Wanneer ik ’s ochtends naar mijn middelbare school aan de voet van de Praagse Burcht haastte, nam ik soms bewust een omweg en verlengde mijn route over de Karelsbrug — dé iconische bezienswaardigheid van Praag Tsjechië (vaak stapte ik gewoon in de verkeerde tram). Om half acht ’s ochtends, vooral in een kil en nevelig november, hing er een bijzondere stilte die alleen werd doorbroken door het krijsen van meeuwen en het geklik van mijn eigen schoenen op het vochtige plaveisel.
Rond de dertig barokke beelden kronkelde de mist vanaf de Moldau omhoog en ik had het gevoel dat deze gotische verbinding tussen de Oude Stad en Malá Strana even helemaal van mij was. Een paar jaar later ging ik om drie uur ’s nachts op de brug zitten. Nadenken. Vaak werd ik weggestuurd door de politie — doe dat dus liever niet.
Met Lukáš liepen we na ons eerste date op de Praagse Burcht de Kasteeltrappen af en kwamen precies hier uit, aan de voet van de Kleinzijde-brugtorens. Tegenwoordig komen we hier terug als ouders en ontdek ik met schrik hoe erg dat vervloekte plaveisel en die stoepranden hotsen als je er met de tweejarige Jonáš in zijn buggy overheen probeert te manoeuvreren. De plek zelf is sinds mijn studententijd niet veranderd, maar mijn beleving wel. Ik probeer me niet meer door de menigte te wurmen op het middaguur — liever sta ik vroeg op of kom ik juist laat in de avond, wanneer de stad eindelijk uitademt.
Vaak vragen buitenlandse bezoekers me of het eigenlijk wel zin heeft om naar deze beroemdste bezienswaardigheid van Praag te gaan als die altijd belegerd wordt door toeristen. Mijn antwoord is ondubbelzinnig: ja, maar je moet weten hoe. Het gaat niet alleen om het oversteken van de ene oever naar de andere. Het gaat erom details op te merken, een beetje context te kennen en het juiste moment te kiezen waarop een overvolle attractie weer verandert in een mystieke plek met een diepe geschiedenis.
Kom ’s ochtends, kom ’s nachts, kom in de regen — maar lees eerst wat ik je wil vertellen, zodat het hele bezoek de moeite waard wordt.
Samenvatting
- Het beste moment voor een bezoek is bij zonsopgang of laat in de nacht (na 23:00) — zo vermijd je de enorme drukte van georganiseerde groepen.
- De eerste steen werd gelegd in 1357, precies op 9 juli om 5:31 ’s ochtends, vanwege de magische getallenreeks 1-3-5-7-9-7-5-3-1.
- De meeste van de 30 beelden op de brug zijn tegenwoordig zandstenen kopieën — de originelen worden beschermd bewaard in het Lapidarium van het Nationaal Museum en op de Vyšehrad.
- Het beeld van de heilige Johannes van Nepomuk is het beeld met de glanzend gepoetste bronzen reliëfs. Aanraking zou geluk brengen en een terugkeer naar Praag garanderen.
- Zowel de Oudestads- als de Kleinzijde-brugtoren bieden een van de mooiste uitzichten over het historische centrum. De toegang kost € 8.
- Bradáč is een onopvallend stenen reliëf van een hoofd bij de Oudestadstoren, dat eeuwenlang als waarschuwingssysteem tegen overstromingen diende.
- Voor gezinnen met een buggy is de oversteek van oever tot oever drempelloos, maar om naar het eiland Kampa af te dalen moet je een steile trap nemen.
- De brug is een puur voetgangerszone. De dichtstbijzijnde OV-haltes zijn Staroměstská op de rechteroever en Malostranské náměstí op de linkeroever.
Wanneer naar de Karelsbrug
Het kiezen van het juiste tijdstip is bij deze bezienswaardigheid absoluut cruciaal. Loop je er op een dinsdagmiddag om drie uur in augustus naartoe, dan neem je waarschijnlijk alleen frustratie, geschopte enkels en foto’s vol met ruggen van vreemden mee naar huis. De wisselende lichtval en de dichtheid van de menigte maken er binnen vierentwintig uur meerdere compleet verschillende plekken van. Ik heb tien jaar in Praag gewoond en kan je met een gerust hart zeggen: timing maakt de helft van de beleving. Een van die praag weetjes die het verschil maken.
