoo, w którym macie poczucie, że o zwierzęta naprawdę się tu troszczą. Dzieci do 3 lat mają wstęp za darmo, dzieci ok. 3 EUR, dorośli ok. 5 EUR.

Bonusowa wskazówka dla rodzin: Jeśli jedziecie do Jindřichova Hradca, wstąpcie też na historyczną wąskotorówkę Jindřichův Hradec–Nová Bystřice — jazda historyczną kolejką wąskotorową to przeżycie dla całej rodziny. Więcej wskazówek na Jindřichův Hradec znajdziecie w naszym osobnym artykule.

I jeszcze jedna wskazówka na zapas: Ranch Veselíčko (ok. 10 km od Slavonic) oferuje przejażdżki konne dla dzieci. Jeśli macie w domu fanów koni, będziecie bohaterami.

Po więcej inspiracji na wycieczki po południowych Czechach zajrzyjcie do naszego artykułu Południowe Czechy, wycieczki: 8 wskazówek, dokąd się wybrać lub do przeglądu 20 pomysłów na weekend w Czechach. A jeśli Slavonice zmotywują was do odkrywania całej Czeskiej Kanady, to nasz przewodnik: Czeska Kanada: 6 wskazówek na wycieczkę po południowych Czechach.

Wskazówki i triki na koniec

Kilka praktycznych rad, które wam się przydadzą:

Rezerwacja noclegu

Do rezerwacji noclegów w Slavonicach i okolicy polecam klasycznie Booking.com — to nasza ulubiona wyszukiwarka noclegów i w Slavonicach znajdziecie na niej większość hoteli i pensjonatów. W głównym sezonie letnim (lipiec–sierpień) polecam rezerwować z wyprzedzeniem, szczególnie na weekendy — Slavonice są wprawdzie mniej znane, ale ci, którzy je znają, chętnie tu wracają.

Co spakować

• Wygodne buty do chodzenia po bruku — slavonickie uliczki są piękne, ale kostka brukowa potrafi dać w kość
• Cieplejszą warstwę nawet latem — do podziemi przyda się bluza, jest tam około 10°C
• Kurtkę przeciwdeszczową — Czeska Kanada jest pagórkowata i przelotne deszcze nie są tu wyjątkiem
• Spray na komary — w okolicy stawów i lasów docenicie, szczególnie wieczorem
• Kalosze do podziemi dostanecie na miejscu, tych pakować nie musicie ☺️

Mapa offline i orientacja

Slavonice są małe i zorientujecie się w chwilę. Ale jeśli chcecie zwiedzić okolice (Landštejn, Osika, Labirynt), polecam mieć w telefonie Mapy.cz — mają doskonałe szlaki turystyczne i rowerowe w Czeskiej Kanadzie.

Ile dni zaplanować na Slavonice

Na samo miasto wystarczy jeden pełny dzień. Ale jeśli chcecie odwiedzić też okolice — zamek Landštejn, stawy, baśniowy las, Labirynt — zaplanujcie sobie minimum przedłużony weekend (3 dni / 2–3 noce). Slavonice są idealną bazą do poznawania całej Czeskiej Kanady.

Slavonice są dla mnie dowodem na to, że nie trzeba lecieć na drugi koniec świata, żeby przeżyć coś wyjątkowego. Czasem wystarczy wsiadać do samochodu i pojechać na południe Czech — do miasteczka, o którym być może nigdy nie słyszeliście, ale które zapiera dech. Mnie zajęło prawie całe życie, zanim tam dotarłam. Wam, mam nadzieję, nie zajmie tak długo. ☺️

A jeśli szukacie więcej inspiracji na wycieczki po Republice Czeskiej, zajrzyjcie do naszego przeglądu 20 najpiękniejszych miejsc w Republice Czeskiej.

Często zadawane pytania (FAQ)

Tábor ma dla nas z Łukaszem szczególne miejsce w sercu, bo właśnie tam się zaręczyliśmy. I wciąż nie rozumiem, dlaczego ludzie jadą tylko do Czeskiego Krumlova, kiedy wybierają się do południowych Czech. Tábor Czechy to prawdziwa perełka, która zasługuje na osobną wizytę!

Wyobraźcie sobie średniowieczne miasteczko, w którym uliczki celowo tworzą labirynt — nie dlatego, że średniowieczni architekci zgubili się w planach, ale jako przemyślana strategia obronna husytów. Pod nogami macie tajemnicze podziemne korytarze, nad głową renesansowe szczyty z sgraffitami, a wokół was zaskakująco mało turystów. Tábor to taki Czeski Krumlov, tylko bez kolejek po trdelník i kijków do selfie na każdym rogu. ☺️

A to jeszcze nie wspomniałam o najstarszej zaporze w Europie Środkowej, gdzie latem można się wspaniale kąpać, pięknym ogrodzie botanicznym z bezpłatnym wstępem, czy restauracji z wyróżnieniem Michelin Bib Gourmand — wprost na głównym rynku. Tak, w Táborze. Sama nie mogłam w to uwierzyć.