De magie van de vroege ochtend en zonsopgang
Wie vroeg opstaat, krijgt Praag op een presenteerblaadje. Toen ik op de universiteit leerde fotograferen met ochtendlicht, ontdekte ik dat het venster tussen vijf en zeven uur ’s ochtends hier heilig is. Je komt alleen een paar hardlopers, eenzame fotografen en straatvegers tegen. De zon kruipt langzaam omhoog achter de torens van de Oude Stad en vanaf de Moldau stijgt vaak een fijne inversie-nevel op die de beelden een dramatisch, bijna spookachtig karakter geeft. Het licht is zacht, het plaveisel glimt en je hebt de ruimte om bij elk beeldengroep stil te staan zonder dat iemand tegen je opbotst. Het is het moment waarop de stad haar rauwe, rustige gezicht laat zien — een beeld dat je in geen enkele reisgids gefotografeerd terugvindt.
Vroeg opstaan betekent idealiter een half uur vóór de officiële zonsopgang arriveren (in de zomer gerust rond half vijf, in de winter volstaat het om na zevenen te komen). De makkelijkste manier om er te komen is met de nachttrams of de eerste ochtendmetro’s, wanneer je de wagon bijna voor jezelf hebt.
💡 Tip van een local: Neem een statief mee als je van plan bent te fotograferen. Vroeg in de ochtend kun je het — anders dan overdag — zonder problemen gebruiken zonder dat een boze menigte erover struikelt.
Middagdrukte en avondrust
Tussen tien uur ’s ochtends en negen uur ’s avonds is de brug een bruisende boulevard. Karikatuurtekenaars, straatmuzikanten en tientallen georganiseerde groepen die een gids met een opgestoken paraplu volgen — ze komen je allemaal tegemoet. Een wandeling met de buggy is op dit tijdstip een kwestie van scherpe ellebogen en stalen zenuwen, dus met Jonáš vermijden we dat als de pest. De late namiddag brengt echter warm, goudkleurig licht dat tegen de gevels van de Hradčany leunt en van het uitzicht over de rivier een volmaakt schilderij maakt. Echte rust komt pas na tienen ’s avonds, wanneer de menigte zich verspreid heeft naar de kroegen en het gele licht van de gaslantaarns griezelige schaduwen werpt op de barokke gezichten van de zandstenen heiligen.
De gaslantaarns op de brug gaan automatisch aan samen met de openbare verlichting, maar in de adventperiode (eind november en december) kom je er soms een échte lantaarnopsteker tegen in historisch kostuum, die ze aansteekt met een lange stok.
💡 Tip van een local: Ga er ’s nachts naartoe in de regen. De weerspiegelingen van de lantaarns op het natte plaveisel zijn schitterend, en omdat water de meeste mensen betrouwbaar de cafés in jaagt, heb je de brug hoogstwaarschijnlijk helemaal voor jezelf.
Waar overnachten
Overnachten in het hartje centrum klinkt romantisch, tot je om twee uur ’s nachts gewekt wordt door een groep feestvierders die onder je raam staat te zingen. Ik heb geleerd een uitvalsbasis te kiezen van waaruit je in een mum van tijd in het centrum bent, maar waar je ’s avonds eindelijk kunt slapen. De laatste keer beviel het The Julius Hotel in de Nieuwe Stad ons uitstekend, op een steenworp van de Jindřišská-toren. We logeerden in een One Bedroom Suite, wat voor een gezin met de tweejarige Jonáš een enorme opluchting was: een aparte ruimte, een volledig uitgeruste kitchenette en een design dat niet steriel aanvoelt, maar alsof je logeert in het luxe appartement van iemand met een uitzonderlijk goede smaak. Vanuit het hotel wandel je in zo’n twintig minuten via de Oude Stad naar de kade, dus je hoeft geen ochtendtrams uit te puzzelen.
Actuele prijzen en beschikbaarheid voor 2026 kun je boeken via Booking.com.
Meer beproefde tips over waar je met kinderen veilig en comfortabel je hoofd kunt neerleggen, vind je in mijn artikel beste familiehotels in Praag.
Geschiedenis en architectuur van de Karelsbrug
De stenen verbinding tussen beide oevers fungeerde niet altijd als romantische promenade. Eeuwenlang was het een levensbelangrijke verkeersader waarover karren met handelswaar, paarden en aan het begin van de 20e eeuw zelfs trams reden. Vóór de Karelsbrug stond hier de Judithbrug, maar die werd weggeslagen door het hoge water — en dus moest keizer Karel IV met een nieuw, sterker plan komen.
Magische stichtingsdatum en Petr Parléř
De bouwgeschiedenis is onlosmakelijk verbonden met middeleeuwse mystiek en astronomie. Karel IV stond bekend om zijn geloof in astrologie en liet de eerste steen daarom op precies 9 juli 1357 om 5 uur en 31 minuten ’s ochtends leggen. Zet je deze cijfers achter elkaar, dan ontstaat het palindroom 1-3-5-7-9-7-5-3-1, dat de bouw eeuwigheid en bescherming tegen verwoestende elementen moest garanderen. Hoofdarchitect werd de destijds pas zevenentwintigjarige Petr Parléř, die ook verantwoordelijk was voor de bouw van de Sint-Vituskathedraal. Oorspronkelijk heette het bouwwerk simpelweg de Stenen of Praagse Brug — pas sinds 1870 draagt hij officieel de naam van zijn stichter.
De brug is 515 meter lang en bijna 10 meter breed. Hij rust op 16 massieve zandstenen pijlers die diep in de rivierbodem moesten worden gefundeerd met behulp van speciale eikenhouten roosterconstructies.
💡 Tip van een local: Ben je benieuwd hoe middeleeuwse funderingen onder water werden gebouwd? Bezoek dan het Karelsbrug Museum op het Křižovnické-plein. Ze hebben er fantastische en gedetailleerde maquettes van historische hijskranen.
De mythe van de eieren en de harde realiteit van overstromingen
Vrijwel elk Tsjechisch schoolkind kent het verhaal dat er eieren aan de mortel werden toegevoegd om het metselwerk sterker te maken — en dat de inwoners van het stadje Velvary per ongeluk hardgekookte eieren leverden, zodat ze onderweg niet zouden breken. Moderne chemische analyses uit het begin van de 21e eeuw bevestigden aanvankelijk sporen van eiwitten, maar een nieuwer onderzoek uit 2010 weerlegde dit weer. Het bleek dat middeleeuwse metselaars eerder melk en wijnresiduen gebruikten. Hoe het ook zij met het bouwmateriaal, de constructie moest gedurende haar bestaan vele beproevingen doorstaan. Het meest kritieke moment beleefde ze tijdens de verwoestende overstroming van 1890, toen de kolkende Moldau drie bogen meesleurde.
Tegenwoordig wordt het monument beschermd door een systeem van moderne barrières bovenstrooms, en ingenieurs monitoren regelmatig de stabiliteit van de pijlers met lasersensoren.
💡 Tip van een local: Let tijdens een wandeling langs de Moldau op het eiland Kampa op de onopvallende metalen streepjes op sommige historische huizen. Ze geven aan hoe hoog het water stond tijdens de catastrofale overstroming van 2002. De hoogte doet je huiveren.
Boeken met korting
Boeken met korting
Bekijk alle ervaringen
Bradáč: Het Praagse waarschuwingssysteem
Wanneer je bij de Oudestads-brugtoren staat en naar beneden kijkt naar het kademuurwerk, zie je daar een stenen reliëf van een mannenhoofd ingemetseld. Het heet Bradáč (letterlijk: de Gebaarde) en diende eeuwenlang als een eenvoudige maar volstrekt betrouwbare watermeter. De inwoners van Praag wisten dat het slecht ging zodra het water van de Moldau zo ver steeg dat het de baard van Bradáč bereikte — dan begon de Oude Stad onder te lopen. Oorspronkelijk maakte dit reliëf deel uit van de oudere Judithbrug, en toen die door het water werd meegesleurd, redden de bouwlieden het piëteitvol en verplaatsten het naar de nieuwe brug.