W tym artykule znajdziecie 19 tipów, co zobaczyć w Táborze i dokąd wybrać się w okolicy — od husyckiego podziemia i placu Žižkova přes bajkowy zamek Červená Lhota aż po ceramiczną Bechyni, dokąd dowiezie was historyczna kolej elektryczna. Doradzę wam, gdzie się zatrzymać, gdzie dobrze zjeść, kiedy najlepiej jechać i ile będzie kosztował cały weekend.

Podsumowanie

• Plac Žižkova to jeden z najpiękniejszych renesansowych rynków w Czechach — sgraffita, łukowate szczyty, fontanna z 1567 roku. Punkt wyjścia do wszystkiego.
• Średniowieczne podziemia to obowiązkowy przystanek — pół kilometra korytarzy z XV wieku, aż 16 metrów pod ziemią. Wstęp ok. 2,50 EUR (60 CZK), czynne cały rok.
• Wieża Kotnov (ok. 0,80 EUR) oferuje widok na całe miasto. Jeszcze lepszy jest jednak widok z wieży kościoła dziekańskiego — 200 schodów i podchodzenie pod 2,5-tonowy dzwon. 😅
• Ogród botaniczny jest drugim najstarszym w Czechach, ma unikalny system klasyfikacji roślin według użyteczności (pierwszy na świecie!) i jest za darmo.
• Jordán — najstarsza zapora w Europie Środkowej (1492), latem można się tu kąpać, zimą jeździć na łyżwach.
• Goldie w Hotelu Nautilus ma od grudnia 2025 Michelin Bib Gourmand — w Táborze!
• Z dziećmi jedźcie do Strasznych Podziemi, ZOO, Muzeum Lego lub Muzeum Czekolady.
• Wycieczki w okolicę: Červená Lhota (bajkowy zamek na wodzie), Bechyně (historyczną koleją elektryczną), Jaskinia Chýnovská (pierwsza udostępniona w Czechach).
• Ile czasu: minimum 3–4 godziny na główne atrakcje, najlepiej cały dzień lub przedłużony weekend.
• Z Polski: z Wrocławia to ok. 4 godzin samochodem (ok. 350 km), z Katowic ok. 4,5 godziny. Z Pragi pociągiem tylko 1 godzina.

Kiedy jechać do Tábora i jak się tam dostać

Tábor to miasto, którym możecie się cieszyć praktycznie o każdej porze roku — ale termin wyjazdu sporo wpływa na to, co wszystko zobaczycie i przeżyjecie. Niektóre atrakcje mają bowiem ograniczony sezon i zimą możecie trafić przed zamknięte drzwi. Sprawdźmy, kiedy najlepiej jechać, jak się tam dostać i ile czasu w Táborze spędzić.

Najlepszy okres na wizytę

Od maja do września to jednoznacznie idealny czas. Wszystko jest otwarte — wieża Kotnov, wieża widokowa kościoła, Housův mlýn czy Kozí hrádek w okolicy. Latem możecie ponadto cieszyć się kąpielą na Jordánie i spacerami wzdłuż Lužnicy, kiedy wszystko jest pięknie zielone.

Jeśli chcecie przeżyć Tábor w pełnej krasie, zapiszcie sobie Táborská setkání — w tym roku odbywają się 12–14 września 2025. To trzydniowy husycki festiwal z historycznymi pochodami, średniowiecznym jarmarkiem, turniejami szermierczymi i pokazami ognia. Całe miasto zamienia się w jedną wielką średniowieczną imprezę. Bilety na piątek i sobotę kosztują ok. 14 EUR (350 CZK), niedziela jest za darmo. Liczcie się jednak z tym, że noclegi będą droższe i szybko się zapełnią — rezerwujcie z wyprzedzeniem.

Poza sezonem (październik–kwiecień) w Táborze jest wyraźnie spokojniej, co ma swój urok — atmosfera średniowiecznych uliczek we mgle jest magiczna. Ale wiele atrakcji jest zamkniętych lub ma ograniczone godziny (Kotnov, wieża kościoła, Housův mlýn). Podziemia i Muzeum Husyckie na szczęście działają cały rok, więc na weekendowy wypad można jechać nawet zimą. Przygotujcie się tylko, że spędzicie więcej czasu w pomieszczeniach. 😉

Jak dojechać do Tábora

Z Polski samochodem najwygodniej dojedziecie z Wrocławia (ok. 350 km, 4 godziny) lub z Katowic (ok. 400 km, 4,5 godziny) przez Pragę lub przez przejście graniczne Nachod/Kudowa-Zdrój. Tábor leży ok. 90 km na południe od Pragi po autostradzie D3 — czyli jeśli najpierw zatrzymacie się w Pradze, do Tábora to zaledwie godzina jazdy.

Pociągiem z Pragi to najwygodniejsza opcja na ostatni odcinek. Podróż trwa ok. 1 godziny i jedzie ok. 18 połączeń dziennie. Bilet kupiony z wyprzedzeniem przez aplikację Czeskich Kolei kosztuje od ok. 3,50 EUR (84 CZK). W dniu podróży liczcie się z ceną ok. 13 EUR (311 CZK).