Je kunt Bradáč het best zien vanaf het Křižovnické-plein: leun over de stenen balustrade bij het standbeeld van Karel IV en kijk recht naar beneden, naar het wateroppervlak.
💡 Tip van een local: Volgens een oude stadslegende beeldt het gezicht van Bradáč de Italiaanse bouwmeester van de eerste stenen Praagse oeververbinding zelf af, die zo tot op de dag van vandaag over de stad en de rivier waakt.
Beelden op de Karelsbrug: Een openluchtgalerij
Oorspronkelijk was de route over de rivier jarenlang vrijwel kaal — er stond slechts een eenvoudig houten kruis met Christus. Pas de barokperiode van de 17e en 18e eeuw maakte er de grandioze beeldengalerij onder de blote hemel van die we vandaag kennen. Op dit moment staan er precies dertig beelden en beeldengroepen op de brug. Een groot deel daarvan zijn inmiddels zorgvuldig gemaakte zandstenen kopieën. De originelen heeft de stad beschermd tegen weersinvloeden en smog in het Lapidarium van het Nationaal Museum op het Výstaviště-terrein en in de donkere zaal Gorlice in de vestingmuren op de Vyšehrad.
Heilige Johannes van Nepomuk en het geluksritueel
Dit is dé absolute klassieker en waarschijnlijk het meest gefotografeerde beeld op de hele route, in 1683 gemaakt door Jan Brokoff. Je vindt het ongeveer halverwege aan de rechterkant als je richting de Hradčany loopt. Johannes van Nepomuk werd volgens de legende precies op deze plek in de Moldau gegooid, omdat hij weigerde aan koning Wenceslaus IV het biechtgeheim van de koningin te onthullen. Onder het beeld bevinden zich twee bronzen reliëfs die door de handen van miljoenen toeristen gepolijst zijn tot een glanzende gouden kleur. Het aanraken van de vallende heilige zou geluk brengen en garanderen dat je ooit terugkeert naar Praag.
Het beeld herken je al van verre: het heeft een karakteristieke stralenkrans met vijf sterren rond het hoofd, en er staat meestal een klein groepje mensen te wachten om het reliëf aan te raken.
💡 Tip van een local: Raak de hond op het linkerreliëf niet aan! Hoewel die door toeristen ook blinkend gepoetst is, spreekt de oorspronkelijke legende alleen over het aanraken van de vallende Johannes van Nepomuk, die je op de rechterkant van het voetstuk vindt.
De Droom van de Heilige Lutgardis
Als ik slechts één beeldengroep mocht kiezen die qua artistieke waarde boven de rest uitsteekt, dan is het De Droom van de Heilige Lutgardis van Matyáš Bernard Braun. Dit meesterwerk van de Tsjechische barok vind je dichter bij de Kleinzijde-oever. Braun hakte het in 1710 uit steen, toen hij pas 26 jaar oud was. De compositie van de blinde cisterciënzernon naar wie Christus zich vanaf het kruis buigt zodat zij het bloed uit zijn wond kan drinken, is ongelooflijk dynamisch en ontroerend. Zelfs van een afstand zie je hoe de beeldhouwer erin slaagde het harde zandsteen de illusie te geven van lichte, in de wind wapperende draperieën.
Het is het twaalfde beeld aan de linkerkant als je vanuit de Oude Stad loopt. Het origineel uit 1710 staat tegenwoordig veilig opgeborgen in het Lapidarium; op de brug staat een kopie.
💡 Tip van een local: Bekijk het beeld eens van onderaf, vanaf de pijler onder de brug (je bereikt die via de trap van het eiland Kampa). Zo krijg je een totaal ander perspectief op Brauns fascinerende spel met ruimte en diepte.
Beeldengroep van Vincentius Ferrerius en Procopius
Deze monumentale en behoorlijk angstaanjagende beeldengroep werd gehouwen door Ferdinand Maxmilián Brokoff en behoort tot mijn persoonlijke favorieten wanneer ik iemand wil laten zien hoe duister en wild de barok kon zijn. Het toont de heilige Vincentius die een dode tot leven wekt en de duivel verdrijft, terwijl de heilige Procopius het kwaad afweert met een kruis. Aan hun voeten liggen verslagen duivels en zondaars, wier in stuiptrekkingen verwrongen lichamen en door lijden getekende gezichten een scherp contrast vormen met de serene gelaatstrekken van de heiligen. Als studente kwam ik hier vaak met mijn camera om de anatomische details van die verslagen demonen te bestuderen, want van dichtbij ogen ze beangstigend realistisch.
De beeldengroep staat vlak bij het Kleinzijde-uiteinde — het is het zesde beeld links als je vanuit de Oude Stad loopt.
💡 Tip van een local: Let op de figuur van de streng kijkende Turk met een zweep en waakhond bij de beeldengroep van Johannes van Matha, Felix van Valois en Ivan, die recht tegenover staat. Het is de beroemde ‘Praagse Turk’, die lokale kinderen eeuwenlang als een sprookjesfiguur beschouwden en waar ze tot op de dag van vandaag met ontzag naar opkijken.
Brugtorens van de Karelsbrug: Het uitzicht van boven
Beide torens zijn toegankelijk voor het publiek en bieden zulke verschillende uitzichten dat je gerust allebei kunt beklimmen. Persoonlijk heb ik een zwak voor de Kleinzijde, maar daarover zo meteen meer.
Oudestads-brugtoren
Deze massieve gotische poort werd ontworpen door de eerder genoemde Petr Parléř en wordt door architecten vaak beschouwd als een van de mooiste gotische torens van heel Europa. De oostelijke gevel, gericht naar de Oude Stad, is rijkelijk versierd met beelden van Karel IV, Wenceslaus IV en de beschermheiligen van het Tsjechische land. Tijdens de Dertigjarige Oorlog werd de westelijke zijde zwaar beschadigd door Zweedse artilleriebeschietingen, toen troepen de rechteroever probeerden te veroveren. Binnen wachten je 138 treden en een mysterieuze expositie, waarna je uitkomt op een omloop met uitzicht recht in de as richting de Hradčany. Vooral in de herfst, wanneer de bomen op Kampa geel kleuren, is dit uitzicht onbetaalbaar.
Dagelijks geopend. In het zomerseizoen van 9:00 tot 21:00, in de wintermaanden sluit men eerder, doorgaans om 18:00. De toegangsprijs voor volwassenen bedraagt € 8 (prijzen voor 2026).
💡 Tip van een local: Koop meteen bij de kassa een combiticket voor beide brugtorens. Dat is per saldo voordeliger en je hebt een paar dagen om het tweede bezoek in te plannen, zodat je niet twee keer achter elkaar trappen hoeft te beklimmen.
Kleinzijde-brugtorens
Aan de overkant word je niet door één, maar meteen door twee torens verwelkomd, verbonden door een doorloopbare poort met kantelen. De lagere van de twee, de Judithtoren, is van romaanse oorsprong en dateert nog van de voorganger van de huidige Karelsbrug. De hogere, gotische toren stamt uit de 15e eeuw en werd gebouwd als spiegelbeeld van de Oudestadstoren, hoewel de buitendecoratie veel soberder en ruwer is. De expositie binnenin gaat over de geschiedenis van de oeververbindingen, en het uitzicht vanaf de bovenste omloop over de daken van Malá Strana en de steil naar de Praagse Burcht oplopende Nerudova-straat heeft een heel andere, intiemere en knussere sfeer dan het uitzicht aan de overzijde.
De toegang kost dezelfde € 8 als bij de Oudestadstoren en na het kopen van je kaartje beneden wachten er 146 houten treden.
💡 Tip van een local: De expositie in de Kleinzijde-toren is doorgaans veel rustiger en leger. Als je niet van benauwde ruimtes vol toeristen houdt, kies dan voor deze linkeroever-toren om naar boven te klimmen.
Praktische informatie
En nu het saaie maar reddende deel: een paar dingen die mij persoonlijk ooit overvielen en die ik je liever van tevoren vertel.