Samochodem z Pragi to ok. 90 km po autostradzie D3 — godzina i kawałek w zależności od ruchu. Parkowanie w centrum to trochę wyzwanie (średniowieczny labirynt uliczek nie jest zbyt auto-friendly 😅). Najlepiej zaparkować przy Stadionach Zimowych lub skorzystać z P+R za dworcem, skąd do centrum dojdziecie pieszo lub autobusem.

Jedna rzecz, na którą chcę was uczulić: dworzec kolejowy jest od centrum historycznego oddalony o 1,5 km (ok. 20 minut pieszo). Jeśli nie chcecie iść na piechotę, możecie wziąć autobus 61, który jedzie wprost na plac Žižkova, lub minibusy 60/61 do historycznego jądra miasta.

Ile czasu spędzić w Táborze

Na główne atrakcje w centrum (rynek, podziemia, Kotnov, muzeum) wystarczą 3–4 godziny. Ale szczerze? Szkoda byłoby się spieszyć. Idealnie to cały dzień — zdążycie jeszcze zajrzeć do ogrodu botanicznego, przejść się wokół Jordánu, dobrze zjeść i wpaść do kawiarni z boskimi lodami. A jeśli chcecie zwiedzić też okolice (Červená Lhota, Bechyně, Jaskinia Chýnovská), to przedłużony weekend to strzał w dziesiątkę.

Gdzie nocować w Táborze i ile to kosztuje

Tábor to przyjemnie przystępna cenowo destynacja, gdzie noclegi nie kosztują tyle co w Czeskim Krumlowie. Za pokój w ładnym pensjonacie w centrum zapłacicie od ok. 30 EUR za osobę za noc, na obrzeżach miasta jeszcze mniej — od ok. 15 EUR. A jeśli chcecie odrobinę luksusu? Też go tu znajdziecie, i za ułamek cen większych turystycznych miast. Noclegi najwygodniej zarezerwować przez Booking.com.

Boutique Hotel Nautilus ⭐⭐⭐⭐

To byłby mój wybór numer jeden. Hotel stoi wprost na placu Žižkova w pięknie wyremontowanym zabytkowym domu. Pokoje są stylowe i nowoczesne, ale główny powód, żeby tu nocować, to restauracja Goldie na parterze — od grudnia 2025 posiada Michelin Bib Gourmand (więcej o tym w sekcji o jedzeniu). Ceny zaczynają się od ok. 50 EUR za osobę za noc, co jak na czterogwiazdkowy hotel na najpiękniejszym rynku w mieście jest absolutnie uczciwe.

19 najpiękniejszych miejsc w Táborze: co zobaczyć z dziećmi i bez

Historyczne centrum Tábora jest zaskakująco kompaktowe — większość zabytków i atrakcji obejdziecie wygodnie pieszo w jeden dzień. I właśnie w tym tkwi urok: nie musicie się nigdzie spieszyć, wystarczy dać się ponieść średniowiecznym uliczkom, które same zaprowadzą was do kolejnego wspaniałego miejsca. Zobaczmy 14 tipów na miasto — od kultowego placu Žižkova przez tajemnicze podziemia aż po ogród botaniczny, który jest drugim najstarszym w Czechach. Wiele z tych miejsc kosztuje grosze, niektóre są całkiem za darmo, a wszystkie zdecydowanie warto odwiedzić.

1. Plac Žižkova — serce husyckiego miasta

Każda wizyta w Táborze zaczyna się i kończy tutaj. Plac Žižkova to jeden z najpiękniejszych renesansowych rynków w południowych Czechach — a osobiście uważam, że i w całych Czechach. Kiedy wejdziecie na niego po raz pierwszy, będziecie chwilę stać i rozglądać się, bo tych sgrafitowych fasad, łukowatych szczytów i pastelowych domków jest po prostu za dużo, żeby ogarnąć to za jednym razem.

Na środku rynku stoi renesansowa fontanna z posągiem rycerza Rolanda z 1567 roku — jedna z najstarszych kamiennych fontann w Czechach. Kawałek dalej znajdziecie pomnik Jana Žižki z 1884 roku. Cały rynek otaczają kawiarnie, restauracje i małe sklepiki, więc łatwo spędzicie tu sporo czasu, nawet jeśli „tylko” siedzicie z kawą i chłoniecie atmosferę.

Dominantą rynku jest potężny kościół dziekański Przemienienia Pańskiego, o którego wieży widokowej jeszcze wam opowiem. Plac Žižkova jest wolno dostępny o każdej porze i stanowi naturalny punkt wyjścia do wszystkich zwiedzań. Jeśli macie czas na jedną jedyną rzecz w Táborze, niech to będzie spacer tutaj.

2. Wieża Kotnov i Brama Bechyńska — widok na miasto jak na dłoni

Wieża Kotnov i Brama Bechyńska to najstarsze zachowane zabytki miasta — obie z XIII wieku, czyli jeszcze z czasów przed husytami. Wieża to pozostałość pierwotnego zamku, wokół którego powstał Tábor, a jej sylwetka jest jednym z najczęściej fotografowanych motywów w mieście.

Na wieżę Kotnov można wdrapać się po 155 schodach na wysokość 25 metrów. Stamtąd macie całe miasto jak na dłoni — dachy starego miasta, taflę Jordánu, okoliczne wzgórza. Wstęp to śmieszne ok. 0,80 EUR (20 CZK), więc to chyba najlepsza inwestycja dnia. 😁

Tuż obok wieży stoi Brama Bechyńska, jedyne zachowane wejście do średniowiecznego miasta. W środku znajdziecie ekspozycję „Tábor, twierdza sprawiedliwych” o husyckiej historii miasta i możecie podziwiać Skarb Táborski — zbiór ok. 4000 srebrnych monet, który robi naprawdę wrażenie. Wstęp do bramy to ok. 1,60 EUR (40 CZK).

Uwaga: Oba zabytki są otwarte tylko od maja do września, wtorek–niedziela, 10:00–17:00. Zimą macie pecha, ale przynajmniej obejrzycie je z zewnątrz.

3. Średniowieczne podziemia — tajemniczy labirynt pod miastem

To chyba to, po co większość ludzi przyjeżdża do Tábora — i słusznie. Pod historycznym centrum ciągnie się sieć podziemnych korytarzy z XV wieku, sięgająca do głębokości 16 metrów na trzech poziomach. Pierwotnie służyły jako piwnice, ale również jako drogi ucieczki i kryjówki w czasie oblężeń.

Trasa zwiedzania mierzy ok. 500–800 metrów, a wejście znajduje się wprost z ratusza na placu Žižkova, więc nie sposób go przegapić. Korytarze są wąskie, miejscami trzeba się pochylić, a atmosfera jest — muszę przyznać — trochę straszna. W najlepszym tego słowa znaczeniu.

Wstęp to ok. 2,50 EUR dla dorosłych (60 CZK) i ok. 1,60 EUR ulgowy (40 CZK). W odróżnieniu od większości zabytkowych atrakcji w Táborze, podziemia są otwarte cały rok (zimą tylko z ograniczonymi godzinami), więc to świetny wybór nawet na wizytę poza sezonem.

💡 WSKAZÓWKA: Weźcie ze sobą bluzę lub sweter, nawet jeśli na zewnątrz jest 30°C. Pod ziemią panuje stała niska temperatura ok. 10–12 stopni i po piętnastu minutach daje się we znaki. My z Łukaszem poszliśmy latem w koszulkach i żałowaliśmy. 😅

4. Straszne podziemia — dla odważnych (i dzieci!)

To zupełnie inna atrakcja niż „oficjalne” średniowieczne podziemia, choć wielu ludzi je myli. Straszne podziemia znajdują się w 500-letnim domu za kościołem i to raczej zabawne interaktywne zwiedzanie niż historyczna wystawa.

W podziemnych pomieszczeniach spotkacie figury alchemika, wampirze rodziny, białe damy, kata i mumie. Brzmi to może kiczowato, ale jest zaskakująco dobrze zrobione — a dzieci to uwielbiają. Wstęp to ok. 2 EUR dla dorosłych (50 CZK), ok. 1,20 EUR dla dzieci (30 CZK) i ok. 5,60 EUR za bilet rodzinny (140 CZK).

Jeśli szukacie odpowiedzi na pytanie „co robić w Táborze, gdy pada deszcz”, to jedna z najlepszych odpowiedzi — zwłaszcza jeśli macie ze sobą dzieci. I przyznajmy, dorośli też się tu niezłe bawią. 😉

5. Muzeum Husyckie — śladami husytów w Táborze

Muzeum Husyckie mieści się w gotyckiej ratuszu na placu Žižkova, ukończonym ok. 1521 roku, który szczyci się drugą co do wielkości gotycką salą świecką w Czechach. Już sam budynek jest wart wizyty.

Ekspozycja przeprowadzi was przez całą historię husytyzmu — od przyczyn ruchu husyckiego przez bitwy i codzienne życie husytów aż po dziedzictwo, które po sobie zostawili. Jeśli interesuje was, dlaczego powstał Tábor, jak funkcjonowała husycka „komuna” i czemu uliczki były budowane jako labirynt, tutaj dostaniecie odpowiedzi. I jest to podane przystępnie, nie jako nudna lekcja historii.

Wstęp to ok. 3,20 EUR dla dorosłych (80 CZK) i ok. 2,40 EUR dla dzieci (60 CZK). W sezonie (kwiecień–wrzesień) otwarte codziennie, poza sezonem (październik–marzec) tylko środa–sobota. Muzeum zarządza kilkoma obiektami w mieście, więc jeśli planujecie odwiedzić też Kotnov i Bramę Bechyńską, zapytajcie o bilet łączony.

6. Wieża widokowa kościoła dziekańskiego — 200 schodów do najlepszego widoku

Jeśli przeżyliście 155 schodów na wieżę Kotnov i chcecie jeszcze lepszy widok, kościół dziekański oferuje wieżę widokową o wysokości 77 metrów. Na górę prowadzi 200 schodów, a po drodze musicie podejść pod 2,5-tonowy dzwon — co jest przeżyciem, przy którym zastanawiacie się, czy to była rozsądna decyzja. 😅 Ale widok na górze więcej niż to wynagradza.