Vervoer en hoe je bij de brug komt
Het hele gebied is een strenge voetgangerszone, dus met de auto kom je er niet. Praagse taxichauffeurs brengen je graag zo dicht mogelijk bij de kade, maar reken op een prijs die niets met de afgelegde afstand te maken heeft. Het best kun je gebruikmaken van het betrouwbare Praagse openbaar vervoer. Op de rechteroever stap je uit bij metrohalte lijn A of bij tramhalte Staroměstská (tram 17 en 18). Vandaar is het zo’n vijf minuten lopen via het Křižovnické-plein. Vanaf de Kleinzijde brengt de legendarische tram 22 (of lijn 12, 15, 20) je naar halte Malostranské náměstí, vanwaar je alleen maar de Mostecká-straat hoeft af te lopen, een licht heuvelafwaarts straatje recht naar de torens.
Vanuit Nederland vlieg je in zo’n anderhalf uur naar Praag — KLM en Transavia bieden directe vluchten vanuit Amsterdam Schiphol. Vanaf het vliegveld ben je met bus en metro in minder dan een uur in het centrum. Een OV-kaartje voor 30 minuten kost € 1,20 en is ruim voldoende voor een verplaatsing vanuit de meeste centrale locaties zoals het Wenceslasplein of het Hoofdstation.
💡 Tip van een local: Voor gezinnen met een buggy: de oprit aan beide kanten is weliswaar geplaveid met grote kinderkopjes, maar helemaal zonder trappen. Wil je echter halverwege direct afdalen naar het eiland Kampa bij de Čertovka, dan moet je een behoorlijk steile stenen trap nemen. Met een buggy moet je daar óf omrijden via Malostranské náměstí, óf de trap voorzichtig met buggy en al afdalen.
Rondleidingen en rondvaarten over de Moldau
Een gids loont de moeite — en dat zeg ik als iemand die normaal gesproken vindt dat ze het prima zelf redt met Google en een goed gevoel voor richting. Lukáš en ik maken af en toe gebruik van een rondvaart, omdat het zicht op de massieve zandstenen pijlers vanaf het wateroppervlak een compleet ander, veel monumentaler perspectief biedt. Als je geïnteresseerd bent in historische verhalen of een vaartocht over de Moldau recht onder de bogen door, vind je online uitstekende opties waarmee je vooraf een plek reserveert en het gesjacher met ronsеlaars op de kade vermijdt die overpriced tickets aanbieden.
Allerlei varianten van historische wandelingen, avondtochten en rondvaarten kun je reserveren via GetYourGuide. In de zomer raad ik aan om een laat-middagtijdslot te kiezen, wanneer er een aangename koelte vanaf de rivier komt.
💡 Tip van een local: Kies in plaats van de grote glazen salonboten met luide muziek liever een kleinere, traditionele houten boot (een zogenaamde vodouš). Dankzij hun lage diepgang varen ze ook door de smalle Čertovka-arm, pal onder de balkons van eeuwenoude huizen.
Waar eten en koffiedrinken (zonder in de toeristenval te trappen)
Rondom de hoofdroutes is het één grote toeristenval. Ontdooide trdelníky (een soort kaneelbroodjes) voor belachelijke prijzen en restaurants die zelfs de lucht en het bestek apart op de rekening zetten. Als vegetariër en koffieliefhebber maak ik doorgaans een grote boog om de aangrenzende hoofdstraten. Wanneer we oversteken naar Malá Strana, slaan we met het gezin graag een van de stillere zijstraatjes in richting de Lennon-muur (hoewel die helaas steeds meer verwordt tot een kleurrijke Instagram-coulisse zonder de oorspronkelijke boodschap), of we verstoppen ons in het gezellige Roesel – beer & cake, dat onopvallend weggestopt zit vlak bij de brugtorens. Het ambachtelijke bier, eerlijke soepen en fantastische taarten zijn precies wat je na een wandeling nodig hebt. De lokale koffiescene ontwikkelt zich voortdurend en er is altijd wel een rustige binnenplaats te vinden waar ze uitstekende espresso van specialty bonen zetten, zonder dat je er een nier voor hoeft te verkopen.