Wstęp to zaledwie ok. 1,20 EUR dla dorosłych (30 CZK) i ok. 0,40 EUR dla dzieci (10 CZK). Haczyk? Wieża jest otwarta tylko od maja do sierpnia, od 10:00 do 17:00. I uwaga — wejście znajdziecie przez małe brązowe drzwiczki z tyłu kościoła, nie przez główne wejście. My szukaliśmy dobrych dziesięć minut, zanim pewien miejscowy pan pokazał nam drogę. Więc przynajmniej wiecie. 😁

7. Ogród botaniczny — drugi najstarszy w Czechach (i za darmo!)

Tutaj szczerze utknęłam na znacznie dłużej, niż się spodziewałam. Ogród botaniczny w Táborze został założony w 1866 roku nad brzegiem Jordánu, rozciąga się na 2,5 hektara i opiekuje się ponad 4000 gatunkami roślin. To drugi najstarszy ogród botaniczny w Czechach — starszy jest tylko ten w Pradze.

Co czyni go naprawdę wyjątkowym, to unikalny system klasyfikacji roślin według użyteczności — wprowadzony w 1903 roku jako pierwszy na świecie. Rośliny są podzielone według tego, do czego służą ludziom: lecznicze, trujące, przemysłowe, spożywcze… To fascynujące spojrzenie na przyrodę i dla mnie było jednocześnie edukacyjne i poetyckie.

Znajdziecie tu arboretum, skalniaki, szklarnie, jeziorko i torfowisko. Mnie osobiście absolutnie oczarował kącik z niepełnosprawnymi zwierzętami, gdzie mieszka m.in. lisiczka Sisi — to urocza istotka i dzieci nie chcą od niej odejść.

A teraz najlepsza wiadomość: wstęp do ogrodu jest bezpłatny. Tylko za szklarnie zapłacicie symboliczne ok. 0,80 EUR (20 CZK). Ogród jest otwarty od poniedziałku do piątku cały rok, w weekendy niestety tylko w lipcu i sierpniu. Więc jeśli jedziecie poza latem, zaplanujcie wizytę na dzień roboczy.

8. Jordán — najstarsza zapora w Europie Środkowej

Jordán jest dla Tábora tym, czym Wisła dla Krakowa — nieodłączną częścią tożsamości miasta. Ten zbiornik wodny został założony w 1492 roku (tak, w tym samym roku, w którym Kolumb „odkrył” Amerykę) i z powierzchnią ponad 51 hektarów jest najstarszą zaporą w Europie Środkowej.

Latem Jordán to raj do kąpieli. Słoneczna Plaża na południowym brzegu oferuje przebieralnie, prysznice, toalety, plac zabaw dla dzieci i gastronomię — a wstęp jest bezpłatny. Jeśli chcecie na wodę, można wypożyczyć łódeczki za ok. 5 EUR na godzinę (120 CZK) i pływać z widokiem na sylwetkę starego miasta. Zimą jeździ się tu na łyżwach, a przez cały rok znajdziecie tu wędkarzy.

Nawet jeśli nie zamierzacie się kąpać, polecam spacer wokół Jordánu. Ścieżka prowadzi wzdłuż wody, jest przyjemnie cienista i oferuje przepiękne widoki na historyczne centrum miasta. Z Łukaszem spędziliśmy tu wieczór i było to jedno z najpiękniejszych miejsc na odpoczynek po całym dniu zwiedzania.

9. ZOO Tábor

Zoo w Táborze znajduje się przy dzielnicy Větrov i hoduje ponad 300 gatunków zwierząt. Nie jest to wielki ogród zoologiczny, ale to przyjemne miejsce na spacer, zwłaszcza z dziećmi. Teren jest ładnie utrzymany, zwierzęta mają dość przestrzeni, a w godzinę-dwie wygodnie go obejdziecie.

Wstęp to ok. 4,40 EUR dla dorosłych (110 CZK), ok. 2,40 EUR dla dzieci (60 CZK) i ok. 11 EUR za bilet rodzinny (280 CZK). Zoo jest otwarte cały rok, ale zimą tylko w weekendy — pamiętajcie o tym przy planowaniu.

10. Muzeum czekolady i marcepanu — słodki raj

Jeśli lubicie czekoladę (a kto nie lubi?), to muzeum sprawi wam radość. Zajmuje trzy zabytkowe domy i z powierzchnią ponad 1000 m² jest jednym z największych tego typu w Czechach.

W środku znajdziecie ekspozycję o historii czekolady, czekoladową fontannę (tak, można degustować), marcepanowe modele znanych budowli i oczywiście sklep, z którego nie wyjdziecie bez torby pełnej słodyczy. My z Łukaszem „szliśmy tylko popatrzeć” i wyszliśmy z trzema pudełkami pralin. Klasyka. 😅

Wstęp zaczyna się od ok. 7,20 EUR (180 CZK), a za wieczorne zwiedzanie z degustacją zapłacicie ok. 20 EUR (500 CZK) — co jest wprawdzie więcej, ale jeśli jesteście czekoladowymi maniakami, degustacja podobno jest tego warta (słyszeliśmy od innych odwiedzających, my byliśmy po południu).

11. Muzeum LEGO — 2 miliony klocków

Na ulicy Betlémská w centrum miasta znajduje się Muzeum LEGO, gdzie znajdziecie ponad 2 miliony klocków złożonych w modele światowych zabytków i fantazyjnych scen. Dla rodzin z dziećmi to absolutny strzał w dziesiątkę — mali i duzi spędzają tu spokojnie półtorej godziny.

To również jeden z najlepszych tipów na deszczowy dzień w Táborze. Połączenie z Muzeum Czekolady i Strasznymi Podziemiami zapełni wam całe deszczowe popołudnie i nikt nie będzie marudził. I przyznajmy — nawet dorośli chłopcy (Łukaszu, mówię o tobie 😁) stoją przy tych modelach z otwartą buzią.

12. Housův mlýn — filmowa zbrojownia pod murami

To miejsce jest naprawdę unikalne. Housův mlýn stoi na fundamentach młyna z XIII wieku pod murami miejskimi i w środku znajdziecie ponad 3000 rekwizytów filmowych — broń i zbroje ze wszystkich epok historycznych, które naprawdę były używane przy kręceniu filmów i seriali.

A teraz najlepsze: większość rekwizytów można przymierzyć, wziąć do ręki i zrobić sobie z nimi zdjęcie. Chcecie poczuć się jak średniowieczny rycerz? Tutaj możecie. Wstęp to zaledwie ok. 1,60 EUR za osobę (40 CZK) lub ok. 4,80 EUR za rodzinę (120 CZK).

Młyn jest otwarty od maja do września i służy też jako noclegownia. Jeśli zdarzy wam się tam nocować, atmosfera wieczorem jest podobno absolutnie magiczna — wyobraźcie sobie zasypianie w budynku z XIII wieku otoczeni filmową bronią. To się nie zdarza na co dzień.

13. Park leśny Pintovka i ścieżka doliną Lužnicy

Jeśli po całym tym miejskim zwiedzaniu potrzebujecie trochę natury i spokoju, park leśny Pintovka i ścieżka doliną Lužnicy to dokładnie to, czego szukacie. I to dosłownie kawałek od centrum.

Ścieżka doliną Lužnicy jest oznaczona jako LQT Best of Europe — czyli jedna z najlepszych ścieżek pieszych w Europie. Prowadzi wzdłuż rzeki pięknymi lasami, obok interesujących formacji skalnych i oferuje absolutny spokój. My szliśmy nią ok. godziny i spotkaliśmy chyba tylko dwie osoby i jednego psa (który swoją drogą był bardziej zachwycony spacerem niż jego właściciel).

W parku leśnym Pintovka znajdziecie ścieżki edukacyjne i przyjemne trasy na spacer lub bieganie. To idealny dodatek do historycznego centrum — jedna strona miasta to kultura i historia, druga to natura i cisza.

14. Klokoty — kościół pielgrzymkowy nad miastem

Tę perełkę większość turystów kompletnie pomija, co jest wielka szkodą. Barokowy kompleks pielgrzymkowy Klokoty znajduje się ok. 1 km od placu Žižkova i od 2018 roku jest narodowym zabytkiem kultury — co o czymś świadczy.

Dominantą kompleksu jest kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, budowany w latach 1701–1730. Wokół niego prowadzi droga krzyżowa z 14 stacjami, a przy kaplicy na dole znajdziecie źródełko, które podobno ma właściwości lecznicze. Ja nie jestem ezoteryczką, ale woda była przyjemnie chłodna, a miejsce niesamowicie spokojne.

Wstęp jest bezpłatny i z placu Žižkova dojdziecie tu w piętnaście minut. Jeśli macie w Táborze trochę wolnego czasu, koniecznie się tu wybierzcie — zwłaszcza pod koniec popołudnia, kiedy świeci tu słońce i teren jest prawie bezludny. To jedno z tych miejsc, gdzie się zatrzymacie, weźmiecie głęboki oddech i powiecie sobie: „Tak, to było warte zachodu.” ☺️

Wycieczki w okolicy Tábora: 5 tipów do 30 minut

Region Tábora ma wiele do zaoferowania także poza granicami samego miasta. W okolicy znajdziecie ponad 630 km znakowanych szlaków turystycznych, bajkowe zamki, unikalne jaskinie i miasteczka z zaskakującymi historiami. Oto 5 tipów na wycieczki, które zdążycie z Tábora w ciągu jednego dnia — wszystkie do pół godziny jazdy samochodem.

15. Kozí hrádek — gdzie przebywał Jan Hus

Jeśli interesuje was historia husycka (a skoro jesteście w Táborze, to pewnie tak), to miejsce pielgrzymkowe. Ruiny gotyckiego zamku leżą ok. 5 km od centrum Tábora i to właśnie tutaj przebywał Jan Hus w latach 1412–1414, zanim pojechał na sobór do Konstancji, skąd się już nie wrócił.

Z zamku niewiele stoi, ale atmosfera jest poruszająca — zwłaszcza gdy uświadomicie sobie, że chodził tu człowiek, który zmienił dzieje całej Europy. Wstęp to ok. 1,20 EUR (30 CZK), a zamek jest otwarty od maja do września (oprócz poniedziałków).