Vermijd de zaken die pal aan het Křižovnické-plein en in de Mostecká-straat zitten. De prijzen daar zijn vooral gericht op eenmalige buitenlandse toeristen, en de kwaliteit van het eten is daar helaas vaak niet mee in verhouding.
💡 Tip van een local: Haal een koffie to go bij een van de verscholen straatjes op Malá Strana en ga met je beker op een bankje zitten in de Vojanovy sady. Het is een stille, ommuurde oase met vrij rondlopende pauwen, waar je nauwelijks een toerist tegenkomt. Meer van mijn favoriete en beproefde adresjes vind je in de gids koffiebars in Praag.
Veelgestelde vragen
Is de toegang tot de Karelsbrug gratis?
Ja, de oversteek over de rivier is volledig gratis en 24 uur per dag, 365 dagen per jaar toegankelijk. Je betaalt alleen als je de uitkijkplatforms van de brugtorens wilt beklimmen.
Wanneer is het het minst druk?
Het ideale moment voor een rustige wandeling zonder gedrang is vroeg in de ochtend bij zonsopgang (tussen 5:00 en 7:00) of juist laat in de nacht (na 23:00). Overdag ontkom je in geen enkel seizoen aan de aanhoudende menigte.
Mag je er fietsen of steppen?
Fietsen en elektrische steps zijn om veiligheidsredenen strikt verboden. Als je een fiets bij je hebt, moet je afstappen en deze de hele oversteek naast je aan de hand meevoeren.
Zijn de beelden originelen?
De meeste zandstenen beelden die je vandaag buiten ziet staan, zijn zorgvuldige kopieën uit de 20e eeuw. De originelen zijn overgebracht naar het Lapidarium van het Nationaal Museum op het Výstaviště-terrein en naar de Gorlice-zaal op de Vyšehrad, om ze te beschermen tegen zure regen en smog.
Hoe lang duurt het om van de ene oever naar de andere te lopen?
De brug is iets meer dan 500 meter lang, dus in stevig tempo loop je er in 5 tot 7 minuten overheen. Maar als je rustig de beelden wilt bekijken, foto’s wilt maken en je door de dagelijkse drukte moet wurmen, reken dan eerder op 20 tot 30 minuten.
Is de route rolstoel- en buggytoegankelijk?
Ja, de hoofdroute is over de hele lengte drempelloos en zonder trappen, dus met een buggy of rolstoel kun je zonder problemen naar de overkant. Let alleen op de trap die halverwege het traject loodrecht naar beneden leidt naar het eiland Kampa — die is niet drempelloos.
Tipy a triky pro vaší dovolenou
Nepřeplácejte za letenky
Letenky hledejte na Kayaku. Je to náš nejoblíbenější vyhledávač, protože prohledává webové stránky všech leteckých společností a vždy najde to nejlevnější spojení.
Rezervujte si ubytování chytře
Nejlepší zkušenosti při vyhledávání ubytování (od Aljašky až po Maroko) máme s Booking.com, kde bývají hotely, apartmány i celé domy nejlevnější a v nejširší nabídce.
Nezapomeňte na cestovní pojištění
Kvalitní cestovní pojištění vás ochrání před nemocí, úrazem, krádeží nebo stornem letenek. Pár návštěv nemocnic jsme v zahraničí už absolvovali, takže víme, jak se hodí mít sjednané pořádné pojištění.
Kde se pojišťujeme my: SafetyWing (nejlepší pro všechny) a TrueTraveller (na extra dlouhé cesty).
Proč nedoporučujeme nějakou českou pojišťovnu? Protože mají dost omezení. Mají limity na počet dnů v zahraničí, v případě cestovka u kreditní karty po vás chtějí platit zdravotní výdaje pouze danou kreditní kartou a často limitují počet návratů do ČR.
Najděte ty nejlepší zážitky
Get Your Guide je obří on-line tržiště, kde si můžete rezervovat komentované procházky, výlety, skip-the-line vstupenky, průvodce a mnoho dalšího. Vždy tam najdeme nějakou extra zábavu!