Piękna opcja to dojść tu pieszo z Sezimova Ústí — spacer lasem trwa niecałą godzinę i prowadzi przyjemnym terenem. My z Łukaszem potraktowaliśmy to jako poranną wycieczkę i w drodze powrotnej zatrzymaliśmy się na obiad w Táborze. Idealna kombinacja.

16. Jaskinia Chýnovská — pierwsza udostępniona w Czechach

Zaledwie 18 km od Tábora znajduje się Jaskinia Chýnovská — pierwsza publicznie udostępniona jaskinia w całych Czechach (od 1868 roku!). I to nie tylko ciekawostka historyczna — jaskinia jest geologicznie unikalna.

W odróżnieniu od większości czeskich jaskiń tutaj nie znajdziecie klasycznych stalaktytów i stalagmitów. Zamiast tego zachwyci was piękna kolorystyka marmuru — od białej przez różową aż po zieloną i czarną. To zupełnie inne przeżycie niż znane wam prawdopodobnie jaskinie.

Zwiedzanie trwa 45 minut z przewodnikiem i kosztuje ok. 5,60 EUR (140 CZK). Jaskinia jest otwarta od kwietnia do października. Ale uwaga — muszę was ostrzec: trasa obejmuje ok. 400 schodów i jest fizycznie wymagająca jak na jaskinię. Z małymi dziećmi lub przy ograniczonej sprawności ruchowej to może być problem.

Dobra wiadomość jest taka, że dostaniecie się tu nawet komunikacją miejską z Tábora — nie musicie mieć auta.

17. Červená Lhota — bajkowy zamek na wodzie

Červenou Lhotę znacie ze zdjęć, nawet jeśli nigdy tam nie byliście. Ten renesansowy zameczek na skalnej wysepce pośrodku stawu, otoczony zielenią — wygląda jak z bajki i faktycznie kręcono tu wiele filmów.

Zwiedzanie wnętrz kosztuje ok. 8 EUR dla dorosłych (200 CZK) i trwa ok. 40 minut. Ale szczerze? Główną atrakcją jest zewnętrze i otoczenie. Obejdźcie zamek wokół stawu, sfotografujcie go ze wszystkich stron, a latem możecie wynająć łódeczki za ok. 3,20 EUR (80 CZK) i popływać po tafli z widokiem na różową fasadę. To niesamowicie romantyczne — a zdjęcia będą zbierać serduszka na Instagramie. ☺️

Dojazd z Tábora samochodem trwa ok. 25 minut. Komunikacja publiczna istnieje, ale jest skomplikowana i czasochłonna — jeśli nie macie auta, rozważcie taksówkę lub wspólną podróż. Ta wycieczka jest tego warta.

18. Bechyně — ceramiczne miasteczko z pierwszą koleją elektryczną

Bechyně leży 24 km od Tábora i to jedno z najstarszych miasteczek w południowych Czechach. Ale główny powód, żeby tu jechać, to sama podróż — z Tábora do Bechyně kursuje Kolej Elektryczna Křižíka, uruchomiona w 1903 roku jako pierwsza kolej elektryczna w Austro-Węgrzech!

Bilet kosztuje zaledwie ok. 1,40 EUR (35 CZK), a latem kursują też historyczne wagony, co samo w sobie jest przeżyciem. Siedzieliśmy w drewnianym wagonie, patrzyliśmy przez okno na południowoczeskie krajobrazy i czuliśmy się jak na początku XX wieku. Tylko te smartfony w rękach innych pasażerów psuły iluzję. 😅

W samej Bechyni znajdziecie zamek, muzeum ceramiki (Bechyně to tradycyjne centrum czeskiej ceramiki), uzdrowisko z ponad 300-letnią tradycją i piękny Most Duchów (Bechyňská duha) — betonowy most łukowy, który jest narodowym zabytkiem kultury i fotogenicznie pnie się nad doliną Lužnicy.

19. Most łańcuchowy Stádlec — ostatni tego typu w Czechach

To tip dla wszystkich, którzy kochają zabytki techniki i nietypowe miejsca. Most łańcuchowy Stádlec to ostatni empirowy most łańcuchowy w całych Czechach — i narodowy zabytek techniki. Ma 157 metrów długości, przerzucony jest nad Lužnicą i kiedy po nim przechodzicie, lekko się kołysze pod nogami. Zakładam, że zgodzicie się — warto tu zajrzeć. 😉

Most leży na czerwonym szlaku turystycznym Tábor–Bechyně wzdłuż Lužnicy, więc możecie go włączyć do całodniowej wycieczki połączonej z wizytą w Bechyni. To piękny spacer wzdłuż rzeki — a sam most jest zaskakująco elegancką budowlą, do której warto dotrzeć.

Tábor z małymi dziećmi: place zabaw i kąciki dziecięce

Tábor jest przyjemnym miastem także dla rodzin z dziećmi — znajdziecie tu kilka lokali z kącikiem dziecięcym lub salką zabaw, gdzie rodzice spokojnie posiedzą, a dzieciaki się zajmą. Wśród restauracji z kącikiem dziecięcym jest U Dvou Koček na ulicy Svatošovej, stylowa husycka restauracja ze sklepionymi sufitami, dalej Černá perla na ulicy Šafaříkovej z wyjątkowym widokiem na miasto, czy Housův mlýn Pod Holečkovými sady. Popularnym wyborem jest też leśna restauracja Pintovka przy zamku Kotnov, która oferuje rozległy plac zabaw z drabinkami i zjeżdżalniami.

Jeśli szukacie konkretnie sal zabaw lub kawiarni z kącikiem dziecięcym, w Táborze jest ich aż sześć. Městečko w Jump aréně na ulicy Soběslavské jest idealne dla dzieci od 1 do 5 lat — znajdziecie tu piętrowy labirynt, zjeżdżalnie i morze piłeczek. Herna Safari w centrum Univerzita na ulicy Vančurovej oferuje na 200 m² trampolinę, basen z piłeczkami i zjeżdżalnie dla dzieci do 8 lat.

Rodzice najmłodszych docenią Mimi Kafe na ulicy Soběslavskiej — kawiarnię z drewnianymi zabawkami, drabinkami i zabawami sensorycznymi, do której można zajść nawet z niemowlakiem. W Tescu Tábor działa Kulíškov z dużą drabinką, trampoliną i basenem z piłeczkami, czynny codziennie od 9 do 19. Dětský svět a kavárna Ela w centrum handlowym Dvořák łączy trampoliny, zjeżdżalnie, lustrzany labirynt i tobogan z przyjemną kawiarnią, gdzie zamówicie kawę lub pizzę. A dla najmłodszych do 6 lat jest jeszcze Herna RC Radost na ulicy Kpt. Nálepky, gdzie pierwsze wejście jest nawet za darmo.

Gdzie zjeść i napić się w Táborze

Muszę przyznać, że scena gastronomiczna w Táborze mnie kompletnie zaskoczyła. Spodziewałam się klasycznych południowoczeskich gospód ze schabowym i knedlikami (nic przeciwko nim!) — a zamiast tego odkryłam restaurację z wyróżnieniem Michelin, fantastyczne kawiarnie z własną palarni i ujgurską kuchnię z makaronem. W mieście z 35 tysiącami mieszkańców. Tego się po prostu nie spodziewacie. 😁

Restauracje

Goldie (w Boutique Hotelu Nautilus, wprost na placu Žižkova) — a teraz usiądźcie: ta restauracja ma od grudnia 2025 Michelin Bib Gourmand. W Táborze! Gotują tu nowoczesną kuchnię czeską z lokalnych składników i kreatywnym podejściem. Polecam wędzoną pierś kaczki, a na deser profiterole. Ceny jak na michelinowskie wyróżnienie są absolutnie przystępne. Rezerwujcie z wyprzedzeniem, zwłaszcza w weekend.

La Cave (w LH Hotel Dvořák) — szef kuchni Martin Pudil gotuje w czeskiej drużynie narodowej kucharzy, więc chyba domyślacie się, jaki jest poziom. Oferują sezonowe menu degustacyjne, które zmienia się w zależności od tego, co jest świeże. Atmosfera jest nieco bardziej formalna niż w Goldie, ale jedzenie jest fantastyczne.

Výčep Tábor — to miejsce, gdzie spotykacie się z miejscowymi. Wprost na rynku, z własnym piwem z browaru Obora (warzy od 2015 roku z własnego chmielu!) i wędlinami od rzeźnika Liški. Ceny są uczciwe nawet jak na tak eksponowaną lokalizację, a atmosfera jest absolutnie swobodna. Idealne na obiad lub popołudniowe piwo.

RAFARIZ noodle house — ujgurska kuchnia w południowoczeskim miasteczku? Tak, i z oceną 4,9/5 na TripAdvisorze. Ręcznie ciągnięte makaron, laghman, samsa… Jeśli lubicie kuchnię azjatycką, to obowiązkowy przystanek. My poszliśmy na polecenie miejscowej znajomej i nie żałowaliśmy ani sekundy.

Výkvět bistro — świetne na śniadania i menu dnia. Mają dwie lokalizacje w mieście, gotują świeżo, oferują też pizzę, a porcje są hojne. Nic fantazyjnego, ale niezawodnie dobre i za rozsądne pieniądze.

Kawiarnie

Moccacafé — tutaj zamówcie lody Paris-Brest. Wygrały czeską edycję światowego konkursu lodów! Latem bywają tu kolejki, ale warto poczekać. Kawa też jest wyśmienita, ale te lody po prostu musicie spróbować.

Putovní pražírna — kawiarnia z własną palarnią, wpisana do prestiżowej Księgi Kawiarni 2022. Dla miłośników kawy specialty to oczywisty wybór. Wnętrze jest przyjemne, spokojne i pachnie kawą już od drzwi.

Café Mañana — w centrum miasta, serwują kawę od Garage Coffee, co jest táborską palarnią. Czyli pijecie tu naprawdę lokalną kawę. Przyjemne miejsce na poranną przerwę.

Fiori e Caffè — kawiarnia połączona z kwiaciarnią. Siedzicie wśród bukietów, popijając cappuccino i czując się jak w Prowansji. To trochę hipsterskie, ale w najlepszym tego słowa znaczeniu. ☺️

Często zadawane pytania (FAQ)